در پی اعتراضات و حوادث اخیر در ایران، یک روزنامه نگار دویچه وله، نقش مجاهدین خلق (MEK) را در این برهه زمانی در ایران بررسی کرد. ایلونا الیزی، خبرنگار آلبانیایی دویچه وله که از تیرانا گزارش میدهد، با آندریاس کریگ، یک کارشناس برجسته مسائل خاورمیانه، در مورد مجاهدین خلق به عنوان اپوزیسیون ایرانی مستقر در […]
در پی اعتراضات و حوادث اخیر در ایران، یک روزنامه نگار دویچه وله، نقش مجاهدین خلق (MEK) را در این برهه زمانی در ایران بررسی کرد.
ایلونا الیزی، خبرنگار آلبانیایی دویچه وله که از تیرانا گزارش میدهد، با آندریاس کریگ، یک کارشناس برجسته مسائل خاورمیانه، در مورد مجاهدین خلق به عنوان اپوزیسیون ایرانی مستقر در نزدیکی پایتخت آلبانی مصاحبه کرد.
الیزی با ارائه خلاصهای از تاریخچه مجاهدین خلق، گزارش را بر اساس نظرات کریگ در مورد ایران، اعتراضات و مخالفان آن از جمله مجاهدین خلق، پیش میبرد.
آندریاس کریگ، مدرس ارشد دانشکده مطالعات امنیتی در کالج کینگ لندن و کالج سلطنتی مطالعات دفاعی، به خبرنگار دویچه وله میگوید که به طور کلی اپوزیسیون ایران “چندپاره” است.
به گفته کریگ “جایگاه اپوزیسیون نه با غیبت، که با پراکندگی توصیف میشود.” او میافزاید: “در داخل ایران، اقدام جمعی عمدتاً بدون رهبر و شبکهای باقی میماند: بسیج محلی، پیوندهای اجتماعی، پویاییهای محل کار و اکوسیستمهای دانشگاهی، بدون یک ساختار فرماندهی ملی یکپارچه، موجی از اعتراضات هماهنگ را ایجاد میکنند.”
آندریاس کریگ درباره معترضان خارج از ایران چنین میگوید: “در خارج از ایران، مهاجران همچنان در شکلدهی روایتها و هیجانات تأثیرگذار هستند، اما از نظر سازمانی دچار تفرقه هستند و اغلب از سوی مردم داخل کشور که هم از دستکاری و هم از خلاءقدرت پس از فروپاشی میترسند، مورد بیاعتمادی قرار میگیرند.”
با این حال، برای آندریاس کریگ، کارشناس خاورمیانه، “وقتی صحبت از مجاهدین خلق میشود، مهم است که برداشتهای در دسترس را از واقعیت میدان جدا کنیم.”
به باور این کارشناس خاورمیانه “این تشکیلات نظامیافته، رسانهای و قادر به ایجاد سر و صدا، فشار لابیگری و حجم دادن به پیامرسانی در خارج از کشور است. با این حال، به دلیل سوابقش، گزارشهای مربوط به استبداد درون تشکیلاتی و وضعیت دورافتادگی طولانی مدتش از جامعه ایران، در بین بسیاری از ایرانیان با مشکلات مشروعیت عمیقی روبرو است – عواملی که توانایی کارکرد آن را به عنوان ابزار متحدکننده اپوزیسیون در داخل کشور محدود میکند.”
کریگ در ادامه میگوید: “سازمان مجاهدین خلق برای بازیگران متعدد در فضای اطلاعاتی، از جمله تندروهای ضد ایرانی در ایالات متحده و اسرائیل، به راحتی قابل استفاده است. اما به هیچ وجه نقشی در رهبری اعتراضات ندارد.”
دویچه وله – ایلونا الیزی – تیرانا
