خانواده ها

برای فرزندانم محمد رضا و حسن باقرزاده

سلام
امیدوارم حال شما خوب باشد. پدر شما در حسرت دیدن شما بود و متاسفانه دیگر پیش ما نیست . نمی دانم من تا زنده ام می توانم شما را ببینم؟! چندین سال است که شما را ندیدم. هر چه باشد شما فرزندان من هستید و این حق را دارم که شما را ببینم. الان که تنها شدم و دلم برای شما تنگ تر شده دلم می خواهد پیش من باشید و از تنهایی خلاص شوم. از اوضاع و احوال شما خبری ندارم. ویروس کرونا تمام دنیا را زمین گیر کرده نمی دانم شما الان در چه وضعیتی هستید؟!

ای کاش شماره تلفنی از شما داشتم و با شما تماس می گرفتم و کمی با شما درد دل می کردم. اهل فامیل از من سئوال می کنند پس چرا فرزندانت پیش شما نمی آیند جوابی ندارم به آنها بدهم تنها جوابی که به آنها می دهم این است که، می آیند و آنها را ساکت می کنم . به جای اینکه عصای من شوید عصای دیگران شده اید. تماسی هم با من ندارید که از اوضاع و احوالتان با خبر شوم .

در نبود شما و بعد از فوت پدرتان دلم گرفته است. هر موقع عکسهایتان را نگاه می کنم بیاد گذشته ها می افتم و با خودم می گویم خدایا می شود باز هم به گذشته ها برگردیم و فرزندانم را در آغوش بگیرم . فرزندانی که با خون دل آنها را بزرگ کردم و یک سری آدمهای خدا نشناس آنها را از من گرفتند .

محمد رضا و محمد حسن من مادرتان هستم و تا زنده هستم به فکر شما هستم امیدوارم تا زنده هستم به آغوش مادرتان برگردید . من برای شما دعا می کنم .

به امید آن روز نزدیک

مادرتان باقرزاده

 

سرویس محتوا

مطالب مرتبط

یک دیدگاه

  1. لعنت خدا و مردم مظلوم بر رجوی که نمی گذارد خواهر برادرش را ببیند این چه عقیده ایی هست که ارزشهای انسانی را زیر پا له می کند رجوی ملعون اگر از خود و تشکیلات مخوفش نمی ترسد که فروبپاشد چرا مانع دیدار خانواده ها با اسیران میشود چرا سازمانهای حقوق بشری سکوت اختیار کرده اند چرا مجامع بین المللی بر این جنایات رجویون سرپوش می گذارند.دل انسان بدرد می اید از ناله مادران و پدران و خواهران و برادران و فرزندان و همسران اسیران,ای مرگ و ننگ بر رجوی بد جنس دیوانه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا