گزارش دیدار خانم مرضیه قرصی با خانواده های عضو انجمن نجات

خانم مرضیه قرصی (آرزو) یکی از اعضای جدا شده فرقه رجوی که اخیرا به میهن عزیزمان ایران و آغوش پر مهر خانواده اش بازگشته است بنا به درخواست خانواده های عضو انجمن نجات برای نشستی مشترک با ایشان و شنیدن نقطه نظرات وی، ضمن حضور دردفتر انجمن نجات ارومیه با برخی از اعضای خانواده های عضو انجمن نجات دیدار و به تشریح فضای غمبار و شرایط ناگوار حاکم بر قرارگاه اشرف پرداختند. خانم مرضیه قرصی در نشست صمیمانه با خانواده ها تاکید کردند که ذهن و روان اغلب افراد مستقر در قرارگاه اشرف در طی سالیان دراز فشار سیستماتیک و محدودیت های غیر قابل توصیف به شدت آسیب دیده و افراد مستقر در اشرف در معرض بیماریهای عصبی و روانی متعددی قرار گرفته اند. ایشان افزودند: بیماری افسردگی در بین بچه های قرارگاه اشرف به خصوص خانمها بسیار شایع و فراگیر است و او خود شاهد نمونه های فراوانی در مدت اقامت خویش در اشرف بوده است. او گفت: برای مثال باید از سارا حسنی یاد کنم که مظلومانه در چنگ مناسبات ضد انسانی و تحمیلی تشکیلات رجوی تحت اسارت است و به علت عدم تحمل شرایط نابسامان و ناهنجار قرارگاه اشرف بشدت دچار افسردگی شده بود و رفتارهای ناجوری از خود بروز میداد. و علیرغم اینکه تمایل شدیدی برای بیرون رفتن از اشرف و مناسبات سازمان داشت اما مسئولین بیرحم و بی عاطفه قرارگاه اشرف تحت هیچ شرایطی به خواسته و تمایل او وقعی نمی نهادند و بشدت او را تحت نظر داشتند که مبادا او فرار کند.

خانم قرصی همچنین اشاره ای نیز به سرگذشت خود کرد و در حالیکه اشک در چشمانش حلقه زده بود از تلاشی خانواده اش و قربانی شدن فرزند و همسرش در راه امیال پلید رهبری فرقه تروریستی رجوی برای حاضران سخن گفت. ایشان در این رابطه اظهار داشتند: پس از اینکه رابطین سازمان همسرم را با وعده هائی چون اخذ پناهندگی در اروپا فریفته و ما را به عراق کشاندند در شهر بغداد با اعمال فشارهای روانی و ذهنی خاص فرزند دو ساله مان را از ما گرفته و علیرغم اعتراض و مخالفت شدید مان، فرزندم را از من و همسرم جدا کردند و تا یازده سال از دیدن او و شنیدن صدایش محروم ماندم تا اینکه چند هفته پس از این ماجرای تلخ هنگام استقرار در پذیرش، من و همسرم را وادار کردند تا از یکدیگر جدا شویم و به اصطلاح طلاق نامه را امضاء کنیم. و به جز دو ملاقاتی که بر اثر اصرار من و همسرم طی سپری شدن ماهها و به مدت چند دقیقه داشتیم امکان دیدار را از ما سلب کرده و چنین به ما القاء می کردند که دوست داشتن و علاقه داشتن به همسر و فرزند گناهی نابخشودنی و مغایر با انقلاب ایدئولوژیک آنان است. خانم قرصی افزودند: تا اینکه بعدها متوجه شدم به علت مخالفت و اعتراض همسرم نسبت به مناسبات و سرنوشت تلخی که رهبری فرقه برای آنان رقم زده و ابراز تمایلاتش برای جدایی از فرقه، مسئولین سازمان همسرم را با اغفال و فریب و دادن وعده های تو خالی اخذ پناهندگی در اروپا، وی را وادار کردند تا علیرغم میل قلبی اش به عملیات تروریستی به داخل کشور برود و برنامه عملیات را آگاهانه طوری چیده بودند که همسرم سالم به قرارگاه باز نگردد و به این ترنیب با یک تیر دو نشان بزنند هم از دست همسرم که مرتب تقاضای خروج از اشرف را می کرد رها شوند و هم اینکه با قربانی کردن او از خونش ناجوانمردانه بهره برداری تبلیغاتی کنند و این نوع ترفندها و شیوه ها برای مسئولین بیرحم فرقه رجوی امری عادی و همیشگی ست.

در این نشست صمیمی و تاثیر گذار خانواده های حاضر به طرح سوالات گوناگون پرداخته و خانم قرصی نیز به یکایک سوالات پاسخ مبسوطی داد و از آنان درخواست کرد تا برای رهائی بستگان و عزیزانشان از سیطره فرقه تروریستی رجوی با فعالان انجمن نجات در ارتباط تنگاتنگ و مستمر باشند و بر اساس رهنمودهای انجمن نجات اقدام نمایند و از هر گونه کوششی برای نجات عزیزانشان فروگذاری نکننند ایشان در این رابطه از همکاری و همدلی صادقانه مادر و سایر اعضای خانواده اش با انجمن نجات آذربایجانغربی یاد کرد که در نهایت منجر به رهائی وی گردید.

اعضای خانواده های شرکت کننده در این نشست، تحت تاثیر سخنان خانم مرضیه قرصی و سرنوشت تلخ ایشان قرار گرفته و بشدت متاثر شدند آنان طی اظهار نظرهای متعدد مسئولین فرقه رجوی را به باد انتقاد گرفته و از اینکه فرزندان و بستگانشان تحت چنین مناسبات غیر انسانی اسیر هستند ابراز نگرانی نمودند و از انجمن نجات درخواست کردند تا ضمن فراخوان از خانواده ها و بسیج آنان، به مراجع بین المللی از جمله صلیب سرخ مراجعه و اقدام به شکایت کنند و با همبستگی و تعامل اعضای خانواده ها و انجمن نجات به هر اقدامی که به رهائی فرزندان و بستگانشان از اسارت فرقه تروریستی رجوی منجر شود، مبادرت ورزند.

آرش رضائی

مسئول انجمن نجات دفتر آذربایجان غربی

10/8/1385

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.