فرقه تروریستی رجوی با صرف هزینه های میلیون دلاری برآن بود که جلوی پیشرفت دیپلماسی ایران را بگیرد. با پرداخت پول های کلان به سناتورهای از دور خارج اروپایی و امریکایی تلاش میکرد که بال های سیاسی ایران را محدود کند تا بخیال خود کشور ما را در انزوای بین المللی ببرد.سفر رئیس جمهور ایران دکتر روحانی به ایتالیا و فرانسه بعد از سالیان٬ باعث شد که تو دهانی دوباره ای به رجوی و کسانی که بدنبال پیشبرد آن خط بودند زده شد! به اعتقاد من هیچکس جز شخص رجوی معنی سفر دکتر روحانی به اروپا را نمیفهمد.

هوارد دین در شغل تازه اش به شرکت های دارویی کمک می کند که قدرت و سلطه ی خود را حفظ کنند و بااین کار مواضع قبلی خود را کنار می گذارد و بخش مهمی از برنامه ی بیمه ی سلامت دولت را به تحلیل می برد. با وجود آن که او برای انتقادهایش به جنگ عراق در سال 2004 شناخته می شود، از مجاهدین خلق که به دنبال تغییر رژیم در ایران است پول گرفته است تا از پرزیدنت اوباما به خاطر مذاکره با ایران انتقاد کند

آقای پرویز خزایی که مهره های سوخته رجوی است٬ بعد از پیوستنش به شورای باصطلاح مقاومت٬ بدلیل اینکه مستقیما از سازمان حقوق میگیرد٬ ناگزیراست که برای آنها شمشیر بزند و در صورت لزوم بروی صحنه بیاید و هرآنچه از او میخواهند را تکرار کند. درگوشه ای از مقاله اش قیاسی صورت داده بود بین گروه های چریکی زمان هیتلر و مسئولین سازمان که هرچند این قیاس باعث خنده میشد

خبر جدائیت از فرقه مجاهدین را از روی سایت خواندم و خیلی خوشحال شدم.در خلوت خودم طی این سالیان بارها به تو فکر میکردم که چطور هنوز آن مناسبات راتحمل میکنی و خودت را از آنجا نجات نداده ای! چون همان زمان هم که باهم بودیم همیشه از مناسبات مسئله دار بودی و بخوبی پیدا بود که بزور آنجا را تحمل کرده ای! اما بقول معروف هیچگاه برای شروع تازه٬ دیر نیست!

توافق تاریخی هسته ای با ایران با عنوان برنامه ی جامع اقدام مشترک (برجام) میان ایران وشش قدرت جهانی در تاریخ 14 جولای 2015 امضا شد. بر طبق این توافق ایران قول داد که ذخیره ی اورانیوم غنی شده ی خود وتعداد سانتریفیوژهایش را کاهش دهد و در قبال آن امریکا تحریم های تحمیل شده بر ایران را بردارد. این توافق نهایتاً مناسب تلقی شد اما شاید مهمترین نکته اش این بود که به غرب و ایران اجازه داد که به پیروزی دیپلماسی بر حمله ی نظامی اذعان کنند.

حکام جدیدالکار سعودی بایستی کمی به سالیان گذشته برگردند و تاریخ را مطالعه کنند! ایران همان کشوری است که وقتی در منطقه اسمش میآمد٬شما ازترس غالب تهی میکردید و به لکنت زبان میافتادید! تصور نکنیدکه در صورت جنگ٬با کشوری مانند یمن بی دفاع طرف هستید که هر جنایتی که خواستید به لطف جنگنده هایی که از امریکا خریده اید٬ انجام دهید! حتی تفنگداران نیروی دریایی امریکا هم که ارباب شما هستند اگر عمدا یا سهوا نزدیک مرزهای ما شوند

هر چند که پروپاگاندای مجاهدین خلق علیه ایران معمولاً در جامعه ی بین المللی راه به جایی نمی برد – به دلیل نقش شدیداً بی اهمیت گروه در مسائل منطقه ای – گروه هایی هم هستند که دستی به سر و گوش مجاهدین می کشند. مخالفان ایران در امریکا و عربستان سعی می کنند در قبال خدمات مادی و معنوی مجاهدین آن ها را مورد الطفات قرار دهند. دانیل لاریسون از مجله ی امریکن کانسروتیو درباره ی انگیزه ی حامیان مجاهدین برای همبستری با این گروه تبعیدی فرقه گرای خشونت طلب که می دانند مورد تنفر ایرانی هاست، توضیح می دهد.

برای روحیه دادن به نیروهای از حال رفته خود٬دست به تحلیلهایی بسیار”منطقی و دقیق و موشکافانه” زده اند و باز باین نتیجه رسیده اند که با توجه باینکه رژیم ایران در انزوای بین المللی قرار گرفته است و کشورهای بزرگ و تعیین کننده جهان مانند جیبوتی و بحرین و حتی سودان روابطشان را با ایران قطع کرده اند٬پس بزودی رژیم سرنگون میشود و خواهر مریم و برادر مسعود سوار بر هواپیمای اختصاصی به ایران میروند و قدرت را بدست میگیرند و مردم هم میلیونی به استقبال آنها میآیند

فرقه ی رجوی به جای نام بردن از اعدام نمر ومحکوم کردن آن، ماجرای حمله به ساختمان سفارت را در ابعاد بسیار گسترده در رسانه هایش بازتاب می دهد. همچنین، شادی سازمان از اخبار قطع روابط دیپلماتیک میان ایران و عربستان و چند دولت دیگر به وضوح در نگاه اول به رسانه هایش نمایان می شود. در حالی که نهادهای حقوق بشری دنیا و برخی دولت ها اعدام شیخ نمر را محکوم کرده اند –که در سایت های سازمان بازتابی ندارد– محکوم کردن حمله به سفارت عربستان در ایران به انحاء مختلف مورد استفاده تبلیغاتی مجاهدین قرار گرفته است.

یکی از برجسته ترین مشخصه های فرقه ها٬ برقرار کردن مناسبات خشک و بدون انعطاف است که آنرا هم به اشکال مختلف توجیه میکنند! مثلا در سازمان مجاهدین که زمانی دم از ساترالیزم دمکراتیک میزد و خود رجوی در نشستها میگفت: که اگر کاری را فرمانده تان بشما ابلاغ کرد و آنرا از ته دل قبول نداشتید٬ مجازید که اجرا نکنید! اما بعد از به بن بست خوردن خط و خطوط سیاسی و بدنبال آن ایدئولوژیکی و نظامی٬ رفته رفته همان کسانی که مدعی دمکراتیک و انقلابی بودن داشتند٬ رو به خشونت و دگماتیسم آوردند!

واقعیت اینست که در فرقه رجوی همه چیز فرمالیستی و از قبل معین شده بود! هیچ کس حق داشتن هیچ نظر شخصی هم نداشت چه رسد به این که رای بدهد یا اینکه اظهار نظر کند! رجوی بدلیل اینکه در اساس حق نبود و بطرز وحشتناکی هم متوهم و خودپسند بود٬اصلا نمیتوانست اجازه دهد که کسی در سازمان رای داشته باشد و نظری خلاف آنچه او میخواهد بدهد! اگر هم نظر با او بودی٬اجازه صحبت کردن و داد و فریاد کردن در راستای نظراو داشتی اگر نظر مخالف داشتی خیلی بهتر بود که حرف نزنی چراکه به بدترین شکل پشیمان میشدی!

برخلاف تمامی حرفهایی که در فرقه زده میشد مبنی براینکه بیرون از سازمان شما توان حل مشکلات خود را ندارید و کارتون خواب میشوید و… تمامی کسانی که سالیان زودتر از شما راه خودشان را جدا کردند و مثل میلیونها مردم عادی دیگر زندگی روزمره خودشان را دارند٬جدا شده ها هم سخت مشغول زندگی و پیشرفت هستند! چه در زمینه کاری و چه تحصیلی و در تمامی زمینه ها. زندگی تشکیل دادند و برای بهتر زیستن تلاش میکنند.در جامعه عادی٬هرکس حاصل تلاش و دسترنج خود را برداشت میکند و از آن لذت میبرد.