آب در هاون کوبیدن فرقه رجوی – قسمت چهارم
آقای رجوی روزی که صدام بود و به شما پول و زمین هدیه می داد و پسرانش سر بریده عراقیها را هدیه می کردند که اگر کسی به شما چپ نگاه کند سر از بدنش جدا می شود و شما برای آنها رقص رهایی می گذاشتید چه شد که یک مرتبه آنها رفتند! با دشمن آنها دوست و در پارک مریم گوسفند قربانی کردید و توسط رقاص های مریم، رقص رهایی راه انداختید؟ آیا ایدئولوژی چپ شما این ها بود؟
شبکه های اجتماعی و مجاهدین خلق
مجاهدین هم از این خیل عقب نمانده و تلاش نموده اند متامع خود را از طریق چنین سایت ها و شبکه های اجتماعی و به طور سایبری پیش ببرند. گرچه به دلیل حضور حامیان حقوق بشری و صاحب نظران مسائل بین المللی و سیاسی و حقوق بشری و همچنین فعالان سیاسی و خیل جداشدگان ساکن ایران و اروپا در این گونه شبکه های اجتماعی، مجاهدین نتوانسته اند آن گونه که دلخواهشان بود به نشر اکاذیب مطابق با اهداف خود دست پیدا کنندو در این جبهه هم شکست خوردند.
گفتگو با آقای سیروس غضنفری درباره سازمان مجاهدین – قسمت دوم
رهبری سازمان فهمید که در غرب کسی برایشان تره خرد نمی کند. مریم رجوی هم که به دستور مسعود به فرانسه رفته بود تا عرض اندام تبلیغاتی و سیاسی کند و نام سازمان را در میان سیاست مداران اروپایی مطرح کند به بن بست خورد و”راه سرنگونی” برای همیشه بسته شد. و این کار به حدی انقباض روحی و روانی در عملکرد بیرونی و درون تشکیلاتی مجاهدین ایجاد نمود که مریم قجر دست از پا درازتر به اردوگاه اشرف برگشت ورجوی در کمال ناباوری اعضای سازمان در اشرف، این مراجعت را جشن گرفت و ادعا نمود که زمینه سیاسی برای سرنگونی توسط مریم فراهم شده
داد و فغان مریم رجوی از تکرار زمان باقی مانده توسط دولت مردان عراقی
خانم رجوی کمیساریای عالی پناهندگان طبق قانون کشور میزبان باید با پناهنده رفتار کند ودر یک محل بدون حضور شما با تک تک نفرات ملاقات کنند.آن محل را کمیساریای عالی پناهندگان می تواند به دولت میزبان پیشنهاد کند اما در آخر تصمیم با دولت عراق است نه رهبر باند تروریستی گروگانگیرکه سی سال است یک نسل را در حصارخود نگه داشته و الان هم از ترس فرار و ریزش آنها دست به توطئه چینی می زند. وای برشما که هیچ قانونی را رعایت نکردید و امروز دیگران را قانون شکن می نامید.
گفتگو با آقای سیروس غضنفری درباره سازمان مجاهدین – قسمت اول
شاید با ترفند های خاص و معامله گری بتواند با ایجاد حقوق شهروندی عراق و زیر نظر ارگان سازمان ملل، کارهایی را برای این گروه تروریستی انجام دهد وشاید همین هم باشد ولی این را رهبران گروه تروریستی قبول نمی کنند چون بخوبی می دانند خروج نفرات ازاردوگاه اشرف یعنی پایان عمرتشکیلات وبه همین خاطر خواستار ماندگار شدن آنان و مورد قربانی قرارگرفتن آنانند.
نقدی بر آه و ناله های محمدرضا روحانی برای مواضع جدید امریکایی ها
آقای روحانی در این سالهای حضورت اصلاٌ ثانیه ای سازمان به شما اجازه داده با نفرات اسارتگاه اشرف حرفی بزنی؟ چون موقع حضور شورایی ها در اشرف، به ماها که مطلقاٌ خبر نمی دادند و معمولاٌ از فاصله 500 متری هیبت کت و شلواری و مفت خوری شما را می دیدیم. ضمن اینکه در بریف های تشکیلاتی مثلا مهناز شهنازی از مسئولین سازمان می گفت بچه ها این ها را جدی نگیرید. این شورایی ها اگر ما پول به آنها ندهیم و هوای آنها را نداشته باشیم هیچ هستند
دغدغه های سازمان مجاهدین در قبال دولتمردان عراقی
قاطعیت و سرسختی وزیر خارجه عراق در تاکید موضوع اخراج مجاهدین حتی قبل از موعد مقرر در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک در چند روز اخیر آب سردی بود که در ایام کمتر از 80 روزمانده به مهلت اخراج برسر تشکیلات مجاهدین پاشیده شد. در هرحال فاز جدید مواضع سازمان در عراق در روزهای آتی بنمایش گذاشته خواهد شد. ضمنا گمانه زنی های کارشناسان مربوطه این است سازمان تا مرز حفظ تشکیلات در عراق شاید به مراوداتی دست زند ولی نهایتا همکاری نکرده و در صدد ایجاد حمام خون تازه ای برای کشته سازی اعضای حاضر در حصار پیش خواهد رفت.
آب در هاون کوبیدن فرقه رجوی – قسمت سوم
رجوی بعد از این خیانت ها به کردها و نیروهای خود شرایط داخل را برای نفرات سخت کرد طوری که در سال 73 ماموریت جداسازی انجام گرفت.که ثمره آن سربه نیست ها وخود کشی ها بود باید یک نکته را در اینجا بگویم رجوی همان شرایط را که برای نیروها الان ترسیم می کند که اگر شما بی قانونی کنید کسی نمی تواند با شما کار داشته باشد آن موقع هم رجوی به زندانبانان و شکنجه گران می گفت که خودتان انقلاب کرده هستید هر کسی در تشکیلات جوم خورد تا زمانی که اعتراف نکرد که من نفوذی هستم بزنید و بکشید کسی به شما تو هم نمی تواند بگوید و قیمت ماندن شما این است.
ملاقات پشت دیوار اشرف – قسمت هشتم
مسئولین سرکوب سازمان، بدستور شخص مسعود رجوی، راه کارهای زیادی را ابداع کردند تا”بهرقیمت” افراد را در اشرف نگه دارند، آنقدر به بهانه های مختلف کاری بچه ها را بیدار نگه میدارند تا کسی نتواند فکر کند که کجاست و چه بلایی سرش می آید. عملیات جاری و نشست های انتقادی بعنوان محوری ترین و یکی از مرز سرخ های اصلی سازمان بود که بنا به اخبار رسیده توسط کسانی که فرار کردند کاملاً از محتوا خالی شده است و دیگر کسی مجبور نمی شود جواب انتقادها را بیاورد
مجاهدین و خواسته های کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل
چنانچه مطلعیم بالاخره موضوع تمکین مجاهدین برای استارت کار درخواست پناهندگی و مصاحبه انفرادی افراد در محلی به تشخیص کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل و قطعا دور از اردوگاه عراق نو (اشرف) آغاز شد. اولا بخوبی مشخص شد سازمان صد در صد از مواضع حتی 70 روز پیش خود و گنده گویی هایش کوتاه آمده بطوریکه حرفهای مریم قجر که می گفت ما دراشرف می مانیم و سر این هم با کسی مذاکره نمیکنیم، بطور کلی پنبه شد
عجز و ناله های مریم رجوی در ناتوانی از نتایج برگزاری کنفرانس های تبلیغاتی
حجم کنفرانس های قبل از اعلام لیست درحد ماکزیمم های تشکیلاتی مجاهدین دنبال می شد تا سازمان بتواند حداقل هایش را با حفظ اردوگاه اشرف بدست آورد ولی بالاخره جداشدگان، فعالین حقوق بشر و جامعه جهانی و ملت ایران و حتی کارشناسان و تحلیل گران گروههای تروریستی امریکا هم مسیر دیگری را برگزیدند و اینک سازمان در تعجب این اتفاق ناگوار ناچارا و بالاجبار روبه تنها گزینه موجود نموده و با کلنجار رفتن با مواضع مشخص کمیساریای ملل متحد و طرح عناوینی همچون درخواست پناهندگی جمعی
مجاهدین از تاسیس تا پایان
بعد از رهبری رجوی در درون تشکیلات تغییر ایدئولوژیک دادند و بعد از مدتی فضای سیاسی کشور به سمت انقلاب رفت و این گروه با ایدئولوژیک التقاطی وارد صحنه سیاسی ایران شدند و چون در میان مردم و انقلاب برای خودشان جایی پیدا نکردند. در سال60 رسماٌ اعلام مبارزه مسلحانه کردند که رجوی سریع به ماهیت اصلی خود برگشتند یعنی مزدوری , وطن فروشی