مجاهدین با سزارین از اشرف خارج شدند

سزارین همان خروج اجباری و اضطراری است که مجاهدین خلق پس از مقاومت ها و ترفند ها برای ماندن در اشرف بوسیله آن خارج شدند. قطعا تیغ جراحی این سزارین در دست ائتلاف خانواده ها و خیل جداشدگان از فرقه بود و بخوبی این عمل زایمان اجباری و خروج را به مجاهدین تحمیل کردند.
خصلت و منش و اساسا استراتژی رجوی این بوده و هست که همه چیز را بایستی بلاجبار و به زور بپذیرد تا محمل و بهانه ای برای تاکتیک سازی بزرگنمایی خود و مشروعیت برای توجیه اینکه تا آخر ایستاده ایم را داشته باشد.
کما اینکه دیدیم در دک و اخراج از کردستان عراق همه ی پایگاه های خود را منهدم و شروع به مظلوم نمایی و متهم کردن جریان اتحادیه میهنی کردستان کرد. و در سرفصل خلع سلاح توسط امریکا آنرا به آتش بس با ابر قدرت و توافق در درون و بیرون ازخود وانمود کرد و اینگونه صورت خود را با سیلی سرخ نگه داشت.
اما در مقابل مقاومت برحق خانواده ها و جداشدگان و قربانیان جور و ستم فرقه ای دیگر قضیه متفاوت بود چون زیر ضرب بودن فرقه قابل توجیه برای اسیران درون تشکیلات نبود.
لذا این ائتلاف خانواده و جداشدگان بودند که تیغ جراحی را به رجوی تحمیل کرده و او را مجبور به خروج از سر استیصال از اشرف کردند. رجوی این خروج و اخراج اجباری را در شش تا هفت جام زهر سرکشید اما جام آخر را که منجر به کشتار مشکوک در اشرف شد آن چیزی است که جراحی درونی و تسویه حساب در رأس فرقه بود و علیرغم تمامی تحلیل ها و تفسیر ها زمان باید سپری شود تا ابعاد جنایتی که رجوی در این مرحله مرتکب شد روشن شود.
رجوی و فرقه اش تاکنون دوبار در عراق سزارین شده اند. یک بار در کردستان و یک بار هم در رحم نامشروعی بنام اشرف که هدیه خصوصی صدام به وی بود.
اما جراحی و سزارین آخر از لیبرتی با مرگ رأس هرم تشکیلاتی و رهبری فرقه و فارغ شدن اسیران بدنه تشکیلات همراه خواهد بود. و این آن چیزی است که اکنون رجوی به آن واقف است و برای عقب انداختنش دست به هر جنایتی می زند. اما این قانون تکامل است و گریزی از آن نیست و خانواده ها وجداشدگان برای رهایی اسیران درون فرقه که فرزندان و دوستان آنها هستند با اقدامات خود این فرقه را به سمت محقق شدن آن می برد.
 

برچسب ها
سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن