تنش ها درمسیر بسته شدن کمپ اشرف
درهفته های اخیر، رهبریت کمپ اشرف، پلیس ضد شورش عراق را متهم به ورود به کمپ و تهدید 3400 ساکن آن، کرده است. مقامات غربی که با موضوع آشنا هستند می گویند که این آرایش نیروها توسط وزارت کشور که فقط در بیرون دروازه ی اشرف بوده است بدون وارد شدن به کمپ، به نظر می رسد که بیشتر نمایش قدرت باشد. با این وجود، آن ها می گویند که این حضور می تواند به راحتی به شرایطی خشونت آمیز تبدیل شود
مجاهدین خلق بخشی از سیاست های خطیر عراق
کمپ اشرف، 3428 نفر را اسکان داده است که این تعداد شامل 900 زن می شود. مردها و زن ها تابع نظام سخت گیری هستند، در اتاقک هایی به سبک سربازخانه ها می خوابند و تقریباً به آن ها دیکته می شود که مریم رجوی، رهبرانشان را بپرستند. این کمپ در بیشتر مواقع محدود بوده است و دولت به ندرت اجازه بازدید رسانه ای می دهد.
فرقه هولناک در آغوش گرم اروپا
مجاهدین خلقMKO در سال ۱۹۹۸ صنعتی را به کمپ اشرف عراق در ۱۰۰ کیلومتری مرز ایران فرستاد. وی باید علیه جان یک افسر عالیرتبه نظامی ایران سؤقصد می کرد. صنعتی در اینباره با لحنی خشک و بی هیجان می گوید:”این مأموریت موفقیت آمیز نبود”. ولی شکست این عملیات منجر شد که وی نخست قرص سیانور بخورد و پس از آنکه سم آن وی را نکشت، با یک نارنجک به خودکشی دست زند. در اثر این اقدام وی دست چپ خود را از دست داد
گزارش تایم از اوضاع مجاهدین در اردوگاه اشرف
مجله تایم در گزارشی نوشت: عدهای از اعضای سابق معتقدند که مجاهدین خلق گروهی است که اعضا را از خانوادههایشان منزوی میکند و آنها را از دسترسی به اطلاعات بیرونی منع میکند. در این گزارش به ادعای اعضای مجاهدین در عراق مبنی بر داشتن”مصوونیت” اشاره شده و به نقل از یک مقام غربی آمده است: وضعیت”فرد محافظت شده” (مصون) دائمی نیست.
مجاهدین بروند یا بمانند
آیا ما درباره آب مقدس صحبت می کنیم یا خود شیطان؟ شورای روابط خارجی درباره مجاهدین خلق شرحی دقیق ارائه می دهد:«… کارشناسان می گویند که مجاهدین خلق به نحو رو به رشدی روز به روز بیشتر شبیه به یک فرقه می شود؛ فرقه ای که خود را وقف تفسیر سکولار مسعود رجوی از قرآن کرده است و متمایل به تغییرات ناگهانی و دراماتیک ایدئولوژیک است.»
آمریکا: ماهیت تروریستی مجاهدین تغییر نکرده است
رابطه بین بغداد و سازمان مجاهدین خلق هم همچنان متشنج است. سازمان مجاهدین که به خاطر حمایت از سرکوب خشونت بار شیعیان و کردها در عراق و سیاست ترورش در ایران مورد سرزنش و نکوهش قرار دارد، به غیر از گروههایی در اروپا و آمریکا، دوستان چندانی ندارد و هرچند عراق معاهده استرداد اعضای این گروه را با ایران امضا نکرده است اما، چند تن از مقامات بلند پایه عراق از جمله نوری المالکی نخست وزیر این کشور گفتهاند که این گروه، دیگر جایی در عراق ندارد.
اروپا مأمن تروریست های مجاهدین خلق می شود
تحلیل گران گفتند رهبران اروپایی احتمالاً خارج از اقتضائات دیپلماتیک عمل کردند به دلیل اخراج قریب الوقوع مجاهدین از عراق، یعنی 3000 عضو گروه اپوزیسیون از شاخه سیاسی که زمانی به سود رهبر عراقی، صدام حسین علیه سرزمین مادری خود جنگیدند. احتمالاً اروپا خود را فراهم آورنده پناهندگی برای برخی از آن جنگجویان می بیند و اگر برچسب تروریستی به قوت خود باقی می ماند، نمی توانست این کار را بکند.
گروه مقاومت ایرانی، منبع اختلافات در عراق
بخش سیاسی سازمان مجاهدین خلق، یعنی شورای ملی مقاومت، در واشنگتن برنامه های جمع آوری کمک مالی برگزار کرده است. یکی از سخنگوهای سابق گروه، علیرضا جعفرزاده، اکنون به عنوان تحلیل گر امور خارجی در فاکس نیوز خدمت می کند. رهبر گروه مریم رجوی، کمپین تبلیغاتی مؤثر را از پاریس به راه انداخته است تا حمایت گروهی از پارلمانترهای اروپایی را برا ی حذف گروه از فهرست تروریستی و مخالفت علیه بسته شدن کمپ اشرف، جلب کند.
موضوعی دردسرآفرین برای آمریکا
اما در حال حاضر توانایی سازمان مجاهدین خلق برای ماندن در عراق به ارادۀ آمریکایی ها بستگی دارد. با وجود اینکه نام این سازمان هنوز در لیست سازمان های تروریستی آمریکا قرار دارد، اما دولت بوش همواره از ارتش آمریکا برای محافظت از کمپ اشرف مجاهدین استفاده می کرد. گهگاه نیز شکایت هایی از سوی تهران و دولت عراق صورت می گیرد. تهران مدعی است که این گروه همواره در فعالیت های خرابکارانه در داخل ایران مشارکت دارد.
داستان یک مادر مغز شویی شده
نوشین بشیری 12 ساله بود هنگامی که فهمید مادری در عراق دارد. همسر جدید پدرش به او گفت که مادر بیولوژیک نوشین نیست. او اولین بار در عکس های 7 سالگی نوشین دیده شده بود… او می گوید دلیل اصلی که پدرش پشیمان شد ان بود که وی در سازمان نمی توانست با خانواده اش باشد. نوشین گفت:” هنگامی که به آن جا رسیدیم، افراد بسیاری بودند که متأهل بودند و فرزندانی داشتند. اما بعد همه مجبور شدند جدا شوند. چون می بایست سرباز می بودند. همین شد که پدر دیگر نپذیرفت. او بیش از یک بار در هفته نمی توانست مرا ببیند. او به تنگ آمده بود. دلیل آمدن او به عراق این نبود. او با سران کمپ نزاع کرد تا بتواند هر شب به خا نه بیاید. یعنی جایی که من و مامان بودیم تا بتواند مرا ببیند. بالاخره دیگر نتوانست پذیرای آن وضع باشد. او در عین حال امید داشت که من نیز بتوانم به کشوری بروم تا بتوانم زندگی بهتری داشته باشم. پدر چنین فکر می کرد اما مادر نه. او فکر میکرد که من در آن جا مشکلی ندارم.”
لوفیگارو: بغداد حاضر به پذیرش مجاهدین نیست
مشکل فعلی اعضای این گروه آن است که هیچ کشوری تمایلی به پذیرش آن ها ندارد. با این حال در سال های گذشته امریکا چندین بار فرانسه و اردن را راضی نمود تا به این افراد اسکان دهند اما تاکنون هیچ کشوری حاضر به پناه دادن به مسعود رجوی رهبر این سازمان و مبارزان اشرف نشده است. حتی نیروهای امریکایی پس از حمله به عراق در سال دوهزار و سه اعضای این گروه را خلع سلاح کردند.
مجاهدین در آلمان: ببینید ما ایرانیهای خوب هستیم
در آلمان بطور نرمال مجاهدین خلق بیش از همه به عنوان جمع آوری کننده صدقه جلب نظر میکنند. ولی اکنون رئیس جمهور آنها رجوی به برلین سفر کرده است. او برای این تبلیغ میکند که سازمان او از لیست تروریستی اتحادیه اروپا خارج شود و برای خود یک محل سمبلیک قوی را انتخاب کرده است…