اسیران اشرف

محدودیتهای اعضا مجاهدین در قرن بیست ویکم!

با توجه به مصاحبه ای که اقای کریم قصیم با تلویزیون بخش فارسی بی بی سی داشتند از صحبت های ایشان چندشم گرفت و برای روشن گری مسائل و بیان کردن واقعیت های موجود در درون فرقه هر چند که بیان این واقعیت ها خیلی دشوار است، انها را برای دوستان و هموطنان عزیزم هر چند تیتر وارهم که شده بگویم. اقای قصیم چرا خودت را به راه دیگری میزنی شما که چندین بار به اردوگاه تشریف بردید و این مسائل را که در زیر به ان اشاره میکنم به چشم دیده اید بهتره که سرت را از زیر برف بیرون بیاری. 1.هیچ یک از اعضای سازمان حق دسترسی به هیچ‌ کدام از منابع خبری مثل کانالهای تلویزیونی و رادیو‌های دنیا را ندارند؟ در عوض تا بخواهی تلویزیون فرقه را در چندین نوبت در زمان صبحانه ناهار و شام به اعضا نشان میدهند و حرفهای تکراری و دروغ را به خورد اعضا میدهند.
2.هیچ یک از اعضای سازمان حق داشتن تلفن همراه را ندارند در نتیجه هیچ ارتباطی با دنیای بیرون کمپ اشرف و خانواده شان را ندارند؛ به جرات دارم امار میدهم بیش از 95درصد از اعضای سازمان تلفن همراه را نمیشناسند و بلد نیستند با ان کار بکنند رهبران فرقه اعضا را از این تکنولوژی محروم و ممنوع کرده اند چرا که به محض برقراری تماس اعضا با دنیای بیرون دروغهای رهبران رو میشود و تشکیلات فرقه از هم می پاشد. 3.هیچ یک از اعضای سازمان حق استفاده از اینترنت را ندارد و به جرات میگویم که بیش از 95درصد افراد کار با اینترنت را بلد نیستند؛ اقای قصیم گفتند که اشرف یکی از بزرگترین مراکز اینترنت را دارد،من که به مدت 15سال در اسارتگاه بودم همچین موردی ندیدم میشه اقای قصیم ادرس بدهید ما هم بدانیم شاید ما ادرسش را نداشتیم که برویم استفاده بکنیم یا اینکه بلد نبودیم که استفاده بکنیم یا اینکه اینقدر ذهنمان را رهبران فرقه با حرفهای پوشالی و تکراری پر کرده بودند که اصلا فکر اینترنت به ذهنمان نزد بنظر شما اقای قصیم کدام یکی درسته. 4.هیچ یک از اعضای سازمان حق ندارد لباسی که دوست دارد بپوشد؛ اقای قصیم اگر شما اسارتگاه اشرف را شهر می نامید،این چه شهری هستش که ادم ها همه لباس نظامی بر تن دارند همه افراد از سر اجبار بایستی با لباس خاکی ارتشی یا لباس سبز بپوشند.من بارها ارزو داشتم یک روز یک تی شرت ساده با یک شلوار شهری معمولی برای یک ساعت هم شده بپوشم اما افسوس مگر جرات میکردم این کار را انجام بدم. 5.هیچ یک از اعضای سازمان حق ندارد ازدواج کند؛ اقا کریم شما که میگوئید انجا…(اسارتگاه اشرف) شهره یا اردوگاه پناهندگیه خوب اینها هر کدام معنی خاص خودشون را دارند در شهرهای که من میشناسم همچنین اردوگاه های که میشناسم ازدواج یک رسم معمولی است و هیچ کسی نمیتواند جلوی این چرخه را بگیره و در این شهرها هزاران امکانات وجود دارد حالا این شهر را که شما اصرار دارید روی اسمش،میشه لطفا بخاطر خدا هم شده یکی از این امکانات را نام ببری که ببینیم توی این شهر شما چه امکاناتی است شاید تشویق شدم مجدد برگردم توی ان شهر شما! 6.هیچ یک از اعضای سازمان حق ندارد با دوستان خود و یا برادر و یاخواهر خود در اردوگاه اشرف حرف بزند! 7.هیچ یک از اعضای سازمان حق ندارد ازادانه فکر کند ان چیزی که رهبران فرقه به او یاداوری میکنند بایستی فکر کند! 8.هیچ یک از اعضای سازمان نمیتواند غذایی که دوست دارد بخورد حتما بایستی غذایی که تشکیلات در نظر گرفته بخورد! و صدها فاکت و نمونه هست که ثابت میکند اقای کریم قصیم رک دروغ می گویند. در یک جمله بگویم با پوزش از ارزشهای انسانی، هیچ کدام از اعضای سازمان هیچ هویتی و اختیاری و قدرت تصمیم گیری از خود را ندارند. بله نمونه های که اشاره کردم قطره ای بود از دریا که تشکیلات جهنمی رجوی به اعضا خود اجبار کرده وهمین روزها هست به خاطر زحمات خانواده هایی که جلوی درب اسارتگاه هستند و همچنین بچه های که توانستند به هر شیوه ای خودشان را از این تشکیلات جهنمی نجات بدهند، این تشکیلات از هم پاشیده بشه. در اینجا خواستم از این فرصت استفاده بکنم به خانواده های که الان مدتهای طولاتی جلوی درب اسارتگاه هستند برای نجات جان عزیزانشان برای دیدار با عزیزانشان،و میدانم تا این لحظه سختی های زیادی تحمل کردند و شرایط سختی دارند دست مریزاد بگویم و گرم ترین سلامها و درودها را نثار این عزیزان بکنم و خواستم بگم که خسته نشوید شما حتما به نتیجه میرسید کما اینکه تا به امروز که فرقه به این نقطه رسیده و رسوا شده نتیجه کار همین شماها بوده،مجدد درود میفرستم به شما عزیزان. سعید ناصری

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا