متاسفانه باخبر شدیم که محمد حمادی یکی از اعضای اسیری که اخیرا از فرقه رجوی جدا شده بود بعد از سالها اسارت و شکنجه در فرقه، در بدو ورود به خاک میهن و در جمع خانواده چشم براه خود به دلیل ابتلا به تومور مغزی دار فانی را وداع گفت. بی شک مرگ غم انگیز ودردناک محمد برگ دیگری از هزاران سند جنایت وخباثت رجوی خائن و جنایتکار است، که امروز رقم خورد. در واقع مرگ قربانیان و اعضای اسیر که با کمال تاسف هرروز و به شکلهای مختلف دراین فرقه اتفاق می افتد

محمد حمادی پس از سالها رنج و مشقت و شکنجه های روحی و روانی که رجوی ها بر وی اعمال کرده بودند، فرصت تجربه زندگی در دنیای آزاد را نیافت و به دیار باقی شتافت.مرگ محمد حمادی درحقیقت لکه ننگی است بر پشیانی سران فرقه رجوی جنایتکارکه خود را به دروغ مدعی دمکراسی و حقوق بشر می دانند.

رجوی در نشست توجیه ای در پاسخ سئوال چند تن از افراد که گفته بودند برای سازماندهی نیرو کم داریم پاسخ داد شما اولین شهر را بگیرید نیرو از من!!! ولی واقعیت این بود که به دومین شهر هم رسیدیم ولی از مردم و نیروی مورد نظر رجوی خبری نبود بلکه هر چه جلوتر می رفتیم مقاومت و نقاط درگیری بیشتر می شد بطوری که در دشت حسن آباد تمامی نیروهای سازمان در جا زده و قفل شدند و دیگر هم از آنجا جلوتر نرفتند.

توفیق سلیمانی اسیری که بعد از24 سال از زندانهای مخوف و سیم خاردارهای فرقه رجوی توانست فرار کند و پا در دنیای آزاد بگذارد؛ دیروز سه شنبه 3/ 5/91 بعد ازظهر صحیح و سالم وارد خاک ایران شد و برای شروع یک زندگی عادی آماده می شود. وی بمدت بیش از 24 سال در سازمان بسر برده و در تمامی طول این مدت خانواده اش که اهل کردستان هستند هیچگونه اطلاعی از وضعیت وی نداشتند و تصور می کردند که او در جنگ کشته شده است.

محمد حمادی در پی جنایت های بسیار مسعود رجوی، جان خود را از دست داد و به دیار باقی شتافت. در انتقال مرحله دوم افراد از قرارگاه اشرف، محمد به قراگاه لیبرتی منتقل گردید و هنوز سازمان این اجازه را به وی نمی داد که در بیمارستان بستری یا از قرارگاه خارج گردد به خیال اینکه جنازه اش از قرارگاه خارج نشود و اسرار این جنایت در دل رهبران مجاهدین پنهان بماند.

ما برای اعتراض به حضور مریم رجوی در پاریس اینجا جمع شده ایم، علی رغم همه فشارها و شکنجه ها و کارهای تروریستی را که مریم رجوی فرماندهی می کند، از طرف دیگر مردم را فریب می دهد. من اینجا حاضر شده ام، چماقداران رجوی به من حمله کردند و مرا کتک زدند. ولی این را بدانند من کوتاه نمی آیم و تا آخرین لحظه و نفس آنها را افشاء می کنم، هر مارکی هم که اینها می خواهند بزنند ترسی ندارم و هر اتهامی به هر کس که می خواهند بچسبانند، ما موظف هستیم که مردم را هوشیار کنیم، بخصوص مردم فرانسه را.

روز شنبه 23 ماه ژوئن، تعدادی از اعضای سابق فرقه مجاهدین که اعضای کنونی انجمنهای ایران فانوس و ایران قلم از کشور آلمان هستند، در اطراف شهرک های پاریس اقدام به پخش انواع بروشور و تراکت و نشریات به زبان فرانسوی، نمودند. اقدام حاضر به مناسبت سالروز ترور و خشونتی که فرقه مجاهدین سی و یک سال است که به آن مباهات کرده و بزرگداشت این روز را در نقطه ای دیگر از شهر به نمایش در آورده بودند، صورت گرفت.

درباره خانواده نباید فکر کرد چرا که راه می‌برد به زندگی و تمایلات دنیوی، حالا که به ذهن‌ها راه می‌یابد چه باید بکنیم، باید آن را بنویسیم و در نشست‌های غسل هفتگی بخوانیم تا بفهمی که این کار زشتی است. این که به عواطف فکر کنی باعث می‌شود احساس و عاطفه تو به شهدای راه آزادی کم می‌شود، عاطفه و عشقت نسبت به رهبری کم می‌شود چرا که به مادرت فکر کرده‌ای، بنابراین مادر حکم مزدور را دارد، مادر مزدور جمهوری اسلامی است که ذهن تو را از چارچوب مورد دلخواه اشرف و رهبری آن جدا می‌کند و به وادی دیگری می‌برد.

در این بین که از تک به تک این اعضای جدا شده نام برده است و کسی را از قلم نینداخته اما لازم به ذکر است که دو زن از زنان جدا شده یعنی من و همینطور دوست عزیزم خانم نسرین ابراهیمی در صف اول این آکسیون اعتراضی بودیم اما اشاره ای به این موضوع نکرده است فرار من و دوست عزیزم نسرین ابراهیمی که همواره همچون خاری در چشم رجوی هست اما اینکه چگونه وجود این خار در چشم و فریادهای حق طلبانه ما را که بیش از مردان به رغم تبلیغات این سازمان پیرامون زنان جهت روشن شدن افکار عمومی و هشدار به همه کسانی که دانسته یا ندانسته اسیر دام این سازمان فریبکار می شوند را نادیده گرفته و درد و سوزش ناشی از آن را تا این حد تحمل کرده است جای بسی شگفتی دارد

هرچند این تصمیم از سوی تو خیلی زودتر از اینها بایستی گرفته میشد وبا توجه به شناختی که از تو داشتم انتظار این بود که سالها پیش خودت را از چنگال این فرقه عقب مانده نجات دهی اما بقول قدیمی ها ماهی هر وقت از آب گرفته شود تازه است! این نکته را از اینرو عنوان میکنم که افرادی مانند تو که سابقه بیشتری در این سازمان داشتید برای بچه های جدیدتر الگو بودید و کارها و تصمیمات شما بروی آن بچه ها تاثیر بیشتری داشت. و میتوانست بآنها برای نجات دادن خودشان از چاهی که خواسته یا ناخواسته در آن اسیر شده بودند کمک بسزایی کند. درهمین جا لازم میدانم که از تمام بچه های قدیمی تر سازمان که به ماهیت واقعی این فرقه اشراف بیشتری دارند بخواهم که با رهایی خود از آن مکان جهنمی باعث تشویق دیگر اعضاء بشوند! چراکه رهایی و آزاد زیستن حق هر انسان است.

من حداقل به نوبه خودم و همه بچه های جدا شده سالهاست که درخواستمان این است و خواهشمان این هست که بخصوص سران این سازمان بیایند پاسخگوی جنایتهاشون باشند پاسخگوی اون خودسوزیهای 17 ژوئن که بصورت کانالیزه شده و تشکیلاتی انجام گرفت و پاسخگوی سایر جنایتهاشون باشند اما خوب متأسفانه با توجه به اینکه سازمان هزینه های هنگفت مالی انجام می دهد از قبیل خرید پارلمانترها یا وکلا و فعالیتهای دیگری که می کنه و همواره از این پاسخگوئی فرار کرده است و من خوشحال هستم که شاید امروز شاید اینها در برابر پاسخگوئی قرار بگیرند.

خانواده هایمان نه تنها مزدور نیستند بلکه لایق بالاترین تحسین ها و تمجید ها به خاطر پایداریشان هستند. روزی خواهد رسید که همین خانواده ها با کمک جداشدگان این فرقه از رجوی انتقام خواهند گرفت. چه بلاهائی در کنار حصارها و دروازه های اشرف بر سر خانواده ها که نیاوردند، چه سرها که نشکستند، چه دست و پاها که مجروح نکردند، چه ناسزاها و تهمت ها که نثار این خانواده های داغدیده و رنج کشیده نمودند. این خانواده ها برای تشکیلات فرقه رجوی خاری هستند که در چشم خود رجوی فرو رفته اند