تعارض تفکرات فرقه ایی مجاهدین با جامعه اروپا

در تاریخ 27.02.2007 جلسه ای در پارلمان اروپا جهت بررسی وضعیت سازمان مجاهدین خلق با شرکت تعدادی از جداشدگان سازمان مجاهدین برگزار شد.

چنین اقدامی از سوی پارلمان اروپا برای بررسی وضعیت سازمان مجاهدین یک اقدام طبیعی بود ولی دعوت رسمی از اعضای سابق سازمان مجاهدین مسئله ای بود که رهبران سازمان مجاهدین را به واکنش واداشت.

بلافاصله بعد ازاین نشست و تاکید مجدد بر حضور نام سازمان مجاهدین در لیست گروههای تروریستی اتحادیه اروپا موجی از فشار و شانتاژ از سوی دستگاه تبلیغاتی سازمان مجاهدین آغاز شد.

نکته ایی که مسئولین و رهبران سازمان مجاهدین از درک آن عاجز هستند این امر است که حضورشان د رلیست تروریستی به دلیل ماهیت و عملکردهای سازمان مجاهدین است ولیکن از آنجا که رهبران این گروه هیچگاه به نقد عملکردهای خود نپرداخته اند و عادت دارند برای تمام شکستهایشان عاملی بیرونی را معرفی کنند،اینگونه واکنش نشان میدهند.

بد نیست اشاره ایی به این نکته نیز بکنم که قبل از این سازمان مجاهدین به دستور رهبران خود سعی در این امر داشتن که خود را درجامعه اروپایی دمکرات و کسانی که از خشونت فاصله گرفته اند معرفی کنند و هرچند این نکته را خود به زبان نمی آوردند ولیکن بارها اززبان افرادی مانند لرد کربت به گوش اتحادیه اروپا و آمریکاییان رسانده بودند، ولیکن مجبور شدند که مجددا ماهیت واقعی خود را نشان دهند.

در ابتدا مریم عضدانلو در پیامی آشکارا اروپائیان را تهدید کرده و در پیام خود اینچنین میگوید:

"موضعگیری 30 ژانویه شورای اروپا یک اقدام اکیداً نامشروع و ناموجه است… بگذارید به کسانی که در پی حفظ این برچسب علیه مجاهدین هستند بگویم این برچسب عواقب وخیمی از جمله برای جان انسانها دارد."

"من هشدار میدهم که مماشات با ملایان در حال ایجاد فاجعهیی جدید است."

بالطبع بعد از موضع گیری مریم عضدانلو تمامی دستگاههای سیاسی- تبلیغاتی سازمان مجاهدین با اقدامهایی مشابه دست به فحاشی و ایجاد رعب و و حشت زدند.

مهدی ابریشم چی در برنامه ارتباط مستقیم، با مخاطب قرار دادن اتحادیه اروپا و سران کشورهای اروپایی از جمله فرانسه و انگلستان آنها را مماشات گر، وقیح، بی شرم و فرومایه می خواند.

در اقدامی دیگر سایت همبستگی ملی با نوشتن نامه ایی به نمایندگان پارلمان آلمان درخواست اخراج جداشدگان از سازمان مجاهدین که هم اکنون در آلمان هستند را میکند و جالب اینجاست در پایان رونوشتی به مطبوعات و رادیو های ایرانی زبان می نویسد (هیچ رادیوی ایرانی زبانی نیست که از فحاشی مجاهدین در امان مانده باشد!):

"ما توجهات شما را نسبت به استمرار فعالیت تعدادی از این عوامل حتی در شرایط حاضر تحت پوش انجمنهای مختلف مانند انجمن آوا, ایران سبز, روشنا, فلق, ایران اینترلینک و پیوند که غالبا با هدایت سرویس مخفی ایرانی مستقر در سفارت هستند جلب می کنیم و نسبت به حضور آنها در اروپا و آلمان هشدار میدهیم."

مسئولین سازمان مجاهدین بدون درج نام نویسنده این نامه یا نام بردن از انجمنی که این نامه را نوشته ترس خود رااز پیگرد قضایی در کشورهای اروپایی به نمایش میگذارند چرا که تمامی انجمن های نام برده شده انجمن های رسمی ثبت شده ایی هستند که بعضا اعضاء اروپایی نیز عضو آن می باشند و در جامعه اروپا نمی توان به راحتی به کسی تهمت زد کما اینکه دادن یک ناسزا در خیابانهای آلمان جریمه ایی برابر 1000 یورو دارد.

نکته دیگر که باید به آن اشاره کرد این است که شورای وزیران اقتصاد و دارایی اروپا درماه ژانویه موضع خود را اعلام کرد ولی این همه هیاهو بعد ازحدود یک ماه تاخیر جای تامل دارد؟

جواب این سوال را می توان از بین نوشته های موجود در سایت های سازمان مجاهدین یافت آنجا که میگویند:

" ما توجهات شما را نسبت به استمرار فعالیت تعدادی از این عوامل حتی در شرایط حاضر تحت پوش انجمنهای مختلف مانند انجمن آوا, ایران سبز, روشنا, فلق, ایران اینترلینک و پیوند که غالبا با هدایت سرویس مخفی ایرانی مستقر در سفارت هستند جلب می کنیم و نسبت به حضور آنها در اروپا و آلمان هشدار میدهیم. آنها علاوه بر فعالیتهای جاسوسی مخفی, معمولا از طریق کانالهای لابی آخوندها در آلمان و سایر کشورهای اروپایی, اقدام به درخواست قرار از نمایندگان پارلمانها می کنند"

" جاسوسان نفوذی دولت تهران در بین این جمعیت تبعیدی، دو هدف دارند، اول جاسوسی علیه سازمان های مخالف و دوم قرار گرفتن در مواضع قدرت در غرب"(به نقل ازنامه به پارلمان آلمان از سایت همبستگی ملی).

گذشته از تهمت و افترا ها که حتی نمایندگان دولت های اروپایی یا خبرگزاری های بین الملی هم از آن در امان نیستند، به خوبی پیداست که یکی از عوامل جدی بهم ریختگی سازمان مجاهدین همان است که در بالا آمده است، حضور فعال جداشدگان از این سازمان که با درک دقیق از مناسبات فرقه ایی درون سازمان مجاهدین نقش مشاوره ایی در خیلی از پارلمانها و سازمانهای ضد فرقه در اروپا را بعهده دارند و از آنان برای انتقال تجربیاتشان در خیلی از برنامه ها دعوت به عمل می آید و بدین شکل سازمان مجاهدین را به واکنش وامی دارد.

حال سخنی کوتاه با سران فرقه:

در مقاله ایی تحت عنوان" آنان که باد میکارند" در آگوست 2006 خطاب به سران فرقه این نکته را یاد آوری کرده بودم که تاریخ حافظه خوبی دارد و هیچ جنایتی بدون مکافات نمی ماند ولی از آنجا که رهبران فرقه گوش های بسته ایی دارند گویا باور نداشتن که روز مکافات فرا می رسد.

آقای رجوی، خانم عضدانلو

تلاش شما برای خروج از لیست گروه های تروریستی تلاشی بیهوده است چرا که شما تا وان اعمال خود را پس میدهید و این تازه صبح سحر است.

براستی چرا آن زمان که در سال 1373 اعضا خود را در یک تصفیه درونی به زیر شکنجه و کشتار بردید به یاد این روزها نبودید؟

چرا وقتی مخالفین خود را با هدف کشته شدن زیر شکنجه یا گرسنگی در شرایط طاقت فراسای زندانهای فضیلیه و ابوغریب به دست شکنجه گران اطلاعات عراق سپردید به یاد این روزها نبودید؟

راستی می توانید آمار دقیقی از کسانی که به دست اطلاعات عراق سپرده شد ند و در مرزهای ایران و عراق از پشت به رگبار بسته شدند و بعضا طعمه آب شدند بدهید؟

و سوال آخر از شما خانم عضدانلو، شما در پیام اخیر خود تاکید زیادی بر حقوق بشر و آزادی کردید راستی چرا حاضر به شرکت در یک مناظره آزاد با شرکت خبرنگاران و اعضاء سابق خود برای بررسی حقوق بشر و مجموعه مسائل درون سازمانتان نمی شوید؟

نکته آخر که باید به رهبران و مسئولین سازمان مجاهدین یاد آوری کرد این نکته است که خاک اروپا را با قرارگاههای تحت حفاظت صدام حسین اشتباه نگیرید، دراروپا حرف اول و آخر را دمکراسی و حکومت قانون می زند و شما نیز با ایجاد ارعاب و حشت نمی توانید ازپاسخگویی در مقابل منتقدین خود فرار کنید و این نکته را نیز بدانید برای خروج از لیست گروههای تروریستی باید ماهیت خود را عوض کنید، البته اگر بتوانید!

علیرضا میرعسگری، ششم مارس 2007

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.