فرقه هولناک در آغوش گرم اروپا

مجاهدین خلقMKO در سال ۱۹۹۸ صنعتی را به کمپ اشرف عراق در ۱۰۰ کیلومتری مرز ایران فرستاد. وی باید علیه جان یک افسر عالیرتبه نظامی ایران سؤقصد می کرد.می توانست امروز زندگی آرامی در پاریس داشته باشد، جایی که والدین وی پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۳) در میانه سال های نود اشتباه بزرگ زندگیش را مرتکب شد. وی به دختری ایرانی علاقه مند شد. این دختر جوان وی را متقاعد نمود که به مجاهدین خلق (به معنای مبارزین برای عقیده خود) بپیوندد. مجاهدین خلق در آن زمان گروهی شبه نظامی تشکیل دادند که از سوی صدام حسین، دیکتاتور سابق عراق حمایت می شد و خواستار سقوط رژیم تهران بود.

مجاهدین خلقMKO در سال ۱۰۰ کیلومتری مرز ایران فرستاد. وی باید علیه جان یک افسر عالیرتبه نظامی ایران سؤقصد می کرد. صنعتی در اینباره با لحنی خشک و بی هیجان می گوید: “این مأموریت موفقیت آمیز نبود”. ولی شکست این عملیات منجر شد که وی نخست قرص سیانور بخورد و پس از آنکه سم آن وی را نکشت، با یک نارنجک به خودکشی دست زند. در اثر این اقدام وی دست چپ خود را از دست داد، ولی با انتقال به یک بیمارستان نظامی ایران از مرگ نجات یافت و به دنبال آن پنج سال در زندان به سر برد.

وی امروز در یک رستوران کوچک در پاریس نشسته و با حالتی حیران سر خود را تکان می دهد. چراکه هفته گذشته یک مجادله حقوقی سه ساله بر سر وضعیت مجاهدین خلق پایان یافت: این گروه به دنبال الگوی انگلیسی آن از سوی اتحادیه اروپا (فعلاً) از فهرست گروه های تروریستی خارج شد. همچنین در دسامبر گذشته عالیترین دادگاه اروپا تصمیم اتحادیه اروپا برای ضبط اموال این سازمان را لغو نمود. بهنام با عصبانیت می گوید: “امیدوارم که این اقدام آخرین کلام در رابطه با این موضوع نباشد. تنها به این خاطر که این فرقه در دادگاه اروپا سه مرتبه بطور موفقیت آمیز علیه قرار گرفتن خود در فهرست سازمان های تروریستی اتحادیه اروپا شکایت کرده است، هیچ تغییری در جنایات آنها در گذشته نمی دهد.”

حق با وی است. مجادله ادامه می یابد، زیرا کشورهای اتحادیه اروپا در ارزیابی این جنبش آزادی دچار چنددستگی هستند. فرانسه قصد دارد علیه تصمیم دادگاه اتحادیه اروپا درخواست استیناف دهد. بالعکس کشورهایی نظیر اتریش، ایرلند، دانمارک یا لوگزامبورگ این استدلال را می کنند که گروه اپوزیسیون ایرانی پس از تصمیم قاضی اتحادیه اروپا نمی تواند در فهرست گروه های تروریستی باقی بماند.

این فهرست هر شش ماه یکبار از طریق تصویب یکپارچه تمامی ۱۹۶۵ تاسیس شد و علیه رژیم رضا شاه پهلوی که مورد حمایت غرب بود و بر ایران تا انقلاب اسلامی ۱۹۷۱ طراحی کرد، یعنی زمانی که قصد داشتند به مناسبت ۲۰۰۳ سرنگون شد، از سال های هشتاد به مجاهدین خلق که از ملاهای تهران ناامید شده بودند پناه داد و در سال ۱۹۸۴ تحصیل خود در دانشگاه وین را آغاز کرده بود، سال ۵۹۸ سازمان ملل در جولای ۱۸ جولای، مدت کوتاهی پس از امضا قرارداد آتش بس توسط ایران، مجاهدین دست به حمله زدند: ۱۳۱۵ جنگجو در این حمله کشته شدند.

این سازمان اکنون فعالیت های خود را به انجام حملات تروریستی در داخل ایران منتقل کرده است: فرید گلزار در سال ۲۰۰۵ وی از زندان آزاد شد.” می خواهیم بدانیم که “چرا حکم اعدامی وجود نداشت، چرا وی و گلزار پیش از موعد آزاد شدند؟” بهنام در پاسخ می گوید: “دولت ایران در دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی شروع به تغییر سیاست خود در مقابل مجاهدین خلق نمود. انتظار می رفت از طریق مجازات های ملایم و دادن فرصت جهت پیوستن مجدد به جامعه، ۳۵ سال سن دارد و به نظر می رسد که یک عضو نهاد اطلاعاتی باشد، از بی میلی آمریکا برای بستن کمپ اشرف در عراق و بازگرداندن جنگجویان به ایران شکایت می کند. وی با عصبانیت می پرسد: “این یکی از معیارهای اخلاقی متناقض غرب است. چگونه می توان جنگی را علیه تروریسم رهبری کرد و همزمان گروهی تروریستی را از فهرست تروریست ها خارج نمود؟”

مریم رجوی، رهبر شورای مقاومت ملی ایران (NCRI)، به عنوان نماینده قانونی گروه اپوزیسیون تبعیدی، این امر را به گونه ای کاملاً دیگر می بیند. وی طی درخواست خود از آمریکا می گوید: “این تصمیم نشانه ای ارزشمند است، یک شروع. اکنون آمریکا باید از نمونه اروپایی پیروی کند و به همین گونه ما را از فهرست خارج کند.” حتی اگر هم وی بطور قطع اظهار کند که سازمان وی چندین سال است که دیگر دست به اجرای عملیاتی خشونت آمیز نزده است، نمی تواند انکار کند که مجاهدین خلق یتیمان سیاسی تاریخ متنوع خاورمیانه هستند و بطور فزاینده ای به بی اهمیتی نزدیک تر می شوند.

پس از سقوط صدام دیگر هیچ کس استفاده مناسبی برای این شبه نظامیان فرقه مانند نمی دید: آمریکا به آنها اعتمادی نداشت، زیرا آنها قتل برخی از سربازان آمریکایی را طی دوران شاه در حساب خود داشتند. بااین وجود گروه بازها در پنتاگون تمایل داشت که آنها را به عنوان کارت برنده علیه ایران در آستین خود نگه دارند. اینکه این گروه بود که در سال Controversial freedom fighters

برچسب ها
سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن