ملوانان مظلوم انگلیسی!

ملوانان مظلوم انگلیسی!
ایران‎دیدبان
یکی از شگردهای جنگ روانی نیرویی که در موضع ضعف قرار گرفته، این است که با برجسته کردن مسایل جانبی و کم‎اهمیت (زیرمجموعه) موضوعات اصلی و مهم (صورت مسأله) را مخدوش نموده و یا در حد توان به فراموشی بسپارد.
نمونه‎ ی چنین ترفندی توسط رادیو بغداد در زمان جنگ عراق علیه ایران بسیار به‎کار گرفته می‎شد. مثلاً آنجا که ایران به پیروزی دست پیدا می‎کرد، از ده‎ها کشته‎ی ایرانی سخن به‎میان می‎آورد و یا درباره‎ی سخنانی که از حضور امام زمان (عج) در جبهه توسط مداحان ایراد می‎شد، سخن می‎گفت.
استفاده از ابزارهایی مانند شایعه، گزینش یک‎جانبه‎ی اخبار و… از جمله ترفندهای رادیو بغداد بود که به‎نظر می‎رسد همه‎ی آنها را یک‎جا به دار و دسته‎ی رجوی واگذار کرده‎اند تا با استفاده از آن، حضیض خود را بپوشانند. اما تجربه‎ی تاریخی نشان داد که این شگردهای رادیو بغداد نیز نتوانست حکومت بعث و صدام را سرپا نگه دارد.
از جمله‎ی این شگردها، ترفندی است که بقایای رجوی در مورد مسأله‎ی نظامیان متجاوز انگلیسی به‎کار بسته‎اند.
آنها که با تمام هیکل خود در دیگ هلیم فرو رفته بودند تا از این نمد برای خود کلاهی درست کنند، با مسأله‎ی آزادی آنان مواجه شدند و به یک‎باره فرکانس عوض کرده و با طول موجی کاملاً متفاوت، داد و هیاهو پیرامون صنعت تواب‎سازی به‎راه انداختند و انگار نه انگار که همین‎ها بودند که ادعا داشتند بازداشت نظامیان متجاوز انگلیسی یک گروگان‎گیری از قبل برنامه‎ریزی شده برای فشار وارد آوردن بر دولت‎های غربی بر سر پرونده‎ی هسته‎ای است!
با ارث تاریخی‎ای که مجاهدین از عمرو عاص برده‎اند، در مواقع ضعف و زبونی دست به هر اقدامی می‎زنند تا حضیض خود را بپوشانند حتی با کشف عورت.
در همین رابطه محمدعلی توحیدی مسؤول واحد جعلیات باند رجوی، در دفاع از ملوانان مظلوم! انگلیسی و در توصیف شکنجه‎های طاقت‎فرسایی که شده‎اند می‎گوید:
« اعتراف‌گرفتن تلویزیونی از ملوانها تقریباً به اندازه خود گروگانگیری آنها خبرساز و تکاندهنده بود و اظهارات تلویزیونی خانم فی ترنی، ملوان نیروی دریایی انگلستان، و دیگر ملوانها به فاصله کمتر از دو هفته دوبار جهان را شوکه کرد. یک بار وقتی که این خانم با حجاب اجباری و درحال اعتراف به تجاوز به آبهای ایران و انتقاد از سیاست منطقه‌یی دولت انگلستان و تعریف و تمجید از رفتار بسیار انسانی پاسداران در تلویزیون ظاهر شد. و یکبار، هنگامی که در تصاویر تلویزیونی و صفحات مطبوعات انگلستان می‌گفت: من می‌ترسیدم که زندانبانان به من هتک حرمت کنند. آنها لباس ما را درآوردند و ما را در سلول تاریک رها کردند و می‌ترسیدم که به من تجاوز کنند و مرا بکشند و در یک نقطه فکر کردم که می‌خواهند برای من تابوت بسازند، آنها به‌همین منظور اندازه‌های من را می‌گرفتند و من در سلول خود، صدای اره و چکش‌کاری را می‌شنیدم و فکر می‌کردم که دارند برایم تابوت درست می‌کنند. این خانم ملوان هم‌چنین گفت که وقتی از من می‌خواستند که آن نامه‌ها را علیه کشورم و آمریکا بنویسم، احساس می‌کردم به کشورم خیانت می‌کنم. اگر این کار را نمی‌کردم پاسداران من را به‌جرم جاسوسی محاکمه می‌کردند »‌
بیان این توهمات به اندازه‎ی کافی ابلهانه است، اما تکرار آن به چیزی فراتر از بلاهت احتیاج دارد و آن شارلاتانیسم است که در فرقه‎ی رجوی به‎وفور یافت می‎شود.
صدای شنیدن اره و چکش در حالی که وی فکر می‎کرده اندازه‎گیری از وی برای ساخت تابوت بوده است!
یا در نمونه‎ی دیگر می‎گوید:
« جو تیندل 21‌ساله، یک تفنگدار نیروی سلطنتی انگلیس و یکی از این 15‌ملوان انگلیسی که در تاریخ 23‌مارس به‌زور اسلحه در شمال خلیج فارس دستگیر شدند، گفت: من فکر می‌کردم که سر یکایک ما را می‌برند. یک روز پس از دستگیری، ما را به یک زندان بردند. من می‌‌ترسیدم بدترین حالت به‌وجود بیاید. در روز دوم، وضعیت کاملاً تغییر کرد و پاسداران لباسهای نظامی خود را تغییر داده و لباسهای سیاه به تن کرده و چهره خود را پوشاندند… چشمان ما را بستند و به دستهای ما دستبند پلاستیکی زدند، دستهایمان در پشت سرمان قرار داشت و ما را مجبور کردندکه رو به‌دیوار بنشینیم. ابتدا صدای کشیدن گلنگدن سلاح به‌گوش می‌رسید. یک نفر از ما گفت به‌نظرم داریم اعدام می‌شویم. پس از این حرف، حال یکی از ما به‌هم خورد. تا آن‌جا که من می‌دانم، او تصور می‌کرد که سرش بریده خواهد شد. بعد همه منتظر بودیم که چنین اتفاقی واقعاً رخ دهد. آنها ما را سریعاً به یک اتاق بردند و بعد از یک عکسبرداری سریع، ما را به سلولهای انفرادی منتقل کردند و به مدت شش روز نه کسی را دیدیم و نه با کسی صحبت کردیم » *
یک نفر گفت که می‎خواهیم اعدام شویم و یکی دیگر حالش به هم خورد!
الحق که شجاعت نیروهای انگلیسی هم دست کمی از شجاعت رهبری مجاهدین ندارد که تا سر و صدایی می‎شود دچار غش و ضعف می‎گردد.
اما این همه برای چیست؟
1- برای این‎که بوری و ناکامی باند رجوی بر سر قضیه‎ی پروژه‎ی بحران‎سازی پوشانده شود و آن جعلیات را به فراموشی بسپارند.
2- از این طریق، افشاگری‎های جدا شدگانی که بیش از هشتاد درصد آنها اصلاً زندانی نبوده و تمام سال‎های فعالیت‎شان را در تشکیلات مجاهدین بوده‎اند را تخطئه کنند.
باید پرسید که دست یازیدن به این ترفندها و شگردها، اگر از موضع ضعف و اضمحلال نیست، ناشی از چیست؟
________________________
* گروگان‎گیری و تواب‎سازی – محمدعلی توحیدی – نشریه مجاهد شماره 849

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.