لیست انتقالی یک گروه 37 نفری ازعراق به آلبانی که درمورخه یکشنبه سوم آبان درسایت نجات اطلاع رسانی شده است ؛ با اسم” رضا لاقید” درردیف 27 مواجه میشویم که ازاین اسم برای یکی ازفرماندهان خود استفاده نموده است که بسیارسوال برانگیز و مشکوک می باشد. برای اطلاع بیشتر خوب است بدانیم که رضا لاقید (هم تیم تروریستی مسعود دلیلی که توسط فرقه دردرگیری اشرف دردهم شهریورماه 1392 مثله وقربانی شده است) ازقربانیان رجوی است که درسال 1365 دردرگیری با امنیت ایران درروستای پرکاپشت شهرآستانه اشرفیه کشته شده است.

درحالیکه جیش المختار با صراحت تمام مسولیت حمله پنجشنبه شب گذشته به کمپ لیبرتی را پذیرفته وتاکید داشته که درصورت استمرار کارشکنی رجویها درامرخروج بالفور وسریع اعضای مجاهدین ازعراق مجددا پایگاه نامشروع لیبرتی را مورد هدف قرارخواهد داد ؛ مریم قجرکه درفرانسه لمیده است نابخردانه عوامل اطلاعات وامنیت ایران را مسول حمله به لیبرتی وکشتارنگون بخت های عضو فرقه قلمداد و بسا اباطیل مسخره سرهم کرده است! خانواده بزرگ انجمن نجات خاصه خانواده های دردمند و چشم انتظار مرتبط به انجمن نجات گیلان قاطعانه با رد هرگونه خشونت، موشک باران علیه ساکنان لیبرتی که خود از قربانیان تروریسم رجوی محسوب میشوند را محکوم کرده

خانم مبرهن به مجرد ورود به دفترانجمن با شادمانی وخوشحالی وصف ناپذیرخطاب به مسول انجمن گفتند:” قبل ازهمه ممنون ومتشکرازاینکه خوشحال مون کردین واطلاع دادین که برادرنازنینم یوسف ضمن نجات ازلیبرتی ناامن به کشورآلبانی منتقل شده است. نمی دانم چرا ولیکن یک احساس خیلی خوب ومسرت بخشی دارم ویک جورهایی بوی خوش برادرم یوسف به مشامم رسیده. انشاء الله که به تازگی درهمین دفترانجمن یوسف را تحویل من وخانواده ام بدهید.”

امروزآقای صمد رجبی شهرستانی ازبرادران مجید با دردست داشتن نامه ای برای برادراسیرش به دفترانجمن مراجعه کرد وضمن یک ملاقات صمیمانه با مسول انجمن گفت” خیلی خوشحال وشادمان شدیم ازاینکه شنیدیم برادرمان به تازگی به آلبانی منتقل شده است ودریک قدمی رهایی ازچنگال رجوی قرارگرفته است. خانواده ما ازمجامع حقوق بشری درخصوص روند رهایی برادرم وسایراسرا ازتشکیلات سیاه رجویها وبازگشت شان به دنیای آزاد خاصه وطن عزیزمان ایران استمداد می طلبد.”

قبل ازاینکه به شرایط وشرط وشروط مقوله بازگشت یک جداشده به وطن وداخل کشورتوضیح بدهم به نقل ازمسولین امنیتی ذیربط باید بگویم که آنان به اعتبارداده ها واعتقادات شان یک” فرصت” به اعضای جداشده ازرجویها دادند که باردیگربتوانند درکنارخانواده وسایرشهروندان خود زندگی جدیدشان را بی دغدغه وبا امنیت کامل ولیکن بدورازارتباط مجدد با عناصرضدانقلاب خاصه رجویها دنبال کنند. ضمن اینکه درمقطع سقوط صدام وخروج شمارزیادی ازاعضای ناراضی ومنتقد به محل امریکاییها (تیف) قرارداد سه جانبه فی مابین ایران وامریکا وسازمان ملل وکمیساریای عالی پناهندگان انعقاد شد که طرف ایران صراحتا پذیرفت که در کادر یک عمل انسانی وخیرخواهانه اعضای جداشده ازفرقه رجوی که درداخل ایران شاکی خصوصی ندارند را خواهد پذیرفت وتاکنون نیز بی هیچ کم و کسری بدان التزام داشته است.

دراین فرصت یاده شده قریب به 100 نفرازاسرای گرفتار درعراق ناامن به جانب آلبانی روانه شدند که جای تبریک دارد به آنان و بستگانشان خصوصا شماری ازخانواده های مرتبط باانجمن نجات گیلان که فرزندانشان نیزازجمله نجات یافتگان ومنتقلین به کشورآلبانی هستند ازجمله خانواده های مجید اخلاقی، مجید رجبی شهرستانی ؛ مسعود احمدی ؛ محمد مهدی نظیفی ؛ اعظم سدیدی ؛ ابراهیم موسی پور؛ شکرالله اقبالی ویوسف مبرهن.

پسردلبندم رفتیم اطلاع گرفتیم ازخانواده هایی که عزیزانشان درعراق واشرف هستند.پنج بارهمراه مادرت وبارآخربا برادرت فرشاد راهی اشرف شدیم. با تنی بیمار و رنجورخودمان را به عراق ناامن درمقابل اسارتگاه اشرف رساندیم وخواستارملاقات چند دقیقه ای با عزیزان شدیم ولیکن هرباربا کارشکنی سران تشکیلات فرقه رجوی نه تنها موفق به دیدارجگرگوشه مان نشدیدم بلکه ازجانب گماشته های رجوی مورد آزارواذیت قرارگرفته ایم.

بعد از اینکه یک رابطه انسانی وعاطفی با وی برقرارکردم روبه من گفت: که چند برخورد که با توداشتم انگارتوبا سایر این جماعت فرق میکنی که جواب دادم اینکه نظرمحبت و لطف شما هست حال مشکلی پیش آمده؟ درجواب که خیلی نگران و متاثربود جواب داد:”اینجا غریب هستم و کسی را ندارم. ده روز است که عمل جراحی انجام دادم ولی کسی بالای سرم نیست و ماندم که چه کارکنم. ایکاش بچه هایم بالای سرم بودند.

درامتداد انتقال قطره چکان اسرای لیبرتی به کشورآلبانی با سنگ اندازی وکارشکنی های سخیفانه رجویها درتاریخ 16 مهرماه گذشته فقط 20 نفرازاعضای لیبرتی نشین به تیرانا پایتخت آلبانی انتقال یافتند. ازجمله انتقال یافتگان به کشورآلبانی که دریک قدمی آزادی کامل ازسایه شوم رجویها قرارگرفتند سه تن ازبستگان خانواده های دردمند گیلک بنام های اعظم سدیدی ؛ شکرالله اقبالی و محمد مهدی نظیفی نیز موفق به انتقال به کشورآلبانی شدند.

برنامه تلویزیونی پرونده اساسا علیه جداشده های فرقه رجوی فعال و به فحاشی مشغول است. دربرنامه هفته گذشته شاهد صحنه ای دردناک ازهمین سنخ ازبرنامه پرونده بودم که رجویها آقای رسول کریم دادی را علیه فرزند جداشده اش بنام مهران کریم دادی ترغیب وسوژه کردند واز وی خواستند که فرزندش را با شدید ترین الفاظ کینه توزانه مورد هجوم قراردهد وبرای اینکه پدرکم وکسری نداشته باشد ورجویها به نیت پلیدشان نائل آیند خواهرمهران را نیزبه اتفاق پدرعلیه برادرش مهران به صحنه تماما فحاشی دردناک آوردند تا مهران را که درایران به یک زندگی شرافتمندانه بدورازسایه شوم تشکیلات سیاه رجویها مشغول است آماج بسا تهمت و افترا قرار دهد.

درجریان ملاقات با خانواده ها وتاثیرات مثبتی که پذیرفته بودم دیدم که زندگی عادی خیلی خودخواهانه وخودپسندانه است وارضایم نمی کرد. آخرمن تمام عمروجوانی ام را آنچه که خود تبیینش میکردم درخدمت به مردم بود که بتوسط رجوی به انحطاط وخیانت منجرشد. حال نیزهمان پوراحمد هستم همانی که دلش همواره با توده مردم است وبدانها عشق می ورزد. ازخود چیزی ندارد وبرای خود چیزی نمی خواهد. فقط چیزی تغییرکرده است وآن اینکه به لطف خدا سره ازناسره را تشخیص دادم وخیروشررا یافتم وبصیرتی دیگرگونه را تجربه کردم. ازصف ضدخلق وضد خانواده وازصف خشونت وتروریسم فاصله گرفتم وبه صف مهرومحبت وعشق ونوعدوستی پیوستم وبه اینهمه نعمت وراه یافتگی خدای مهربانم را شاکرم.

روزی بود روزگاری هرچند با انگیزه انقلابی وعدالت خواهی ومردم دوستی ولیکن خام وبی تجربه گرفتاریک جریان تروریستی ومافیای نهفته شدیم که به دروغ وکذب شعارش خدا وخلق وبرپایی جامعه بی طبقه توحیدی بود! آنقدرشعارتوخالی وبی محتوا می داد وکشک می بافت وبه دوزوکلک ودغل ودروغ متوسل می شد که انگاری تبلورونماد کعبه آمال وآرزوهای مان بود واین طوردراذهان تداعی می شد. به هرحال بسیارفرازونشیب طی کردیم وبسا سختی ها کشیدیم وچوب وچماق خوردیم وطعم شکنجه های روحی وروانی وحتی فیزیکی را دردرون خانه که خود انتخابش نموده بودیم را چشیدیم و….