این بار نیز سازمان جنجال دیگری بپا نمود و چند ماهی نیروهای اشرف و آواره گان و گرسنگان اروپا نشین را به بازی گرفت و کلی بوق و کرنا راه انداختند و یک دوجین نیز از بازنشستگان و دولتمردان سابق امریکا را با پرداخت هزینه های گزاف به میدان آوردند تا علیه لیست تروریستی به فعالیت بپردازند. عده ای دل خوش کردند که بالاخره این بار سازمان از لیست تروریستی خارج شده و سازمان به یک پیروزی بزرگی نائل خواهد آمد و نیرو های منفعل و روحیه باخته موجود در اشرف برای مدتی هم که شده شارژ میشوند. و پیشاپیش پیروزی محیر العقول را نوید میداد و جشن پیروزی را هم بر پا کردند.

حال چه شد که در مقابل ارتش عراق که صاحب خانه است، ملک و سرزمین خودش میباشد و براحتی میتوان از این کشتار و درگیری پرهیز کرد شما با پرداخت بهای کله شقی و خود پرستی از جیب نیروهای رده پایین تشکیلات و همانهایی که پدران و مادرانشان یک سال است در مقابل پادگان اشرف منتظر دیدار فرزندان خود نشسته اند دنبال سوء استفاده تبلیغی از خون آنان هستید؟ و آیا نمیشد با خویشتن داری و مذاکره از وقوع چنین خونریزی جلوگیری نمود؟

انجمن نجات دفتر لرستان در تاریخ 24/1/90 از خانم عبداللهی دعوت بعمل آورد تا در دفتر انجمن دیداری صمیمی با وی داشته باشد. خانم عبداللهی مادر داغدیده ای که بدنبال فرزند خود بدرب پادگان اشرف رفته و درمواجه با حقایق تلخ درون تشکیلات سازمان و مناسبات داخل پادگان اشرف و دیدن خانواده هایی که از سراسر کشور عزیزمان به پادگان اشرف مراجعه و دست خالی برمی گشتند تحت تاثیر قرار گرفت و قاطعانه عزم جزم نمود تا تمام تلاش و انرژی خود را نه تنها برای فرزند خود بلکه برای رهایی همه اسیران در بند بکار گیرد

بفرمایید این همه عجز و لابه، اظهار درماندگی واستیصال چیست؟ که با آمدن چند نفر از افراد بازگشتی امثال علی مرادی، علی اکرامی، حمید دهدار حسنی و مکی رفیعی اینقدر قافیه را باخته و فلفلی میشوید و تا فیها خلدون از سوزش درون هرانچه لایق خود و رهبرانتان است نشخوار میکنید مگر همین افراد بیش از 15 سال از دوستان شما نبودند که با تمام صداقت عمر خود را در کنار شما گذراندند.مگر همین مزدوران امروز گوهران بی بدیل خواهر مریم نبودند که از قبل آنها افتخار کسب میکردید

این خانواده ها علیرغم اینکه تا کنون موفق به ملاقات نشده اند اما از آنجاییکه هیچ خواستگاه سیاسی و منفعت طلبانه ای ندارند هر روز عزمشان جزمتر شده که با استقامت و پایداری خویش تور اختناق تشکیلاتی سازمان را از هم دریده که منجر به فرار تعدادی از اسرا گردیده؛ دیروز علی عینکیان، مهرداد امیری و حجت رفیعی و امروز ایرج عبدی و فردا احمد و رضا و علی و علی های دیگر از حصار تشکیلاتی گریخته. زندگی آزاد خود را به دست می آورند. اما آنچه به سران سازمان بر میگردد هر روز بر ادعای اسلام پناهی افزوده و ادعای دفاع از خلق در زنجیر را سر می دهند اما خودشان در داخل تشکیلات، نیرو ها و اسرای خود را از ابتدایی ترین حقوق خود که حق ارتباط با پدر و مادر است محروم نموده اند و هر روز در به زنجیر کشیدن افراد اسیر طرح و تدبیر جدیدی بکار می گیرند.

رجوی گوش کن! طنین صدای خانواده ها را، که با سیم خاردار فرزندانشان را از آنان جدا کرده ای، دیری نمیپاید که این فرزندان به آغوش خانواده هایشان باز خواهند گشت، روزها و هفته هاست که خانواده های لرستانی هر روز راسختر از روز قبل به مصاف با زندانبانان و فرمانروایان این قلعه مخوف میروند و بر آنند تا رهایی فرزندان خود لحظه ای از پای ننشینند.

مامان! فکر نکنی همون کوه شکست ناپذیره که بعد از فوت پدر 5 تا بچه قد و نیم قد رو یک تنه بزرگ کرد و به غربت فرستاد، نه عزیزم یک چینی ترک خورده ترد که با تلنگری از هم میپاشه. با اسم تو زندگی میکنه با عشق دیدنت از خواب بیدار میشه، با عکس دخترهاش حرف میزنه، روزی چند تا قرص برای تنظیم فشار، چربی و قلب میخوره، لیوان آب تو دستش میلرزه.

بر همگان واضح و مبرهن است که طارق عزیز از یاران و شرکای صدام و حزی بعث بوده است و دست شان به خون مردم بی گناه کرد و شیعه عراقی آغشته بوده و هست. بنابراین چرا به اعدام آن ها اعتراض نکردید و قبل از همه چرا زمانی که نیرو های امریکایی پدر خوانده و صاحب خانه تان که این همه دوستش داشتید را در اوج خفت و خواری از سوراخ بیرون کشیدند و اعدامش کردند دم بر نیاوردید؟!

اخیرا با خبر شدیم مادر احمد گلپایگانی از شهرستان دورود و برادر علی ابوالفتحی از شهرستان بروجرد که هردو بیش از 20 سال است در اسارت فرقه رجوی بسر می برند به رحمت ایزدی پیوسته اند. انجمن نجات مرکز لرستان، ضمن همدردی و عرض تسلیت به این خانواده های محترم، تسلی خاطر بازماندگان را از خدای مهربان خواهان است.

مسعود می خواست با انتخاب مریم و رقص راهبانه اش همان حمایت ابر قدرت و ناو جنگی را بدست بیاورد که البته اگر چه روزگار و بد عهدی ایام وفا نکرد و ارتش امریکا توپ و تانک های صدام را از آنان گرفت و حتی چوب دستی هم برای دفاع از خود ندارند اما مریم و سایر اعضای شورای رهبری با کرشمه و طنازی های ایدئولوژیک خود را به زیر چتر حمایتی ژنرالهای کهنه کار امریکایی مستقر در عراق برده

با درود به خانم بتول سلطانی و به جسارت و شهامتش که با تمام سختی ها و معذوریت ها و تحمل فشارهای روحی پا به میدان گذاشته و پرده از روی چهره ظاهر الصلاح و عوام فریبانه ی رجوی برداشت.قطعا هر کدام از افراد بازگشتی فاکت ها و نمونه ها ی متعددی از این گونه انحرافات اخلاقی و روابط نا مشروع دارند که در اذهان به صورت نقطه چین وجود داشته و به راستی بایستی اعتراف کنیم که به هر دلیل هیچ کدام تاکنون توان افشای آن را به این روشنی و صراحت نداشته ایم.

ما خانواده های استان لرستان که خود چندی پیش در درب ورودی قرارگاه اشرف حضور یافته و چند صد متر با عزیزانمان فاصله داشته و شاهد تلاش و عزم خانم عبدالهی برای ملاقات با فرزندش و فرزندانمان بوده ایم این تلاش را ارج نهاده و از خداوند رحیم سلامتی و بهبودی کامل برای آن مادر دردمند خواهانیم.