فعالیت های انجمن آسیلا

مصاحبه با داشامیر مرسولی

داشامیر مرسولی، رئیس انجمن آسیلا در مصاحبه اخیر خود با برنامه جعبه سیاه ، درباره چرایی و چگونگی تأسیس انجمن آسیلا و همچنین اتفاقات 14 ژوییه و بازرسی اموال و اشخاص مرتبط با این انجمن توسط پلیس آلبانی توضیحاتی مبسوط ارائه کرد.
داشامیر مرسولی کارشناس اقتصادی است . متعهل است و دارای سه فرزند.
او می گوید آسیلا انجمنی غیرمذهبی، غیرسیاسی و غیر انتفاهی است که بر اساس قوانین دولت آلبانی تاسیس شده است. او در رابطه با هدف از تأسیس انجمن آسیلا می گوید: حضور ایرانیان در آلبانی یک واقعیت است. آسیلا به این افراد مشاوره حقوقی، خدمات پزشکی ، خدماتی برای آموزش زبان آلبانیانی ارائه می دهد.

رئیس انجمن آسیلا می گوید اعضای انجمن با مشارکت در درختکاری، اهدای خون رایگان و همچنین توزیع بسته های معیشتی در میان افراد نیازمند نشان دادند که به دنبال صلح و زندگی و برادری هستند.
مرسولی انتشار چندین کتاب از جمله گلچین اشعار فارسی ، کربلا و کتاب خاطرات رحمان محمدیان ، ایجاد فضای بازی کودکان و همچنین قهوه خانه را از دیگر اقدامات آسیلا برای شناساندن و آشنایی هر چه بیشتر ایرانیان به مردم آلبانی عنوان می کند.
مرسولی ایرانی ها را مردمی سختکوش می داند و می گوید ایرانی های مقیم آلبانی هم همچون مردم آلبانی در آپارتمان هایی با امکانات رفاهی مناسب سکونت دارند و تعدادی از آنها با دختران آلبانیایی ازدواج کرده اند از جمله: سرفراز رحیمی، خلیل انصاریان، مهدی سلیمانی و غلامرضا شکری.

او می گوید همه این افراد به جر آنها که از نظر جسمی مشکل دارند شاغل هستند: حسن حیرانی شاغل در انجمن آسیلا به عنوان مدیر و نایب رئیس انجمن ، حسن شهباز: کار طراحی جواهرات، علی هاجری: در کارخانه مبل ، رضا اسلامی: کارواش ، مالک بیت مشعل: کارخانه سوله سازی کانز ، منصور براهویی: کار فصلی ، رضا مزگی: شاغل در کافه فرانک ، باقر محمدی: کار فصلی، رفیق دهقان: کارگاه نجاری ، سرفراز رحیمی: متخصص گرافیک و کارمند آسیلا، غلامرضا شکری: کارگاه آهنگری، موسی دامرودی: کارخانه مدیا فلکس ، خلیل انصاریان: کارخانه مدیا فلکس ، مهدی سلیمانی: کارخانه کفش ، ابراهیم مرادی: کار ساختمانی، محمدرضا صدیق: کارخانه مبل سازی ، موسی جابری: کارخانه سوله سازی .
رئیس انجمن آسیلا همچنین توضیحاتی درباره اتفاقات 14 ژوییه بیان می کند و واکنش مردم البانی را در این خصوص مثبت ارزیابی می کند.

داشامیر مرسولی رو به رهبران سازمان مجاهدین خلق می گوید : ساختمان آسیلا 5 درب ورودی دارد . یک درب ورودی هم به سالن. هیچ پلیسی هم از آن محافظت نمی کند. آسیلا دیوار ندارد و هر رهگذری قادر است فعالیت های داخل انجمن را ببیند. اما در اطراف کمپ مانز دیوارهای بلندی هستند آنچنان که حتی عبور و مرور مگس هم سخت است. افراد داخل کمپ از تمام حقوق فردی خود محروم هستند.

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا