خانواده ها

خانواده های کرمانشاهی انجمن نجات از نخست وزیر آلبانی درخواست ویزا کردند

فهرست نامه های ارسالی به ادی راما نخست وزیر آلبانی از جانب خانواده های استان کرمانشاه برای درخواست ارتباط با عزیزانشان در اردوگاه مجاهدین خلق

همزمان با پویش اخیر امضاگیری با 11000 امضاء، خانواده های اعضای گرفتار در اردوگاه مجاهدین خلق در آلبانی از استان کرمانشاه اقدام به ارسال نامه ها و پیام های متعددی به ادی راما نخست وزیر آلبانی نموده و خواهان کسب خبر و ارتباط و احیانا دیدار با عزیزانشان شدند.
به ضمیمه هریک از این نامه ها، عکس و مشخصات و مستندات هم ارسال گردیده و رونوشت نامه ها در اختیار دیگر مقامات کشور آلبانی و رسانه ها و همچنین مقامات اروپایی و بین المللی قرار داده شده است. خانواده ها علاوه بر این نگرانی خود نسبت به سلامت عزیزانشان را در شرایط فعلی شیوع بیماری کووید 19 ابراز نموده اند.

باشد که دولت آلبانی به عنوان یک حرکت انسانی پاسخ مناسب به این درخواست ها داده و موانع پیش رو را برطرف نماید. بسیاری از این خانواده ها ده ها سال است که کوچکترین خبری از عزیزان خود که اکنون در داخل اردوگاه مجاهدین خلق بسر می برند ندارند.
ناگفته نماند که طی این سالیان بسیاری از خانواده های استان کرمانشاه چشم انتظار دیدار با عزیزانشان به رحمت خدا رفتند و هرگز موفق به کسب خبری از آنان نشدند که جای نامشان در این لیست خالی است.

جدول لیست عناوین نامه های مربوطه ضمیمه است.

 

برخی پیام های داده شده به نخست وزیر آلبانی از جانب پدران و مادران سالخورده، که متأسفانه فرقه رجوی آنان را مزدور و تروریست می خواند، در زیر جهت تأکید آورده می شود:

تاج الدوله حیدریان مادر مهدی حمیدفر برای ادی راما نخست وزیر آلبانی نوشت: “بیش از 20 سال است از فرزندم بی خبرم. لطفآ شرایط دیدار ما را فراهم کنید.”

گرجی باوندپور مادر داریوش نجفی نوشت: “بیش از 20 سال است که فرزندم را ندیده ام. لطفأ کمکم کنید تا خبری از او بگیرم.”

پیروز مهربانی مادر عبدالکریم کریمی نوشت: “سالهاست از فرزندم اطلاعی ندارم. تقاضای کمک از شما برای ارتباط با او را دارم.”

مصطفی عباسی پدر مظفر عباسی نوشت: “بیش از 20 سال است که صدای فرزندم را نشنیده ام. خواهشمندم کمک کنید تا با او ارتباط داشته باشم.”

همچنین نگار عباسی دختر مظفرعباسی نوشت: “لطفأ به من کمک کنید تا یک بار بعد از سالهای بسیار صدای پدرم را بشنوم.”

حیدر علی خالو کاکایی پدر علیرضا خالو کاکایی نوشت: “سالهاست که فرزندم را ندیده ام لطفأ کمکمان کنید تا با او ارتباط بگیرم.”

جواهر حیدریان همسر مسیب رشیدی نوشت: “سالهاست از همسرم بی اطلاع هستم. لطفأ کمک کنید تا با او صحبت کنم.”

همچنین فاطمه رشیدی دختر مسیب رشیدی نوشت: “سالهاست که منتظرم پدرم را که هرگز او را ندیده ام ملاقات کنم یا صدایش را بشنوم. نیاز به کمک شما دارم.”

افشین، نوشین، و ندا سپاه امیری فرزندان علی سپاه امیری نوشتند: “درخواست کمک برای دیدار یا ارتباط با پدرمان را در آلبانی بعد از سالهای بسیار داریم.”

باباجان جعفری و سکینه محمدی والدین علیرضا جعفری نوشتند: “سالهاست از وضعیت پسرمان بی خبریم. کمک کنید تا با او دیدار داشته باشیم یا حداقل صدای او را بشنویم.”

فانوس خدادادیان مادر علیمراد لطفی نوشت: “بیش از 30 سال است که فرزندم را ندیده ام. تقاضای کمک از شما دارم که ارتباط را میسر کنید.”
سجاد فرامانی زاده پسر گودرز فرامانی زاده نوشت: “مرا از داشتن پدر محروم نکنید و کمک کنید پدرم را ملاقات کنم.”

ولی دوستی – انجمن نجات، نمایندگی استان کرمانشاه

سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا