سالگرد تأسیس یا شمارش افتضاحات رجوی
این سلسله رسوایی ها، دست آوردهایی پس از انقلاب رجوی برای گروهی است که روزی عنوان مجاهدین خلق را یدک می کشید و حالا حتی در محافل بین المللی به فرقه مبدل گردیده. انحراف از اعتقادات دینی باعث تغییر در مواضع سیاسی شد تا جایی که به طور نمونه نه تنها از مبارزه با امپریالیسم خبری نیست
مصاحبه سایت ایران قلم با آقای هادی شمس حائری – قسمت ششم
انتشار بیانیه تغییر مواضع ایدئولوژیک سازمان مجاهدین در سال 54 است که رهبری آنوقت سازمان بدون در نظر گرفتن افکار عمومی و اثار و نتایج زیانبارتغییر ایدئولوژی از اسلام به مارکسیسم سازمان را از بام به زمین انداخت و متلاشی کرد و اعتماد مردم را هم خدشه دار نمود.
در باره عنوان سایت: چرا، یک نسل
استبداد و خفقان ناشی از آن ر ابطه نسل ما ؛ نسلی که در دهه پنجاه، بیست و سی ساله است را.با پیشینیانمان قطع کرد. در این انقطاع تاریخی ظاهرا حکومت برنده شده و هیچ نشان و دفتر و دستکی از نسل پیشین و تجربه و کار های آنان در دست ما نماند. جز به شمار بسیار نادر و در پستوی خانه ها و گاه خفته و یا پنهان شده در زیر خاک
بازرگان خطاب به رجوی گفت: من زنم را دوست دارم
اما در عمل این هئیت اجرایی هیچ کاره بود و اینگونه توجیه می شد که این هیئت چنانچه از اسمش بر می آید مسئول اجرایی است و فرمان اجرا از سوی رهبری صادر می شود. به همین استناد هم مجاهدین در مقابل کسانی که ادعا می کردند عضو هئیت اجرایی بوده اند، وانمود می کردند که اساسا چنین نهادی در مجاهدین وجود خارجی ندارد.
یک نسل، یک تجربه، یک زندگی
طی سالهای 54ـ52 تحت مسئولیت زندهیاد مجاهد مجید شریفواقفی (عضو مرکزیت سازمان) و همراه با زندهیاد عبدالرضا منیری جاوید به فعالیت در”گروه الکترونیک” پرداختم. وظیفه گروه ما تهیه و ساخت دستگاههای شنود ساواک و دیگر ادارات رژیم نظیر نخستوزیری و دربار بود.
مصاحبه سایت ایران قلم با آقای هادی شمس حائری – قسمت دوم
اما در مورد بخش دیگری از سؤالتان راجع به شورائی بودن و داشتن رهبران مناسب و با صلاحیت در جلوگیری از بروز انحراف باید عرض کنم که تا زمانی سازمان مخفی است این رهبران هر چقدر هم درستکار باشند در معرض فساد و سوء استفاده از قدرت قرار می گیرند تنها در سازمانها و احزاب علنی و روابط دمکراتیک هست که جلو فساد رهبران گرفته می شود زیرا که نظارت هست و اعضاء قدرت و اختیار دارند.
نکات تحریف و سانسور شده در گزارش به خاک ایران بخش 3 و 4
در موضوع عفو رجوی نیز کماکان مجاهدین بدون هیچ توضیحی در خصوص اسناد به جا مانده از انعطاف و در نهایت ضعف او در بازجویی هایش، فعالیت های کاظم رجوی در اروپا را دلیل اعدام نشدن او توجیه می کنند.
خودکشی مجتبی میرمیران یکی دیگر از دستاورد انقلاب ایدئولوژیک مجاهدین
شاهسوندی خودکشی میرمیران را ناشی از اعتراض وی به مناسبات و مشخصا اعلام انقلاب ایدئولوژیک دانست و تاکید کرد میرمیران با انتخاب اینگونه مرگ خود جلو اتهاماتی از قبیل ترس و روزمرگی و… توسط مجاهدین را بسته است و با این شیوه خودکشی اعتراض خود را نسبت به مناسباتی که حداقل حقوق انسانی در آن نقض شده را مورد تاکید قرار داده است.
یکصدوبیست و ششمین گفتگوی سعید شاهسوندی با رادیو صدای ایران
اختصاص به ادامه مباحث مربوط به انقلاب ایدئولوژیک و مشخصا سرنوشت درون تشکیلاتی علی زرکش داشت. در ابتدای گفتگو مجری برنامه درباره خبرهایی مبنی بر صدور حکم بازدشت مریم و مسعود رجوی توسط پلیس بین الملل (اینترپل) پرسید که شاهسوندی با اظهار بی اطلاعی از صحت و سقم این خبر تاکید کرد،”مجاهدین در تلاش هستند تا از این واقعیت که سرنوشتشان را به صدام گره زده اند و یا اینکه با حزب بعث هم خون شده اند، فرار کنند.”
رهبری مجاهدین قبل و بعد از انقلاب ایدئولوژیک
مقوله رهبری در سازمان مجاهدین خلق از تاسیس (1344) تا اکنون و علیرغم اینکه در شکل مبتنی بر سانترالیزم دمکراتیک بوده، اما عملا با چالش جدی مواجه بوده است. در مقطع ابتدایی یعنی از 44 تا 51 یعنی زمان اعدام محمد حنیف نژاد هژمونی سیاسی او بر تشکیلات به گونه ای است که درجمع بندی ضربه سال 1350 که منجر به متلاشی شدن بیش از 80% از کادرهای سازمان شد،
تبیین ایدئولوژیک خط سرخ رجوی در پیام 12 تیر
برای مجاهدین از زمان وقوع انقلاب ایدئولوژیک به بعد صرف مرزبندی و دوری از جمهوری اسلامی دلیل مشروعیت و غیر مشروع بودن نبود. بلکه میزان عینی تر و مادی تر، دوری و نزدیکی جریانات موازی با پدیده ای همچون انقلاب ایدئولوژیک تعریف می شد. مجاهدین پس از اعلام انقلاب ایدئولوژیک به صراحت آن را به عنوان مرز سرخ اعلام کردند
مصاحبه سایت ایران قلم با آقای هادی شمس حائری – قسمت چهارم
سایت قلم در نظر دارد ضمن ارج گذاری برای تلاش فعالین سیاسی و حقوق بشری، بخشی را نیز برای بیان خاطرات، تجربیات و طرح دیدگاه های فعالین سیاسی ایران و همچنین نجات یافتگان و قربانیان سازمان مجاهدین خلق، تهیه و راه اندازی کند تا محققین و پژوهشگران و همچنین اعضای جدا شده بتوانند برای کارهای تحقیقاتی و پژوهشی خود به آن مراجعه نمایند.