برگ سبزی تحفه درویش به حضور ملت ایران و اعضای نگونبخت فرقه ی رجوی ها که فرزندان شان ربوده گشت! مطلبی در هفته نامه « تایم » یافتم که برای هر خواننده یی می تواند غم انگیز و تاثرآور باشد. بر ای ما، مجربین فرقه هولناک که شاهد غمگین آدم ربایی شکارچیان جبون و فریبکار خانگی! بوده ایم، روشنگر نکته ی اساسی و پلی، « کلک آدم ربا» ست! هماهنگی سطر به سطر آنچه گذشت با مطلب مندرج، به راستی تکان دهنده است. بیاد می آوریم که دشمن خدا و خلق چگونه ماهرانه و اهریمنانه میان ما و فرزندان مان ارسال شده به سرزمین های غریب، شکاف ها افکنده، تماسی هم باقی نگذاشت.

فرقه عادت کرده درهر موضوعی به جاروجنجال بپردازد. حکمی که هنوز معلوم نیست مورد قبول واقع شود یا خیر از یک سو رجوی را از غیبت کبری به صغری کشاند واز سوی دیگربه التماس از هربی نام ونشانی که او را نام آور می کند،وادار ساخته. در این دیدار خانم رجوی فقط به تکرار عقده گشایی های خود پرداخته واز حقوق بشری که اثری از آن در فرقه یافت نمی شود سخن گفته است.اصلا” وی عادت دارد تنها از خواسته ها وآرزوهای خود وفرقه اش بگوید وبه این که اعضا وکسانی که سنگش را به سینه می زنند چه انتظاری از او دارند کاری نداشته و ندارد!

سعید باقری دربندی: ببینید در اشرف افراد را عین یک ابزار مکانیکی حساب می کنند عین یک ماشین و آدم آهنی، برای مثال فرماندهان اشرف کار و برنامه ای به افراد میدهند و تاکید دارند که همان کار را باید انجام بدهی و شما جرئت نداری که اعتراضی داشته باشی و به مسئولین خود بگوئی که آقا من این کار و برنامه را به این دلیل قبول ندارم و با روحیه من سازگار نیست

آقای قادر رحمانی از دو تا واژه استفاده کردند از واژه تجربه و نیز واژه تحمیل، ایشان معتقدند در رابطه با استقرارشان در قرارگاه اشرف و در طی سالیان دراز، نباید از کلمه تجربه استفاده کرد و آن لحظه ای که باعث جدایی قادر از سازمان شد برای او یک تجربه واقعی بود آقای سعید هم معتقدند که طول مدت استقرارش در قرارگاه اشرف برای وی یک تجربه بوده است. به نظر من در تعریف واژه ها باید اتفاق نظر داشته باشیم و اگر با واقع بینی نگاه کنیم در نقطه نظرات سعید و قادر یک نوع همخوانی به لحاظ مضمونی وجود دارد قادر مطرح می کند وقتی که من در محیط قرارگاه اشرف مدتها بسر بردم آن محیط مبتنی بر اراده آزاد من نبود یا انتخاب آگاهانه من در تعیین شکل و فرم زندگیم در اشرف دخیل نبود

توطئه و تمهیدهای مزورانه و پرخرج رجوی ها عاقبت در برابر مقاومت و صبر همره دلاورمان حبیب خرمی بخاک افتاده و طلسم منحوس رجوی ها شکست. حبیب خرمی در نهایت هوش و شجاعت فرزندش را از افتادن به دام برده داری رسوا، چاه ویل رجوی نجات داد و او را از سربازی برده وار در قلعه بدنام دژخیم در عراق رهایی بخشید و طوق لعنت تراژدی سازی را از سرنوشت « بهادر » گشود.

از پشت عینک غبارگرفته ام، به قاضی و ژوری دادگاه خیره شده ام. ساعت حدود یازده صبح 14 دسامبر است و من و چندتن از دوستان، شاهد پرسش و پاسخ های خسته کننده قاضی و هیئت ژوری هستیم. در گوشه سالن، خبرنگار فولکس کرانت پرتیراژترین روزنامه هلند، به مناظره نابرابری بین هیئت منصفه دادگاه و حبیب که تنها جرمش عشق پدری می باشد، گوش فراداده است.حبیب از شرایط سخت تصمیمگیری در رابطه با فداکردن فرزندش درپای حکم دادگاه، با هیئت منصفه به گفتگو نشسته بود.هرچندگاه یکبار حرفهایش با دستور قاضی ناتمام می ماند.

دستگاه تبلیغاتی رچوی در پی از دست دادن رهبر مادی و الگور رهبری رجوی یعنی صدام حسن،‌پس از 3 سال سکوت در قبال عراق و سرنوشت صدام به یک باره همه محافظه کار ی ها را کنا رگذاشته است وان بخش از هزاران خبر مربوط به اعدام و جنایات آن دیکتاتور و فرزندا نش که تچاوز به زنان عراقی و شکنجه دادن مخالفان صدام و حتی تیم فوبتال عراق یکی از تفریجات انان بود، را سانسو ر کرده و تنها به ان قسمت که با اعدام صدام مخالفت شده است را درج می کند. براستی سیاست دوگانه و مزورانه دستگاه تبلیغاتی رجوی درپی کدام منظور است؟‌

مرحوم مادر روزهای تولد بچه هایش ساعت بدنیا آمدن و محل تولد آنها را یادآورمیشد. مادر خدا بیامرز میگفتند که سعید ساعت 12 ظهر 7 دیماه 1344 (مطابق با 28 دسامبر 1965 هنگامیکه اذان از مسجد جنب بیمارستان (فرح سابق) پخش میشد آخرین فرزند خانواده یعنی سعید چشم به جهان گشود و شادمانی خانوده را صد افزون نمود. لعنت برخودکامگان، وطن فروشان و خودفروشانی چون مریم و مسعود رجوی و طرفداران این فرقه کثیف.

پاسخ نامه شما را به دقت خواندم از آنجایی که این نامه و نامه های شما برای من بعنوان یک فرد جداشده از فرقه بسیار کمک کننده است، تلاش می کنم تا چند بار آن را بخوانم. این پاسخ شما از زاوایای مختلف برای من کمک کننده بود. اما نکاتی را در این نامه دیدم که مرا به خود بیشتر مشغول کرد. در این نامه تلاش میکنم برای تفاهم در کنش واکنش مکاتبه ای و برای روشن شدن بیشتر موضوعات مطرح شده، نمونه هایی از آن را در زیر بیاورم.

چهار تن از رهاشدگان فرقه تروریستی رجوی به نام های خانم مرضیه قرصی و آقایان قادر رحمانی، سعید باقری دربندی و ناصر سید بابائی که اخیرا به میهن بازگشته اند بنا به دعوت انجمن نجات دفتر آذربایجان غربی طی نشستی مشترک با مسئول انجمن نجات آذربایجان غربی به واکاوی و بررسی ماهیت فاشیستی و ستیزه جویانه دارودسته رجوی پرداختند.

پس از دیدار عجیب گروهی از سناتورهای بلژیک با مریم رجوی، بانوی ترور ایران و شماری دیگر از اعضای گروه تروریستی مجاهدین خلق، تلویزیون «RTBF» بلژیک در اقدامی حرفه‌ای، فیلمی را در بخش خبر خود نمایش داد. به گزارش خبرنگار «بازتاب»، این گزارش به مصاحبه اعضای جدا شده از مجاهدین خلق اختصاص دارد. خبرنگار این شبکه در سفر به ایران با برخی از جداشده های سازمان مجاهدین خلق مصاحبه‌های انجام داده و گزارش آن را در شبکه مزبور پخش نمود.

حبیب خرمی پسر خود بهادر را که مجاهدین از سن دوسالگی او را از وی جدا ساخته و نزد یک خانواده هوادار به کانادا فرستاده بودند توانست پس از خروج از سازمان و کسب پناهندگی سیاسی در کشور هلند از کنترل مجاهدین خارج سازد و به هلند آورد. این پیوند اما برای حبیب بسیار گران تمام شد، و مجاهدین حبیب را بدادگاه کشاندند و بخش قابل توجهی از حقوق او را به عنوان خسارت توقیف کردند.