مجاهدین بخوبی میدانند کسانی که در حال حاضر در کمپ موقت ترانزیت بسر میبرند دیگر هیچ عضویتی در تشکیلات مجاهدین نداشته و صرفا”پناهجویانی” هستند که مثل هر کمپ پناهندگی دیگر در سراسر دنیا منتظر رسیدگی به وضعیت شان توسط کمیساریای عالی پناهندگان هستند. بنابراین هرچه زمان میگذرد کمپ موقت ترانزیت نیز در عراق به عنوان یک کمپ پناهندگی رسمیت بیشتری پیدا میکند و مجاهدین هم باید بیشتر به قوانین آن تن دهند و این همان طناب داری است که مدتهاست در انتظار مجاهدین بوده که از این سرنوشت محتوم گریزی نیست.

معلوم نیست که از کی رهبری سازمان برای آزادی اینقدر منزلت و ارزش قائل شده است. مگر همین آقای رجوی بارها و بارها آزادی را معادل سرکشی و عصیان تشکیلاتی تعبیر نکردند. مگر همین رجوی با تبیین و تئوریزه کردن محاط تشکیلاتی عملا و علنا به مقابله و جنگ با آزادی های ادعایی نرفت و آن را مهلک تر از سم برای تشکیلات اش معرفی نکرد؟ اینها البته بحث های قدیمی و تکراری است که چندان طرح آنها ضرورتی ندارد. و اصلا یادآوری این تناقضات هم برای کسانی که خود بهتر از هرکس بر چند و چون این اعتراضات و بیانیه نوشتن ها اشراف و اذعان دارند، اثر و فایده ای ندارد.

در ورای تمامی هیاهوی تبلیغاتی و بزرگنمائی مشکلات موجود در کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) آنچه که مجاهدین بیشتر از سایر خواسته هایشان روی آن تمرکز نموده اند، همانا حضور نیروهای پلیس در محوطه داخلی کمپ – که اصلی ترین تهدید برای درهم شکسته شدن حصارهای تشکلاتی مجاهدین محسوب میشود – میباشد. البته مجاهدین هم ترس و وحشت خود را از این موضوع پنهان نمی کنند

دستگاه تبلیغاتی رجوی همیشه به دروغ تصاویری را نشان می داد که معمولا تظاهرات تمام شده و مردم پراکنده شده بودند آنها برای پوشاندن حقایق حضور گسترده مردم نقاطی را نشان می دادند که افراد در حال پذیرایی می باشند تا این چنین وانمود کنند شرکت مردم با انگیزه های صنفی و خوردن غذا و غیره است. رهبران فرقه از روی کینه و عنادی که نسبت به مردم و طرفداران انقلاب پیدا کرده بودند آنها را مردم ساندیسی اعلام کردند.

مجاهدین تلاش میکنند با بسیج تبلیغاتی گسترده ؛ از یک سو کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) را فاقد استاندارهای بین المللی برای سکونت نشان دهند و از سوی دیگر از”حضور پلیس در محوطه کمپ تحت عنوان ؛” شواهد زندان سازی در کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) که در عمل هیچ حیطه و حریم شخصی برای ساکنان باقی نمی گذارد”، یاد کنند. تا بدین ترتیب بتوانند شرایط خود برای حضور در کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) را بر دولت عراق و ملل متحد تحمیل کنند و در صورت عدم تامین خواسته هایشان بهانه ای برای توقف انتقال گروههای بعدی و نهایتا ماندن در قرارگاه اشرف را زمینه سازی کرده باشند.

براساس اطلاعات بدست آمده از ستاد اروپایی گروه مجاهدین، سرکرده این گروه تروریستی در پیامی محرمانه برای اعضای ارشد مجاهدین، تنها راه برون رفت از بحران فعلی را که ارکان این فرقه ضد انسانی را متزلزل کرده، جنجال آفرینی وبحران سازی خوانده است.سرکرده مجاهدین در این پیام با تاکید برموقعیت حساس کنونی، از مسئولین این گروه خواسته است تا همه تلاش خود را برای عدم موفقیت طرح جابجایی از اردوگاه اشرف به اردوگاه موقت ترانزیت (لیبرتی) بکار گیرند.

سران فرقه مافیایی رجوی با پرداخت میلیونها دلار در اروپا و امریکا به نمایندگان سابق و از کار افتاده و برگزاری انواع و اقسام شوها با حضور شخص مریم قجر نتوانستند دولت قانونی عراق را از تصمیم خود مبنی بر بستن اسارتگاه اشرف منصرف کنند لذا سران فرقه مجبور شدند سناریو و طرحهایی را پیاده کنند تا از فروپاشی تشکیلات فرقه گرایانه خودشان جلوگیری کنند که این طرحها هم با تصمیم قاطع دولت عراق برای جابجایی اعضاء فرقه از اسارتگاه اشرف به کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) شکست خورد.

چیزی که بسیار قابل لمس بوده دروغ بودن تمام خط و خطوطی بود که رجوی سالیان بر آن تاکید داشت و آن هم چیزی نبود جز نگهداشتن قرارگاه اشرف چرا که همه هست و نیست خود را در اشرف جستجو می کرد و اکنون مریم نیز در اروپا این پشتوانه خود را از دست داده است و سعی دارد با شانتاژ باز هم دست به فریبکاری زده و از وضعیت نامساعد کمپ موقت ترانزیت (لیبرتی) حرف بزند چرا که فکر می کند که انگار انتظار داشته سران فرقه با همه جنایت و کشتاری که در ایران و عراق مرتکب شدند آنان را در هتل پنج ستاره اسکان بدهند.

دراین وسط تنها چیزی که برای رجوی اصلاًمهم نبودونیست مسئله بیگناهانی بودکه درزندان فرقه تروریستی گرفتارشده اند و در این مدت دولت عراق خیلی تلاش کرد که مسئله ساکنان اشرف به شکل مسالمت آمیزحل بشودوهرجاکه خودشان خواستند به سلامت عراق روترک کنند ولی این رجوی بود که با گستاخی تمام جنگ علنی برعلیه دولت میزبان آغازکردوهیچ ابایی نداشت حتی همه نفرات اشرف ازبین بروند که درنتیجه این سیاست غلط تعدادی ازنفرات اشرف رابه کشتن داد.

بنظر میرسد مجاهدین بازهم میخواهند کمپ لیبرتی را بمانند قرارگاه اشرف در هاله ای از حصارهای تشکیلاتی نگه دارند. ولی فراموش کرده اند وقتی که اعضای مجاهدین از سازمان ملل متحد درخواست پناهندگی کردند و ملل متحد هم زمانیکه آنها را بعنوان” متقاضیان پناهندگی” به رسمیت شناخت دیگر چیزی بنام تشکیلات مجاهدین در کمپ لیبرتی وجود خارجی نخواهد داشت

سران فرقه نتوانستند این اشرف را که ظرف فرقه گرائی شان بود حفظ کنند و اکنون بجای اینکه میخ ماندگاری اشرف را بکوبند میخ تابوت اشرف با شروع این جابجائی کوبیده شد و بزودی هم این ظرف فرقه گرائی مسعود خان تشییع جنازه می شود و به زباله دانی تاریخ خواهد افتاد. حال سخن اصلی با سران فرقه و بطور خاص رجوی ها اینست که دیدید که این همه کار شکنی ها و بهانه تراشی ها برای بقای اشرف این شیشه عمرتان مفید هیچ فایده ای نشد

رجوی گفت اگر مجبور شود روزی ارتش ازادیبخش را منحل کند قبل از اعلام انحلال خودش را می کشد و اجازه نمی دهد دفتر مجاهدین و ارتش ازادیبخش بصورت دیگری بسته شود! رجوی پدر خوانده فرقه مافیایی-تروریستی مدعی بود که سلاح و لباس و اردوگاه اشرف مثل ناموس و شرف هر مجاهد است و به هر شکل ممکن باید ان را حفظ و سر پا نگه داشت چون بدون اینها هیچ امری محقق نمی شود نه سرنگونی رژیم ایران و نه ریاست جمهوری مریم قجر!