نویسنده تحلیل فوق با انتقاد از سیاست آمریکا در قبال مجاهدین یعنی”دشمن دشمن ما، دوست ما است” می نویسد:” به نظر می رسد روهراباچر و تعدادی از مهره های هم حزبی اش شامل ایلنا رز لتینن، رئیس این کمیته، به دلیل اینکه گروه مجاهدین خلق دشمن رژیم ایران است، نسبت به این گروه رویکرد مثبتی دارند. آنها چندین بار تلاش کرده اند تا نام مجاهدین خلق را از فهرست سازمان های تروریستی آمریکا حذف کنند. جالب اینجاست که حامیان سازمان مجاهدین خلق به نوعی حامیان اسرائیل نیز هستند.

مقامات امریکا و برخی از سیاستمداران فرصت طلب و ریاکار اروپایی نیز علیرغم شناخت همه جانبه به ماهیت تروریستی و تبهکارانه مجاهدین به شکلی باسمه ای سعی دارند تا با حمایت نامحسوس از فرقه ی مجاهدین و حفظ اسارتگاه اشرف به خیال خام خویش برگ برنده ای را در ستیز نابخردانه با نظام سیاسی ایران در دست داشته باشند.اما آنچه که مسلم است برخورد دوگانه با مقوله و پدیده تروریسم از سوی مقامات امریکایی و برخی از سیاستمداران اروپایی، فریبکاری آنان را در مبارزه بر علیه تروریسم جهانی و ستیزه جویی عیان و آشکار می کند.

در کنفرانس ژنو نماینده حقوق بشر عراق، حسین الزهیری که سرپرستی گروه عراقی را برعهده دارد، در واکنش به بیانیه یکی از سازمان‌های خارجی که در شورای حقوق بشر ایراد شد، گفت: ادعاهای سازمان مجاهدین خلق مستقر در پادگان اشرف پیرامون”عراق جدید” در راستای بدنام کردن دولت عراق در برابر محافل بین‌المللی صورت می‌گیرد. این نماینده در بیان رویداد اخیر پادگان اشرف اظهار داشت: این حادثه هنگامی رخ داد که یکی از ساکنان اشرف درست در حین انجام دستور برخورد با قانون شکنی‌های پادگان مذکور، به نیروهای عراقی مسئول برقراری حفاظت پادگان حمله کرد.

‘گلن گرین والد’ نویسنده و حقوقدان برجسته آمریکایی با انتقاد از رویه گذشته و حال گروه تروریستی مجاهدین ابراز داشت: چگونه‌ می‌توان تصور کرد گروهی از لیبرال‌‌های برجسته آمریکایی از یک گروه تروریستی و حامیان آن بصورت بی‌چون و چرا حمایت کنند. وی افزود: این گروه تروریستی در سال 1991 به دستور صدام، نقش بسزایی در سرکوب و کشتار وحشیانه شیعیان عراقی داشته است، بنابراین بواسطه تمام رفتارهای تروریستی این فرقه، چه در دوره جمهوری‌خواهان و چه در دوره دموکرات‌ها، هیچ جایی برای حمایت از این فرقه تروریستی باقی نمی ماند.

برخی از نمایندگان پارلمان عراق از اقدام‌ دولت عراق که‌ مانع از بازدید هیأت نمایندگی کنگره آمریکا از اردوگاه گروه تروریستی مجاهدین شده‌ بود، به‌ شدت استقبال و از آن حمایت کردند. اقدام روز گذشته‌ دولت عراق برای مقابله‌ با هیأت نمایندگان آمریکایی و ایستادگی این دولت در مقابل دخالت‌های مقامات آمریکایی، با استقبال گسترده‌ نمایندگان پارلمان عراق مواجه‌ شد.

رئیس قوه قضاییه گفت: آمریکا و کشورهای غربی در حالی پشتیبان برخی کشورهای منطقه و دنیا هستند و کوچکترین ایراد حقوق بشری به آنها ندارند که خبری از هیچ یک از نمادهای دموکراسی و حقوق بشری مورد قبول آنان از جمله انتخابات در آن کشورها نیست و چرا نباید بگوییم و اعلام کنیم که غربیان در حالی خود را سردمدار مبارزه با تروریسم جا زده‌اند که برخی گروههای تروریستی از جمله گروه مجاهدین که آشکارا به نقض حقوق بشر و ترور و کشتن افراد زیادی دست زده و به آن معترفند در پناه حمایت‌های آنان قرار دارند.

نمایندگان عشایر در استان نینوی مخالفت خود را با انتقال اردوگاه عراق جدید (اشرف سابق) از استان دیالی به استان موصل اعلام کردند.”عبدالکریم محمود الربیعی” نمانیده عشایر”بنی ربیعه” در خلال کنفرانس عشایر نینوی که با حضور”الصباح” برپا شد، گفت:”پروژه ای مبنی بر انتقال اردوگاه اشرف به موصل در حال کلید خوردن است که این خود به معنای ادامه ناامنی ها و بی ثباتی در شهر می باشد”.

نماینده پارلمان عراق با تأکید بر ضرورت هماهنگ شدن تلاش‌ها به منظور اخراج مجاهدین از این کشور، گفت: ضرورت دارد همه دستگاه‌ها و مقامات عراقی،‌ برای اخراج هر چه سریع‌تر مجاهدین از عراق،‌ با یکدیگر متحد شوند. شیخ خالد الملاء عضو فراکسیون اتحاد ملی عراق طی سخنانی اعلام نمود به دلیل نقش منفی سازمان مجاهدین در عراق، باید تمامی تلاش‌های قانونی و مردمی جهت اخراج این سازمان از خاک کشور هماهنگ و یکدست شود.

وزیر اسبق دفاع با اشاره به اینکه مجاهدین دو گروه هستند، در تشریح آنها گفت: یک گروه از مجاهدین افرادی هستند که واقعا بدلیل جهالت و فقدان آگاهی در حد سمپاتی هواداری به این لشگر پیوستند، لشگری که یک روزی سرباز صدام بود و اقدامات فراوانی را در جنگ تحمیلی علیه نیروهای رزمنده و ملت ایران انجام داد که اینها را باید منفک کرد و گروه دیگر مجاهدین هم بعثی های بی یونیفورم بودند که اینها اصلا قابل بخشش نیستند.

در سند اقدامات مجاهدین علیه امنیت داخلی عراق، مجاهدین خلق مستقر در پادگان اشرف، در شمال شهر«خالص»، مهم‌ترین عامل ناامنی و بی‌ثباتی در استان دیالی دانسته شده و از جمله اقدامات مجاهدین به مواردی همچون وارونه جلوه دادن وضعیت سیاست داخلی و خارجی، وابسته نشان دادن دولت عراق به ایران، تلاش برای گردهمایی تجمعات عشایری و سیاسی بزرگ و جلب آرا و تقسیم‌بندی آن به منظور تضعیف دولت مرکزی و… اشاره شده است.

سرکرده این جنایتکاران باید دلیلی برای برون رفت از این همه مشکلات را پیدا می کرد که بهتر دید با درگیر کردن افراد ناراضی و به کشته دادن آنها این روزنه را برای خود ایجاد نماید و از این طریق مظلوم نمایی کند و چه بهتر که چند نفر از پارلمانترهای از کار کنار کشیده که با حقوق بازنشستگی دوران پیری خود را سپری می کنند، با دلارهایی که از خون فرزندان خانواده های داغدیده از این فرقه جمع آوری شده چند سطر متن را که طراحی شده مجاهدین بود امضاء کنند و یک ساعت برای این کار خبیثانه وقت صرف کنند و از فرقه ای حمایت نمایند که هیچ ارزشی برای انسانیت قائل نیست و دشمن سرسخت بشریت می باشد.

دادگاه دوم ایوبونه روز پنجشنبه 19 اسفند 1389 شمسی برابر با 10 مارس 2011 میلادی، در سیته پاریس تشکیل شده و او را پای میز محاکمه کشید.این دادگاه که مرحله اول آن در 17 و 18 دسامبر 2009 در همین محل برگزار شده بود منجر به محکومیت شدید ایوبونه، سران سازمان مجاهدین و رئیس انتشاراتی”تیمه” شد. مرحله دوم این دادگاه از ساعت 1400 عصر روز پنجشنبه 19 اسفند شروع شده و در ساعت 2200 شب به پایان رسید.نتیجه این محاکمه امروز عصر 26 می 2011 از طرف دادگاه اعلام گردیده و ایوبونه را به جرم دروغپردازی بر علیه ایرانیان ساکن اروپا محکوم کرد.