مجاهدین خلق

جنگ سیاسی یا توطئه ‎گری رذیلانه

جنگ سیاسی یا توطئه ‎گری رذیلانه


ایران‎ دیدبان


بقایای فرقه تبهکار رجوی، مرحله دیگری از تلاش این گروه برای بقاء، به نام جنگ سیاسی را آغاز کرده‎اند.
قانون‎مندی‎های این مرحله از منظر مجاهدین همانند شرایط اعلام جنگ مسلحانه در سی خرداد و یا بستن قرارداد با صدام علیه ایران است که طی آن، مجاهدین بود و نبود خود را تعیین تکلیف کردند.
دشمن و تضاد اصلی در این مقطع، جداشدگان از این گروه معرفی شده‎اند! و با فرافکنی و مارک‎زنی‎های رایج این فرقه، اقدامات افشاگرانه‎ی جداشدگان، مهم‎ترین برگ برنده‎ی حکومت ایران معرفی شده است که باید به هر طریق ممکن جلوی آن گرفته شود…
آنچه در این مرحله قابل تأمل است، این موضوع است که جنگ سیاسی همان‎گونه که از نام آن بر می‎آید، باید سیاسی باشد و از قواعد و ابزارهای خاص خود پیروی و استفاده کند.
قاعدتاً این جنگ باید به دفاع و یا تهاجم منطقی که ذاتاً و ماهیتاً سیاسی بوده خلاصه شود، و در این مورد خاص، بیان صریح و شفاف مواضع و رخدادهای درون گروهی مجاهدین و هم‎چنین پاسخگویی و استقبال از رویارویی و مناظره و هم‎چنین استقبال از حضور در یک دادگاه صالحه که به دعاوی هر دو طرف گوش بسپارد، از اصلی‎ترین لوازم چنین جنگی است.
پذیرش جنگ بین مجاهدین و جداشدگان امری است غیرقابل‎انکار. از قضا عرصه‎ای است که به هیچ‎وجه نمی‎توانند آن را مانند مواضع و اقدامات گذشته خود وقیحانه انکار کنند (غلط کردم گویی‎های مجاهدین از مواضع و عملکرد گذشته‎شان، این روزها مد هر سخنگو و یا مقاله این گروه شده است و حتی رکوردی بی‎سابقه‎تر از حزب توده در شانه خالی کردن از مسؤولیت مواضع خود بر جای گذاشته است) و نهایتاً باید تن به پاسخگویی داده و تاوان رفتار ضدانسانی خود را پس بدهند.
اما گروه تروریستی مجاهدین با درک عقب‎مانده خود از یک رفتار سیاسی، جنگ خود را با انواع اتهامات رذیلانه، پرونده‎سازی، پرداخت رشوه برای اخراج جداشدگان، تلاش برای تعقیب و ضرب و شتم آنان (نمونه‎اش اقدامات علیه آقایان راستگو، خدابنده، هادی شمس حائری و خانم میترا یوسفی و نیز انجمن روشنا است) همراه ساخته است.
بررسی مجموعه واکنش‎هایی که مجاهدین علیه جواد فیروزمند، یکی از اعضای ارشد این گروه، تا کنون از خود نشان داده‎اند، نشان می‎دهد که پای نهادن مجاهدین در مرحله جنگ سیاسی، تشدید فحاشی‎ها و منتشر نمودن اسناد و امضاهایی است که با شکنجه و زندانی نمودن اعضاء در اشرف اخذ کرده‎اند. این موضوع به‎مثابه پشت سر گذاردن مرزهای وقاحت و نامردمی در رویارویی با کسانی است که بعضاً بیش از 25 سال سابقه عضویت و تلاش بی‎وقفه و بدون چشم‎داشت برای این گروه داشته‎اند.
خوشبختانه جواد فیروزمند، برخلاف بسیاری از اعضای جداشده که مجاهدین با حیله و نیرنگ، آنها را در زندان‎ها و شکنجه‎گاههای خود وادار به سکوت کردند و از آنها ده‎ها امضا و سند اجباری و اعتراف‎نامه گرفتند، صراحتاً، علنی و در مقابل تمام اعضای مجاهدین در عراق، جنگ سیاسی خود را با رجوی اعلام و از قضا همانجا، رجوی حکم اعدام وی را صادر می‎کند.
صدور حکم اعدام علنی برای فیروزمند از سوی رجوی، آن هم در میان جمع، شکست رسمی مجاهدین در جنگ سیاسی علیه جداشدگان است و مجاهدین هیچ گریزی از زانو زدن در مقابل آنان ندارد.

همایش انجمن نجات مرداد 1400

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا