شنبه, ۲۳ آبان , ۱۴۰۵
  • پیام تسلیت انجمن نجات گیلان به خانواده منصور راهدار 05 آبان 1405

    در کنار خانواده ها
    پیام تسلیت انجمن نجات گیلان به خانواده منصور راهدار

    در کمال تاثر و تاسف مطلع شدیم فرزند زهرا راهدار از خواهران دردمند و چشم انتظار منصور راهدار از اعضای گرفتار در کمپ مانز آلبانی در اثر بیماری بدرود حیات گفت و به آرامش رسید. خانم راهدار بالغ بر یک سال بود که دلسوزانه از نوجوان مریض احوالش ابوالفضل گرانمایه در خانه و بیمارستان نگهداری […]

یادداشتی بر جلسه اخیر انجمن نجات گیلان با شماری از خانواده های گیلک 08 دی 1404

خانواده ها؛ پیشقراول کارزار با رجوی وطن فروش یادداشتی بر جلسه اخیر انجمن نجات گیلان با شماری از خانواده های گیلک

خلق من هستم که صدای پدرم را نشنیده ام 25 آبان 1404

به بهانه یک دیدار خانواگی خلق من هستم که صدای پدرم را نشنیده ام

رجبعلی قربانی ازقربانیان رجوی در7 آبان 1394 درحمله به لیبرتی 16 آبان 1395

رجبعلی قربانی ازقربانیان رجوی در7 آبان 1394 درحمله به لیبرتی

خبرحمله روکه شنیدم خیلی نگران شدم دیگرچرا!؟ دیگرچرا رجویها درانتقال زودهنگام اسرای نگون بخت به خارج ازجهنم عراق سنگ اندازی میکنند!؟.همه چیزدرانتقال سریع السیراسرا به کشورثالث مهیا وهماهنگ شده است وبه توافق وامضاء سه گانه امریکا وعراق ومجاهدین رسیده…

دیدار نزدیک از خانواده شریف و خوش شانس اسماعیل فلاح رنجکش عضو بازگشتی به میهن 11 آبان 1395

دیدار نزدیک از خانواده شریف و خوش شانس اسماعیل فلاح رنجکش عضو بازگشتی به میهن

در دیدار با خانم فاطمه پورمحمدی مادرمهربان وشیرین سخن اسماعیل؛ بسیارلذت بردم وخوشحال ازاینکه توانستند گمشده دلبندش را مابعد سالیان دوری ودربدری پیدا کرده ودرکنارخود داشته باشد.

پیام به اسماعیل نیکزاد از اعضای اسیر رجوی در کشور آلبانی 18 مهر 1395

پیام به اسماعیل نیکزاد از اعضای اسیر رجوی در کشور آلبانی

بعد رفتن تو انگار رفتن عادت شده بود.مامان بزرگ رفت بابابزرگ رفت. وای نمیدونی زمان تشیع جنازه بابابزرگ مامانم خواهر بزرگت سکینه فقط میگفت اسماعیل.. روزای سختی بود واین روزای سخت برای ما گذشت.از دوریت نمیگم که شادی رو کمرنگ کرده برامون.امیدوارم برگردی و چروکهای صورت مامانمو ببینی.

انجمن نجات گیلان میزبان مهندس ابراهیم خدابنده 13 مهر 1395

انجمن نجات گیلان میزبان مهندس ابراهیم خدابنده

دردیداردوستانه وبسیارصمیمانه آقایان خدابنده و پوراحمد از مسولین و فرماندهان سابق فرقه رجوی موسوم به سازمان مجاهدین خلق ؛ حول مسایل روز و مبتلا به فرقه رجوی خاصه وضعیت بحرانی و شکننده ی تشکیلات روبه اضمحلال رجوی درآلبانی وهمچنین راهکارعملی دستیابی خانواده های چشم انتظارمقاوم به عزیزانشان درآلبانی تبادل نظرصورت گرفت وتصمیمات شایانی اتخاذ شد.

blank 11 مهر 1395

دیدار نزدیک از روستا و منزل خانواده محمد قادری – گروگان فرقه رجوی

آقا عبدالله درادامه افزودند” وقتی دیدم محمد برغم سالیان مغزشویی ودوری ازاحساس وعاطفه خانوادگی هنوزهمان محمد خودمان است وازاندیشه فرقه گرایانه رجوی چیزی به ارث نبرده ؛ بیش ازپیش انگیزه گرفتم که بیشتروبیشترازوطن وزادگاه وخانواده باایشان صحبت کنم ونظرش را جلب کنم. طوریکه درآخرملاقات خودش درخواست داد تا یک عکس یادگاری بگیریم وبرای پدروخواهران وبرادردیگرمان بیاورم وپیامش را برسانم که بزودی زود دریک فرصت مناسب با ترک رجوی به نزدتان خواهم آمد.”

blank 05 مهر 1395

دیدار صمیمانه نزدیک از روستا و منزل خانواده محمد جواد نوروزی

چند مدتی بود نگران پدربودم. نگران ازصحت وسلامتی ایشان. لذا برخود واجب دیدم حضورا خدمت برسم وخبرخوش انتفال محمد جواد به آلبانی را هم به ایشان بدهم. زودی خودم را به زادگاهش روستای دافچاه ازتوابع رشت رساندم. روستای دافچاه ازدید مردمان آنجا به کارخانه برنجکوبی حاجی نوروزی و نماینده پیشکسوت شورای محل شناخته میشود. البته کارخانه را دو سالی بود که فروخته بودند وبواسطه کهولت سن خودشان را بازنشست ازهرگونه فعالیت کرده بودند.

دلنوشته آقای فریدون مرادخانی به برادراسیرش درتشکیلات سیاه رجوی 31 شهریور 1395

دلنوشته آقای فریدون مرادخانی به برادراسیرش درتشکیلات سیاه رجوی

چند روزیست به آلبانی رفته ای.ولی حسرت دیدارت ۲۶ سال است بردلمان مانده است. اوایل از طریق صلیب سرخ وهلال احمر دنبالت گشتیم تا خبر اسارتت به دستمان رسید. پنج سال انتظار تا روز تبادل اسرا با نامه هایی که ردوبدل می کردیم امید را در دلمان زنده نگه میداشت. چون در آخر هر نامه ات با احساس مینوشتی:” به امید روز دیدار”.

نامه کوتاه فرزاد قاسمی به برادر اسیرش در فرقه بدنام رجوی 28 شهریور 1395

نامه کوتاه فرزاد قاسمی به برادر اسیرش در فرقه بدنام رجوی

راستی حمید جان خوشحالم که توانستی از عراق به البانی منتقل شوی ولی باز هم اگر همت کنی خیلی راحت میتوانی به ایران بیایی و به زندگی عادی خودت برگردی تو فقط سرباز بودی و هیچ گناهی نداری فقط بایستی به خودت بیایی و از چنگال این بی دینان که زندگی شما را به تباهی کشاندند رها شوی و به اغوش خانواده خودت برگردی. به امید ازادی تمام اسیران دربند فرقه رجوی خائن.

blank 25 شهریور 1395

دیدار نزدیک از خانواده اسماعیل نیکزاد رودسری – گروگان فرقه رجوی

طیبه از دیگرخواهران اسماعیل نیکزاد با روی خوش وخنده میگوید” همه اینها را ما به فال نیک میگیریم چرا که میدانیم توی مناسبات آنجا همه چیزکنترل شده است وبه اعضا دستوروحکم میکنند که چه بکنند وچه نکنند یعنی که مجبورهستند ومحکوم ومعذور. خدمت شما عرض کنم ما 6 تا خواهرهستیم که باهم قول شرف دادیم که عزیزمان را ازدست رجوی لعنتی نجات بدهیم.

نامه محبت آمیز و درد آلود آقای مرتضی پورحسن به برادر اسیرش در زندان رجوی 17 شهریور 1395

نامه محبت آمیز و درد آلود آقای مرتضی پورحسن به برادر اسیرش در زندان رجوی

اسماعیل جان مطمئنم تا حالا هزار بار از خودت پرسیدی که به کدام گناه در بند کشیده شدی… اما مطمئن باش همه اوضاع و احوال نسبت به ۲۸ سال پیش عوض شده کسانی که از سازمان جدا شدند مگر چه خواستند جز امنیت و بودن کنار خانواده هایشان؟ آنها اکنون در ایران با آرامش زندگی می کنند، خانواده تشکیل داده اند، بچه دار شدند و مردم از آنها سالیان است گذشت کرده اند، دلیل این امر آن است که دیگر رجوی و دار و دسته اش در ایران جایگاهی ندارد و مسائل مهم تری همچون داعش که با رجوی هم آخورشده اند ؛ انان را تحت الشعاع قرارداده اند.

دلنوشته مادر چشم انتظار بتول محرانی مادر گرامی منصور فدایی گوهری 17 شهریور 1395

دلنوشته مادر چشم انتظار بتول محرانی مادر گرامی منصور فدایی گوهری

خدایا دل دریایی فرزندم را یکی کن تا فرشتگان به چشم منافق نگاهش نکنند. چقدر دلم برایت تنگ شده. هیچ واژه ای نمی یابم که اوج دلتنگی هایم را به تصویر بکشد. آموخته ام که وقتی ناامیدمیشوم ؛ خداوندبا تمام عظمتش ناراحت میشود وعاشقانه انتظار می کشد که به رحمتش امیدوار شوم. انکه بر دور باغها حصار کشید هیچ ندانست درختان عاشق راه آسمان را می دانند…

دلنوشته ای از یک خواهر چشم انتظار به برادر اسیرش اسماعیل نیکزاد 16 شهریور 1395

دلنوشته ای از یک خواهر چشم انتظار به برادر اسیرش اسماعیل نیکزاد

سلام اسماعیل جان، برادر کوچک من. دلتنگی زیاد من به تو باعث شده باز برات نامه بنویسم. یادش بخیر روزایی که صلیب سرخ نامه تو رو می اورد. چندین بار نامه تو را میخوندیم. من میدونم و مطمئنم که دلتنگ ما هستی. اسماعیل عزیزم تو یکی از نامه های اسارت تو عراق نوشته بودی از تمامی کاغذ برای نوشتن استفاده میکنم. این یعنی دوستمون داری.اسماعیل عزیزم خسته شدیم از دوریت از ندیدنت از اشکهایی که همش بعد از شنیدن اسمت جاری میشه.

blank
blank
blank