مجاهدین بازیچه ای برای غرب

رویاهای مجاهدین بعد از خارج شدن از لیست تروریستی امریکا

مجاهدین بعد از خارج شدن از لیست وزارت خارجه آمریکا در این فکر هستند که بلادرنگ کشورهای اروپائی و آمریکائی انتظار آنان را می کشند و شیفته آنها هستند و فرش قرمز برایشان پهن خواهند کرد.
به همین منظور با پرداخت هزینه های سرسام آور برای خود حمایت کسب کردند , بطوریکه بعد از دیدار پاتریک کندی با مریم رجوی در فرانسه به یکباره اعلام کردند ما تا 12آوریل قرارگاه اشرف را تخلیه می نمائیم و آنقدربی صبر شده بودند که می گفتند ما آماده ایم و مسئولین دارند وقت کشی می کنند. معلوم نبود چه معجزه ای روی داده بود چون تا آنروز مستمر برای انتقال بهانه تراشی و سنگ اندازی می کردند.
و در پی آن برای خودشان امید و آمالی داشتند دریغ از اینکه به گفته مریم رجوی تا به حال هیچ کشوری اعلام پذیرش آنها را نکرده است. با این تفاوت که در لیبرتی محدودتر و در محیطی کوچکتر قرار گرفتند و کنترل آمریکا هم رویشان بیشتر شده است. البته آنچه که به مجاهدین بر می گردد با یک غلط کردن گوئی از اشرف بیرون رانده شدند,حال در هر موضع گیری ویا صحبتی که می شود از لیبرتی به عنوان زندان نام می برند. البته برای مسئولین سازمان در مقایسه با اشرف واقعا زندان محسوب می شود ولی برای افراد عادی خیر, چرا که چکش تشکیلات از روی سرشان برداشته شد و خواهی و نخواهی کنترل تشکیلاتی کمترشده است.
مسعود و مریم رجوی فکر می کردند حال که از لیست تروریستی خارج شدند حتما می توانند در کشور عراق بصورت پناهنده بمانند باید گفت خواب دیدی خیر باشدچون در لیست یا خارج از لیست ماهیت عوض نشده به قول برادر مسعود افعی هیچگاه کبوتر نمی زاید.
به اقای رجوی باید گفت چرا نمی خواهی بفهمی که این نفراتی که شما دارید روز به روز توان راه رفتن را از دست می هند بگذار این چند صبا دیگر را برای خودشان زندگی کنند. در یک حساب و کتاب معمولی متوجه می شوید که هیچ گاه شرایطی بوجود نخواهد آمد که شما خودتان را در ایران و در مسند قدرت ببینید پس بهتر است این فکر را از سر بیرون کنید چون همان آمریکائی ها که شما منتظر حمایت از جانب ایشان هستید در هر کجا که صحبت میکنند این را یاد آور می شوند که شما چند آمریکائی را کشتید و به شما اعتماد ندارند و تا زمانی که برایشان منافعی دارید از شما استفاده می کنند و در آخر هم مثل یک دستمال مچاله می کنند وبه گوشه ای پرتتان می کنند پس التماس و زاری فایده ای نداردخیلی اوقات هم آنچه دل مهمان می خواهد دل صاحبخانه نمی خواهد و باب مزاج آنها نیست.
واقعا باید پرسید آنموقع که انبوهی تسلیحات و تجهیزات دراختیار داشته و از حمایت ها و پشتیبانی صدام بهره مند بودید کاری انجام ندادی و در حال حاضرکه نه آن امکانات و نه جائی درعراق دارید چون دیگرمردم عراق یک لحظه هم نمی توانند شما را تحمل کند. خلاصه دل آدمهای سازمان را در لیبرتی خوش کردی که از این پس دنیا به کام ماست و امید های واهی داده اید و این دیگرفایده ای نداشته و این امامزاده که شما دخیل بستید مرادی نمی دهد.چندین سال تلاش کردید تا شما را از لیست تروریستی خارج کنند باز چند سالی دیگر تلاش کنید و از پول های باد آورده هزینه کنید تا شاید کشوری حاضر به پذیرش شما باشد. مسولین و رهبران سازمان باید پاسخگوی این محورها باشند که یک سازمانی با این اعمال ناجوانمردانه و… بتواند از لیست تروریستی خارج شود که جای بحث است.
– ترورهای کور کورانه و اعمال خرابکاری
– همسوئی با بیگانگان و دادن اطلاعات به دشمن
– جنایات در رابطه با افرادی که در اختیار داشتی و از هیچ جنایتی در حقشان کوتاهی نکردی
– کشتار اکراد عراقی و شیعه ها
– گرفتن پولهای کلان و باد آورده

سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا