مصاحبه آرش صامتی پور و بابک امین با روزنامه دی پرسه اتریش

نافرجامی تروریست های وطنی

دوم خرداد ماه ۱۳۸۶ ساعت: ۱۹ , ۱۷

روزنامه دی پرسه چاپ اتریش می نویسد: آرش صامتی پور به راحتی می توانست در شهر خود، در بورک ویرجینیا، زندگی آرامی داشته باشد. والدین او بعد از انقلاب اسلامی به آنجا مهاجرت کردند. او که در سال 1975 در تهران متولد شده در اواخر دهه 90،مرتکب بزرگترین اشتباه زندگی خود شد. نامبرده عاشق یک زن ایرانی الاصل شد که او را وسوسه کرد و نهایتا به مجاهدین خلق پیوست.

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری انتخاب به نقل از این روزنامه، این گروه در آن زمان یک نیروی نظامی بشمار می رفت که مورد حمایت صدام حسین بودند که برای سرنگونی رژیم ایران تلاش می کرد. در سال 1999 مجاهدین او را به اردوگاه اشرف در عراق که با مرز ایران صد کیلومتر فاصله دارد اعزام کردند. قرار بود او به جان یک افسر بلند پایه سوء قصد کند.

صامتی پور در دفتری که تشکیل داده و انجمن نجات نام دارد می گوید: ماموریت من در ترور آن افسر با شکست روبرو شد. این سازمان غیر دولتی (انجمن نجات) بازگشت مجاهدین به جامعه ایرانی را هدف خود قرار داده است.

او چنان سخن می گوید که گوئی در واقع ماموریت او یک کار عادی بوده است. شکست در این ماموریت باعث شد که او ابتدا قرص سیانور بخورد. ولی وقتی زهر اثر نکرد قصد داشت با یک نارنجک خود را منفجر کند. او دست راست خود را از دست داد ولی به یک بیمارستان نظامی ایرانی منتقل شد و توانست از مرگ نجات پیدا کند.

بدنبال بهبودی چهار سال تمام در زندان اوین سپری کرد. او برای مصاحبه با روزنامه پرسه از بابک امین که از اعضای سابق مجاهدین بوده دعوت کرده است. بابک که در سال 1983 تحصیل خود را در دانشگاه فنی وین شروع کرد در سال 1985 در وین به دام مجاهدین گرفتار شد.

او سپس با خطوط هوائی اتریش به بغداد رفت و در بدو امر در اردوگاهی در کردستان مستقر شد. در طول جنگ بین ایران و عراق عمدتاً با اکراد طرفدار جمهوری اسلامی جنگید. کمی قبل از پایان جنگ مسعود رجوی، رهبر مجاهدین خلق تصمیم به تغییر تاکتیک گرفت.

قرار شد مجاهدین به عنوان ارتش، جنگ علنی و رو در رو را با نیروهای ایرانی شروع کنند. بعد از قطعنامه 598 رجوی خطاب به گروه خود اظهار داشت اگر دست به حمله نزنید، آبرو و اعتبار ار دست خواهد رفت.

در 18 ژوئیه کمی قبل از قبول آتش بس از سوی ایران مجاهدین اقدام به حمله کردند. 7000 نیرو در عملیات فروغ جاویدان شرکت کردند. این حمله منجر به فاجعه شد. حد اقل 1315 نفر به قتل رسیدند. برای سازمان راهی باقی نماند جز این که اقدام به عملیات تروریستی در داخل خاک ایران بنماید. در سال 2001 بابک با یک اسلحه ضد تانک و یک قبضه کلاشنیکف به تهران اعزام شد. تا در آنجا اقدام به یک عمل تروریستی کند. او درآنجا دستگیر و به ده سال زندان محکوم شد. وی در سال 2005 از زندان آزاد شد.

چرا حکم اعدام در قبال آن ها اجرا نشد و چرا او به همراه صامتی پور قبل از پایان دوره محکومیت از زندان خلاص شدند؟

سیاست ایران در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی در قبال مجاهدین تغییر کرد. 4000 مجاهد که هنوز در در اردوگاه اشرف بسر می بردند می توانستند با اعلام توبه به وطن بر گردند و در حق زندانیان هم تخفیف هائی به عمل آمد.

یکی از همکاران مرکز مطالعات استراتژی ایران که نمی خواهد نامش ذکر شود،از این که آمریکا حاضر به بر چیدن اردوگاه و اعزام مجاهدین به ایران نشده،گله مند است. در حقیقت مجاهدین،ایتام سیاسی تاریخ متلاطم خاور میانه هستند.

با سقوط صدام دیگر کسی برای این فرقه شبه نظامی مورد مصرفی نمی شناسد. آمریکائی ها به آن ها اعتماد ندارند زیرا تعدادی از سو قصد ها به جان آمریکائی ها در زمان شاه کار مجاهدین بود. ولی برخی جناح ها در پنتاگون آن ها را نوعی مهره نظامی علیه ایران تلقی می کنند.

ولی همین گروه بود که در سال 2002 وجود برنامه غنی سازی اورانیوم در نطنز و نیروگاه آب سنگین در اراک را فاش کرد و آن را دلیلی بر اهمیت خود عنوان نمود. بازرس سابق تسلیحاتی، اسکات ریتر معتقد است که سازمان مخفی اسرائیل منبع آن اطلاعات بوده است. اسرائیل خود دارای تسلیحات هسته ای است و از امضای قرار داد منع گسترش تسلیحات اتمی امتناع می ورزد و اسرائیل است که اطلاعات را به این گروه داده است.

به هر حال عراق می خواهد از شر این گروه خلاص شود زیرا آن ها متهم هستند که با افراط گرایان همکاری می کنند. آرش صامتی پور منکر این نیست که انجمن نجات حامی منافع تهران و خواستار بر چیده شدن اردوگاه اشرف است. ولی ضمناً تاکید می کند که کفه منافع و زوایای انساندوستانه سنگین تر است.

تهران قصد دارد با بازوی سیاسی این سازمان هم مقابله کند. ایران به این تصمیم که کمیسیون اتحادیه اروپا قصد دارد این سازمان را از فهرست گروه های تروریستی حذف کند، اعتراض دارد.

هانس سووبودا نایب رئیس گروه سوسیال دموکرات ها در پارلمان اتحادیه اروپا در گفتگو با روزنامه دی پرسه می گوید: من علی الاصول نسبت به فهرست تروریست ها بد بین هستم. این فهرست مانعی بر سر راه گفتگو ها می باشد. ولی حذف نام مجاهدین از فهرست گروه های تروریستی در این مقطع نوعی پیام سیاسی غلطی است.

نشریه آلمانی زبان دی پرسه، اتریش، هجدهم می 2007

ترجمه از خبرگزاری انتخاب

لینک به متن آلمانی نشیه دی پرسه:

http://www.diepresse.com/home/politik/aussenpolitik/304942/index.do

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.