خانم بتول سلطانی: در فرقه رجوی با زنان مثل برده رفتار می شود

خانم سلطانی می گوید: در سال ۶۵ ازدواج کردم و فرقه رجوی در مسیر ما به اروپا در پاکستان پس از یک دوره کار تلقینی روی همسرم و شستشوی مغزی ما را به تور خود انداخت و با فریب بازدید چند روزه از عراق من را درحالی که فرزند اولم را بار دار بودم، به همراه همسرم راهی عراق کرد.

توضیح: خانم بتول سلطانی عضو پیشین شورای رهبری «مجاهدین» با ۲۰ سال سابقه عضویت، در سال ۱۳۴۴ و در شهر اصفهان بدنیا آمد. وی تحصیلاتش را در این شهر گذراند و سپس در دانشگاه قبول شد.

وی در سالهایی که در «مجاهدین» عضویت داشت، در مسئولیت های مختلف به صورت حرفه ای در عراق، انگلستان و فرانسه برای این گروه فعالیت داشته است.

سقوط صدام حسین در فروردین سال ۱۳۸۲ شرایطی را فراهم کرد تا خانم بتول سلطانی که از نزدیک مناسبات بغایت ارتجاعی و فرقه ای و زن ستیز «مجاهدین» را دیده و با پوست و گوشت خود لمس کرده بود، همانند سایر اعضای دربند این فرقه از قرارگاه اشرف خارج و خود را به اروپا برساند.
خانم بتول سلطانی هم اکنون عضو انجمن زنان ضد فرقه رجوی در اروپا بوده و برای آزادی سایر زنان در بند این فرقه فعالیت دارند.
بنابراین فرصتی دست داد تا خبرنگار سایت راه نو گفتگویی کوتاهی با ایشان داشته باشند.

خبرنگار: ضمن عرض سلام و تشکر بخاطر فرصتی که در اختیار ما گذاشتید تا از نزدیک گپ و گفتی را با شما داشته باشیم.
خانم سلطانی: من هم به شما و تمام مخاطبانتان از همین جا سلام عرض می کنم.
خبرنگار: با توجه به اینکه خودتان هم یک زن هستید می توانید از وضعیت زنان در سازمان «مجاهدین» بگوئید؟ و اکنون که سالهاست از آنها جدا شده و پای در دنیای آزاد گذاشته اید چه حسی دارید؟
چه تفاوت هایی را بین ادعای مریم رجوی در خصوص زنان در «مجاهدین» با واقعیت های موجود می بینید؟
خانم سلطانی: زنان در فرقه رجوی در بند هستند. آنها از اولیه ترین حقوق انسانی محرومند. آنها اجازه انتخاب پوشش و حق ازدواج ندارند حال چه رسد به انتخاب همسر.
با آنها مثل برده رفتار می شود. وقتی من در تشکیلات آنها می دیدم زنها نمی توانند رفت و آمد تنها داشته باشند و افراد مرتب مراقب همدیگر هستند و باید همدیگر را گزارش کنند، بشدت بهم می ریختم. کسی جرات بیان چنین انتقاداتی را به تشکیلات نداشت و باید به قوانین سخت و ضد انسانی فرقه تن می دادیم.

زنان در فرقه رجوی

بسیاری از زنان بخاطر اعتراض و تن ندادن به دستورات تشکیلاتی در زندان بودند و مورد اهانت و کتک و آزار جسمانی قرار می گرفتند. حتی خودکشی های اجباری نیز برای زنانی که از قوانین فرقه پیروی نمی کردند در تقدیر آنان بود که با قرص سیانور انجام می گرفت.
حسابرسی های تشکیلاتی و سوژه کردن افراد در جمع به مدت طولانی، شدیدترین فشارهای روحی و روانی بود که خیلی ها در مقابل آن تاب تحمل نداشته و مجبور بودند به خواسته های فرقه تن بدهند.
زنان نباید در تشکیلات از خود اشعه زنانگی می دادند. حتی مسائل بهداشت فردی اعضا نیز تحت کنتزل فرقه بود. آرایش کردن و آراستن خود هیچ معنا و مفهومی در تشکیلات نداشت.
اوج نگاه «مجاهدین» به زنانِ تشکیلات، جدای از استفاده ابزاری که در راستای اهداف ضد ملی و میهنی این گروه انجام می گرفت، بهره برداری جنسی برای شخص رهبر فرقه یعنی مسعود رجوی بود.
زندگی به دور از اجبارات فرقه موهبتی است که خداوند به همه انسانها داده است. ولی رجوی آنرا برای چندین دهه از ماها گرفت. خانواده ها را از هم پاشوند. و خیلی از آنها را هم داغدار کرد و در آرزوی دیدارشان باقی گذاشت.
حال که ما از نعمت بودن در دنیای آزاد و بدور از اجبارات فرقه لذت می بریم، این، انگیزه ما را دوچندان می کند تا کمک کنیم سایر زنان دربند این فرقه نیز بتوانند خود را از چنگال این گروه بدنام آزاد کنند.
خبرنگار: چرا ارگانهای بین المللی و کسانی که ادعای حقوق بشری دارند در قبال حقوق خانواده کسانی که سالهای سال در دست «مجاهدین» اسیرند بی تفاوتند. چرا به ندای کمک خواهی آنان برای دیدار با فرزندان اسیران پاسخی نمی دهند؟
خانم سلطانی: بارها ارگانهای بین المللی خواسته اند کمک کنند. اما کسی در «مجاهدین» پاسخگو نیست و برعکس می بینند که فرقه بسیار بی پرنسیپ، دست به فحاشی و اتهام به شیوه های مختلف بر علیه آنها هم می زند. برای همین از نزدیک شدن به فرقه خودداری می کنند.
«مجاهدین» بصورت فرقه گرایانانه پاسخگوی هیچ ارگانی نیستند و در اصل کسی که به این فرقه وارد شود راهی بی بازگشت رفته است.
خبرنگار: حتما در جریان شیوع بیماری کرونا در سرتاسر جهان و از جمله ایران هستید. سازمان بهداشت جهانی از اقدامات و اطلاع رسانی دقیق دولت ایران در رابطه با ویروس کرونا هم رسما تشکر کرده است.
علیرغم همه اینها، سازمان «مجاهدین» با تمام قوا در صدد بزرگنمایی و جعل آمار فوتی ها و کسانی که به این ویروس در ایران مبتلا شده اند هستند.
آنان حتی با پخش تصاویری از خیابان‌ها و بازارهای شهرهای مختلف سراسر ایران، که در یک همکاری سراسری، قرنطینه خانگی را به‌عنوان اقدامی پیشگیرانه جهت قطع زنجیره انتقال ویروس برگزیده‌اند، ادعا کرده اند که این خلوتی‌ها به دلیل اعتصاب مردم علیه نظام است. حال سوال این است «مجاهدین» چرا به اقداماتی این چنین مضحک دست می زنند؟
خانم سلطانی: این شیوه همیشگی فرقه رجوی هست که با فرافکنی و جعل اخبار دروغ و بدون رعایت پرنسیپی سعی در خراب کردن نام ایران و وارونه جلوه دادن واقعیتها دارد و سعی می کند به هر طریق که شده حالا با سوءاستفاده از وضعیت اپیدمی کرونا، وضعیت ایران را بحرانی نشان بدهد و اینکه به نیروهای داخل خودش روحیه بدهد و اینکار را سالیان سال است انجام می دهد و این اخبار فقط مصرف داخلی برای فرقه دارد و کسانی که در خارج از فرقه هستند همچون من یا شما می بینیم که چقدر این ادعاها و اخبار مضحک است و سوژه طنز هموطنانمان می شود.
خبرنگار: با توجه به اینکه ویروس کرونا در حال گسترش در جهان است و به کشور آلبانی هم رسیده ، تهدید این ویروس برای اعضای اسیر در اردوگاه مجاهدین را چگونه ارزیابی می کنید؟
خانم سلطانی: در فرقه بعلت اینکه زندگی جمعی هست و داشتن امکانات فردی مثل اتاق خواب جدا، محل کار جدا و . . . موضوعیتی ندارد، همچنین اینها از ترس ریزش نفرات حتما باید هر روز نشست تفتیش عقاید در گروههای مختلف بگذارند، من بسیار چشم انداز شیوع این ویروس را در فرقه خطرناک می بینم.
یعنی رجوی به خاطر شیوع ویروس کرونا هرگز نشست های جمعی را که برایشان مرز سرخ است تعطیل نمی کنند. آنها هرگز آسایشگاه های جمعی را که تعداد زیادی از اعضا را در یک محل می خوابند کنار نمی گذارد. از طرف دیگر، از آنجائیکه که هیچ نظارتی هم از بیرون به فاصله گذاری اجتماعی در درون فرقه وجود ندارد. حتما طبعات چنین زندگی گله واری آنهم در وانفسای شیوع و همه گیری ویروس کرونا دیر یا زود بیرون خواهد زد.
خبرنگار: در حال حاضر برخورد دولت آلبانی با جداشدگان در این کشور چگونه است؟ آیا حقوق آنان مطابق با موازین حقوق بشری رعایت می شود و چرا ارگانهای بین المللی ذیربط در این رابطه برخورد پاسیو و غیر تاثیر گذاری را دارند؟ چه عواملی می تواند علت این کار باشد.
خانم سلطانی: برخورد دولت آلبانی با جداشدگان تحت تأثیر رشوه هائی است که دولت آلبانی از فرقه رجوی دریافت می کند و برابر با موازین حقوق بشری نیست.
به نظر من ارگانهای بین المللی ذیربط هم به نفع خود و منافعشان نمی ببینند که پا در میانی کنند. گفتم علت اصلی این است که فرقه رجوی به هیچ پرنسیپی پایبند نیست و کسی هم در این میان پاسخگو نیست. البته این وضعیت مانع آن نخواهد شد که جداشدگان برای کسب حقوق قانونی خود فعالیت نکنند.
خبرنگار: فعالیت های سیاسی جداشدگان چه تاثیری در افشای وجهه کاذب و دروغین سران این گروه در سطح بین المللی داشته است؟
خانم سلطانی: فعالیتهای سیاسی جداشدگان و کسانی که با جرأت و شهامت سکوت نکردند خیلی موثر بود.
اگر تا اینجا ماهیت فرقه ای و برخی عملکردهای ضد ملی ایرانی این فرقه در سطح بین اللمی افشا شده به همت همین جداشدگان از فرقه بوده است.
آنان اطلاعات وسیع و کافی در اختیار کسانی که واقعا در تلاشند تا بنیاد فرقه گرائی در «مجاهدین» را ریشه یابی کنند و در صدد هستند تا دست به راه کارهای موثر برای فشار به این فرقه برای پایان دادن به برده داری نوین بزنند، قرار داده اند.
همچنین همین اطلاع رسانی ها و تلاش ها باعث شده تا تعداد زیادی از نجات یافتگان این فرقه چشم انداز روشن تری پیش روی خود ببینند و از همکاری با فرقه دست بردارند.
خبرنگار: سوال آخر اینکه در حال حاضر شما عضو انجمن زنان ضد فرقه رجوی هستید می توانید بگوئید این انجمن به چه فعالیت هایی در عرصه بین المللی مشغول است؟ و برای ایجاد بستر مناسب برای آزادی سایر زنان گرفتار در بند فرقه رجوی چه برنامه هایی را در دستور کار دارد.
خانم سلطانی: ما و انجمن زنان در تلاش هستیم تا با روشنگری و حضور در جلسات و ملاقات با کسانی که واقعا جهانی می خواهند خالی از فرقه و استبداد فرقه ای نظیر سازمان مجاهدین و کسانی که خطر این فرقه را حس می کنند دست به دست هم داده و این تشکیلات مافیائی را رسواتر و بی اعتبارتر کنیم. در این رابطه ما برنامه های دراز مدت داریم و بصورت آنتی تز فرقه گرائی رجوی بخصوص در مورد استثمار زنان تا فروپاشی کامل این فرقه از پای نمی نشینیم.
خبرنگار: سپاس از شما که در این گفتگو شرکت کردید.
خانم بتول سلطانی: من هم از شما تشکر می کنم که چنین فرصتی را در اختیار من گذاشتید.

برچسب ها
سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن