همراهی با خانواده ها ملاقات با صبورا شعبانی خواهر محسن شعبانی در آمل
او تنها یک پیشوا نبود پیام مشترک کفایت و زهرا قلیزاده از خواهران چشم انتظار علی قلیزاده
نقطه مقابل رجوی شیاد یادداشت معصومه فرحناک از خانوادههای چشم براه گیلک
پیام تبریک به خانواده های جباری، منصوری، کوهکی، خوشکلام، ممبینی و حزبه پور
بنا به اخبار واصله در مورخه 28 و 29 تیرماه تعداد 75 پنج نفردیگر از اسیران دربند فرقه رجوی ازکمپ لیبرتی به آلبانی منتقل شدند که دربین آنها اسامی اسیران خوزستانی بنام های کریم جباری، نصارشیخ منصوری، منوچهرکوهکی، شاهین خوشکلام، عبدالله ممبینی کاظمی و امیرحزبه پور به چشم می خورد که به همین مناسبت انجمن نجات شعبه خوزستان انتقال این اسیران را به خانواده های دردمند آنها تبریک گفته و ابراز امیدواری میکنیم حال که آنها و دیگر اعضای دربند خبرمرگ مسعود رجوی بعنوان رهبر ایدئولوژیک فرقه را بعد از سالیان از زبان ترکی الفیصل شنیدند
درخواست خانواده قربان ترابی از جامعه بین المللی برای نجات محمدرضا ترابی
شاید در بین نفراتی که از سازمان ضدبشری و تروریستی مجاهدین جدا شده اند کمتر کسی باشد که نام قربان ترابی را از یاد برده باشد و یا در مورد چگونگی کشته شدن او اطلاعاتی نداشته باشد که البته خانم مریم سنجابی که از این فرقه آدمکش جدا شده اند، در مورد چگونگی کشته شدن قربان ترابی بدست جلادان فرقه رجوی کاملا توضیح داده اند و آن را تشریح نموده اند ولی فقط ذکر این مطلب که امثال قربان ترابی و آلان محمدی بسیارند که در این گروه تروریستی به دلیل مخالفت با اهداف و ایده های سرکرده آن براحتی از میان برداشته شده و هیچ نهاد بین المللی نیز پیگیر آنها نبوده اند.
درگذشت جانسوز مادر محترمه ی ابراهیم قلاجی
مرگ این مادر مهربان که دوری 35 ساله اش ازپسر خود ابراهیم قلاجی عامل اصلی بیماری اش بود، مرگی عادی نبوده وازاین جهت است که دل دردمند ما خانواده های آذربایجانی هم درد با اورا، جریحه دارتر نمود. با اعلام انزجار ونفرت خود از باند رجوی که اجازه ی تسلی خاطر را هرگز به این مادر ازدست رفته نداده وسبب بیماری طولانی اش شد، مراتب دردمندی خود را به یکایک اعضای این خانواده ی محترم داغدار بخصوص جناب آقای یعقوب قلاجی همسرمتوفی اعلام نموده وآرزوی صبر وتحمل دربرابر این فقدان دردناک را برای آنها مینماییم.
دیدار پدران دو اسیر فرقۀ رجوی با سفارتهای آلبانی و کانادا در پاریس
روز جمعه ۲۵ تیر ۱۳۹۵ برابر با ۱۵ ژوئیۀ ۲۰۱۶ آقایان مصطفی محمدی و قربانعلی حسین نژاد از اعضا و فعالان جدا شدۀ سازمان مجاهدین خلق (فرقۀ رجوی) که دخترانشان حدود بیست سال پیش در زیر سن قانونی از کانادا و فرانسه توسط فرقۀ رجوی بدون اطلاع پدرانشان با انواع فریب و نیرنگ دجالانه ربوده شده و به عراق برده شدند و اکنون به دنبال انتقال از کمپ لیبرتی در عراق در کمپهای این فرقه در آلبانی در اسارت فکری و جسمی و روانی بدون هیچگونه ارتباط با دنیای بیرون از جمله با خانواده هایشان و با انواع محدودیتها و ممنوعیتها بسر می برند
هشدار به خانواده های چشم انتظار
متعاقب حضورتحسین برانگیز چندباره شماری ازخانواده های دردمند ازظلم وجور رجوی درمقابل لیبرتی بمنظور دیدار و ملاقات حضوری با عزیزانشان و وحشت روزافزون رجویها از این امر انسانی و خیرخواهانه مواردی از تماس و تخلیه اطلاعاتی ازجانب بزدل های رجوی با خانواده های مقاوم از جمله تماس همین امروز آنان با خانواده منصور فدایی گوهری ازگیلان گزارش شده است
مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی – قسمت ششم
بماند که در آن لحظات چه برمن گذشت، وقتی پسرم وارد اطاق شد به همراه دو نفر بود. زمانی که او را در آغوشم گرفتم، باورم نمی شد. چون که من ۱۸سال علی را ندیده بودم. باورم نمی شد که این فرزندم علی است! بعد از حدود ۲۰ دقیقه کم کم علی مرا بر روی صندلی نشاند. گریه امانم نمی داد.
استمداد خانواده بهشتی از مجامع بین المللی
من الان 15 سال است برادرم را ندیدم و خواهان یک ملاقات 10دقیقه ای با برادرم هستم هر باری که این فرقه کثیف برادران مارو جلوی گلوله میفرسته ما یک بار میمیریم از شما جناب نخست وزیرT آقای حیدر العبادی عاجزانه خواهش میکنم به درد دل من گوش کنید و راهی برای ملاقات من با برادرم پیدا کنید من چندین بار برای دیدن برادرم به اشرف و لیبرتی سفر کردم ولی فرقه اجازه ملاقات با برادرم را به من نداد من فقط میخواهم برای چند دقیقه برادرم را ملاقات کنم.
درخواست یاری خانم دهدشت نیا از آقای فیلیپو گراندی
بازهم سناریو و ترفند قدیمی موشک باران کمپ لیبرتی که بنظر من واضح و مشخص است که طراحی چنین حملاتی جز بوسیله خود رجوی و حامیانش که کیسه اش را پرمی کنند صورت نگرفته.متاسفانه روند انتقال ساکنان لیبرتی به کشور ثالث چنان به کندی و حتی با وقفه انجام گرفته که باز رجوی بتواند به مقاصدش که همانا حملات مجدد موشکی به لیبرتی برای ازبین بردن افراد باقی مانده درون کمپ است دست پیدا کند و دوباره با تکه پاره های اجساد، تبلیغاتی دیگر به نفع خود به راه بیاندازد که قطعا این کار آنها بر خلاف موازین حقوق بشری است.
مادران، قربانیان فراموش شده فرقه رجوی – قسمت پنجم
دخترم سمیه در سال 1998 به عراق رفت که در آن زمان در سن نوجوانی بود و فهمیدم که به سبب تبلیغات و شایعات دروغی که سازمان در کانادا پخش کرده بود به طرف سازمان گرایش پیدا کرده است. بعد از آن فهمیدم که سازمان اقدام به جذب دختران و پسران جوان بین 12 تا 20 سال کرده است و با فریب و نیرنگ ویزای آن ها را گرفته و سمیه و جمعی از دوستانش در بین این فریب خوردگان از سال 1998 بودند.
درخواست یاری خانواده های گلستانی از رییس جمهور فرانسه
سران سازمان مجاهدین هر ساله به بهانه برگزاری جشنهایی که هیچ و پوچ میباشند، تعدادی از افراد جنایتکار را به کشور شما وارد مینمایند که در حال حاضر با توجه به برخی ناامنی هایی که در کشورهای مختلف اروپایی بوجود آمده و حمایت سازمان مجاهدین از گروه تکفیری داعش، حضور جنایتکارانی از این گروه های ضدبشری در غالب مهمانان این جشن، میتواند عواقب بسیار خطرناکی برای کشور شما داشته باشد و خسارات جبران ناپذیری به مردم شما وارد نماید که بهترین راه ممکن برای جلوگیری از این همه جنایتهای احتمالی ممانعت از برگزاری این جشنها میباشد تا از هرگونه جنایتهای احتمالی نیز ممانعت شود.
استمداد خانواده ایرانپور از مجامع بین المللی
ما اعضای خانواده ایرانپور حمله اخیر به کمپ لیبرتی اسارتگاه بس خونین عزیزانمان را بشدت محکوم میکنیم و از مسولین مربوطه تقاضای نجات و خروج هر چه سریع تر آنان را از زندان لیبرتی و کشور پر خطر عراق داریم. باشد که گوش شنوایی در پهنه گیتی صدای خانواده های زجر کشیده و نگران جان هماره در خطر جگر گوشه هایشان را بعد از سالیان سال سکوت مرگبار بشنود…
نامه سرگشاده خانم بهشتی به مجامع بین المللی
چگونه است که 14 سال است! فریاد های ما به جایی نمی رسد. چرا فریادها و در خواست کمک و استمداد ما خانواده های بی پناه و رنج دیده را نمی شنوید! چرا برای تسریع انتقال فرزندان واسیران قربانی فرقه که توسط سران جنایتکار سازمان و شخص رجوی خائن به گروگان گرفته شده اند کاری انجام نمیدهید. در طی چند ماه گذشته بیش از پیش دروغ و ریای رجوی جنایتکار و فراری مشخص شده است. آنان در حال فرستادن سران درجه یک و اعضای قدیمی و نورچشمی های خود هستند و جوانان بیگناه اسیر و اعضای جدید را قربانی و بعنوان طمعه در کمپ باقی می گذارند.

