حمایت آشکار فرقه رجوی از عملیات های تروریستی اخیر داعش
بعد از عملیات های تروریستی در کشورهای کویت، تونس و فرانسه انتظار از سران فرقه این بود که این عمل تروریستی را محکوم نمایند ولی چشم خود را روی این حمله تروریستی داعش بسته و سعی نمودند که توسط عوامل جیره خوار و قلم بدست خود به نام سیروس مختاری مقاله با عنوان انفجار تروریستی در مسجد شیعیان در کویت در سایت های خود درج نموده تا این گونه بتواند این انفجارهای را همانند گذشته به حکومت ایران نسبت بدهند.
کدومش رو باور بکنیم؟؟؟ – قسمت دوم
قسم حضرت عباس یا دم خروس محکوم کردن فرقه رجوی به حمله ناجوانمردانه هلی کوپتر های متجاوزین بعثی را در خلال جنگ 8 ساله یا سوار شدن بر هلی کوپتر های اهدایی صدام حسین به فرقه رجوی و گرفتن عکسهای یادگاری در خلال جنگ 8 ساله آنان در کشور عراق را؟؟
علامه جان! شما ابتدا کشور های خودتان را آزاد ومستقل کنید!
شما که بااین گشاده دستی هر توقعی ازاعراب را دارید، چگونه است با این نفوذتان؟! کمکی به انتقال این اسرای رجوی به کشورهای امن تر نمیکنید؟! درجواب آن قسمت ازایراد شما باید گفت که کسی غیر از گماشتگان رجوی، بر لیبرتی نظارت ندارد واگر سرکوبی درکار است وشما معترض آن، به دوستان خود توصیه کنید که چنان نکنند!
سیروس غضنفری: واقعا هم آقای مسعود طوسی بخش بدنبال زندگی خصوصی اش بود!
مسعود جان توازچه زمانی وزارت اطلاعات شناس شده ای که ادعا میکنی زمام امور خانواده ها درهنگام مراجعه به ملاقات های شما ها دردست آنست! من وتو محققا میدانیم که اکثریت قریب به یقین خانواده ها بطور جمعی به کمپ های ما مراجعه میکردند و اگر ملاقاتی هم اتفاق میافتاد، کسی ازایران آمدگان، درفکر تعریف وتوصیف دولت و… نبود وآزادانه محبت هایشان بود فقط که نثار ما می شد!
رجوی بدنبال چیست؟
آیا پدران و مادرانی که عمری از زندگی خود را برای بزرگ نمودن فرزندانشان زحمت کشیده اند و اکنون سران جانی فرقه رجوی انها را با شستشوهای شدید مغزی اغفال نموده اند، مستحق چنین کسالتی هستند که این چنین بر روی تخت بیمارستان باشند؟
مادر ستیزی!
اخیراً سایتهای جنجالی مجاهدین مقاله ای را با آب و تاب منعکس کرده اند، انگار مقاله سرلوحه مکتب شان بوده باشد، اسم پر طمطراقش را”مادر! یا گرگ در لباس میش؟” و اسم نویسنده بخت برگشته اش را احمد عبدی، گذاشته اند. از ابتدا تا انتهای مقاله، در وصف رد عواطف و انسانیت و مسئولیتهای مادر است. انگار نویسنده و دیگر اعضاء و رهبران فرقه از کرات دیگر به زمین رسیده اند. نویسنده که از ابتدا تا انتهای نوشته، حرص و کینه امانش را بریده است،
هفت تیر، انفجار خشم خلق یا پایه ریزی تروریزم در خاورمیانه!؟
هفت تیر نقطه عطف دیگری بود. حدود دو ماه بعد هم دفتر نخست وزیری منفجر شد. از آن پس همه شهرها و خیابان های ایران صحنه انفجار و حرکت های تروریستی بود. نه خانه ها امن بود و نه مساجد و خیابان. موسی خیابانی از آن به عنوان”انفجار خشم خلق” یاد کرد. بعدها مسعود رجوی در نشست های مختلف از آن با افتخار یاد می کرد… سی سال و اندی بعد از این حوادث تروریستی شاهد کشتارهایی مشابه در همه جای خاورمیانه هستیم.
عملیات دروغ جاویدان – قسمت دوم
ارتش باصطلاح آزادیبخش مجاهدین که از سالیان قبل٬ ارادت خود را با فروختن سری ترین اطلاعات نظامی ایران ٬به صدام ثابت کرده بود٬ با پشتیبانی ارتش صدام و مشخصا گارد ریاست جمهوری که مجهز به نیروی هوایی و تانکهای تی 72 بودند ٬ توانستند بسرعت از مرز بگذرند وعملا خط توسط عراقی ها شکسته شد!
گناه این مادر هضم نکردن مناسبات فرقه ای، ونفی عواطف مادرانه است! – قسمت دوم
اگر این ملاقات کننده ازآگاهی سیاسی خوبی برخوردار بود، بخاطر اینکه امکان طرح بحث ازطرف او وجود داشت، ازلیست ملاقاتی ها حذف میشد! ضمنا کسی دراین ملاقات ها بشما نمیگفت که بطور غیر قانونی وارد عراق شده، کاری که شما مایل بدان بودید که بادرگیر کردن حکومتهای ایران وعراق با خانواده ها و ایجاد خصومت بین آنها، ازاین آب گل آلود ماهی بگیرید!
کدومش رو باور بکنیم؟؟؟
عکس دوم مربوط مربوط به همکاری این فرقه تروریستی با حزب بعث عراق به عنوان بازوی نظامی و ستون پنجم دشمن است که در عملیات به اصطلاح چلچراغ، این فرقه در سال 67 با پشتیبانی ارتش عراق و حمله به شهر مهران سربازان مدافع مرزها را به اسارت خود در آورده و تقدیم به صدام حسین نموده است.
سخیف ترین ابراز عبودیت دربارگاه امپریالیزم وصهیونیزم!
کمترین تعداد شرکت کننده در این تجمع فراملیتی، ایرانیان بودند و درمیان شرکت کنندگان آن خارجی، رونق ونمودی نداشتند. ازسوی دیگر، این تجمع بعلت حضور سازمانگرانه ی سازمان جوانان یهود درفرانسه و… چندان هم یک اجتماع” دور ازوطنی” شمرده نمیشد!
رجوی در کجای این مظلوم نمائی ها قرار دارد؟!
مسلمان هستند ولی شما از صهیونیست ها حمایت می کنید یا در همین عراق شما جانب داری از کدام قشر کردید؟! ضما حامی مخالفان دولت عراق و بعثی ها و وهابی ها و یک مشت تروریسم داعشی بودید بعد که دیدید آش آنقدر شور است خود را به بی خیالی زدید و با وقاحت ایران را متهم نمودید؟!