خانواده ها

مصاحبه آقای میلاد آریایی با خانم سعیده جابانی در سمینار پاریس

مصاحبه آقای میلاد آریایی با خانم سعیده جابانی در سمینار پاریس ـ حمایت از خانواده های قربانیان قلعه اشرف در عراق روز شنبه 19 ژوئن 2010 یکی از سالن های بزرگ پاریس شاهد گردهمایی بیش از 200 نفر از اعضای جداشده از مجاهدین خلق، خانواده های قربانیان و گروهی ار فعالین حقوق بشر بود. در این گردهمایی که با هدف روشنگری نفی خشونت، تروریسم و فرقه گرایی و همچنین کمک به خانواده های قربانیان اسیر در قلعه رجوی (کمپ اشرف ـ عراق) تشکیل شد ده ها تن از مهمانان خارجی، خبرنگاران و فیلمبرداران رسانه های مختلف نیز حضور داشتند. شرکت کنندگان در این سمینار با نصب پارچه نوشته های بزرگ خواسته های خود را خطاب به نهادهای بین المللی و دولتهای غربی اعلام کردند و از آنها خواستند که بر رهبری فرقه مجاهدین فشار وارد آورده تا نقض حقوق بشر در این فرقه متوقف گردد. همچنین در حاشیه این گردهمایی مصاحبه هایی با فعالین حقوق بشر صورت گرفت که بتدریج منتشر خواهد شد. در این قسمت متن و فیلم مصاحبه آقای میلاد آریایی با خانم سعیده جابانی را ملاحظه می کنید. آقای میلاد آریائی: نوزدهم ژوئن 2010 می باشد، در سمیناری که در این ایام برگزار شده است در کنارمان خانم سعیده جابانی حضور دارند، فرزند شهید جابانی که در خاک ایران کشته شدند و هم اکنون فعالیتهای حقوق بشری در خاک هلند دارند. خانم سعیده جابانی خیلی خوشحالم شما را در این جمع می بینم می تونم ازتون بپرسم که بطور مشخص چه مسئولیتی را در این سمینار به عهده دارید؟ خانم سعیده جابانی: من در این سمینار بعنوان یک عکاس آمدم ولی خوب برام خیلی مهم بود که علاوه بر عکاسی بیشتر از وضعیت ایرانیهائی که در اشرف هستند باخبر بشم و احساس بقیه جدا شده ها را بیشتر درک کنم اینجا. آقای میلاد آریائی: فکر می کنید با توجه به اینکه حدود 150 تن از مهمانان از سراسر دنیا در این سمینار گرد اومدند و هم اکنون بسیاری از خانواده ها در جلوی درب قرارگاه اشرف هستند این تبادل بین خاک عراق و اروپا را چگونه می بینید. خانم سعیده جابانی: اینطور که معلومه این سمینار در راستای فریادهای خانواده هائی هست که پشت دربهای بسته اشرف ماندند و در واقع انعکاس صدای اونها هست در اروپا. و من خیلی خوشحالم که اینجا شرکت می کنم چون این قضیه را تنها یک قضیه حقوق بشری می بینم نه قضیه سیاسی نه جهت گیری سیاسی خاصی بهش می دهم. و حس می کنم من تها بخاطر این قضیه برام اهمیت داره که این در واقع کوچکترین و اصلی ترین نیاز خانواده ها هست که بتوانند بچه هاشون را ببینند و مجاهدین این حق را ا زشون گرفتند من خوشحالم که اینجا شرکت کردم به این دلیل. آقای میلاد آریائی: بعنوان آخرین سوال از مجاهدین گفتید و حقی که از خانواده ها گرفتند به نظر شما چرا مجاهدین اینکار را می کنند در قرن بیست و یکم در خاک اروپا و در عراق خانم سعیده جابانی: والله چراشو باید از خودشون بپرسید ولی من حس می کنم فرقه ای که در واقع به تدریج تبدیل به فرقه شده اول گروهی بوده که با آرمانهای خیلی عدالتخواهی و آزادی تشکیل شده و من خیلی متأسفم که رفته رفته و بعلت سیاستهای غلطی که داشتند تبدیل به فرقه شدند و کارشون به جائی رسیده که اصلی ترین نیازهای حتی طرفدارهای خودشون را ازشون می گیرند و نیاز به عشق ورزیدن عشق پدر عشق مادر دارن ازشون می گیرند اینکاری است که دارند با طرفداراشون می کنند نمی دونم با مخالفان می خواهند چکار کنند.
آقای میلاد آریائی: من بسیار سپاسگذارم شما را می بینم و باز هم تشکر می کنم از مصاحبه که با من انجام دادید. خانم سعیده جابانی: مرسی متشکرم

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا