کنوانسیون چهارم را اعمال کنید!

کنوانسیون چهارم را اعمال کنید!
ایران دیدبان
سرفرماندهی نیروهای ائتلاف در عراق، در نامه‎ای، حقوق قانونی افراد مستقر در اردوگاه اشرف را بر اساس کنوانسیون چهارم ژنو به آنها یادآور شده است.
در بخشی از این نامه آمده است:
« این مهم است كه ساكنان قرارگاه اشرف از حقوق خود و از راه‎هایی كه می‎توانند از حقوق خود استفاده كنند، آگاه باشند. همچنین اهمیت دارد كه تمامی ساكنان قرارگاه اشرف این امر را درك كنند كه آزادند عراق را در هر زمان كه خواستند ترك نمایند و اینكه نیروهای ائتلاف و سازمان‎های بین‎المللی و انسان‎دوست آماده و مایل به كمك به آنها می‎باشند.
تمامی ساكنان قرارگاه اشرف كه مایل به بازگشت به كشور ملیت‎شان باشند واجد شرایط دریافت كمك از نیروهای ائتلاف، وزارت حقوق‎بشر عراق و كمیته بین‎المللی صلیب‎سرخ هستند كه تاكنون به حدود 300 نفر برای بازگشت به ایران و سایركشورها كمك كرده‎اند.
تمامی ساكنان قرارگاه اشرف كه مایل به بازگشت به كشوری كه تابعیت آن‎را دارند نیستند و در عوض مایل به كسب موقعیت پناهندگی انفرادی یا خانوادگی و یا خواهان نقل مكان انفرادی یا خانوادگی به كشور ثالث می‎باشند، می‎توانند درخواست كنند پروندۀ آنها به كمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد ارجاع داده شود. »
همچنین در بند دهم از حقوق تعلق گرفته به‎واسطه کنوانسیون چهارم ژنو به ساکنان اردوگاه اشرف آمده است:
« آنها حق دارند در هر زمان، سرزمین محل نزاع را به مقصد كشور خودشان و یا هر كشور دیگری كه مدارك معتبر مسافرت به آن را داشته باشند، ترك كنند. »
باید به صراحت یادآور شد که طی دو سال گذشته و به‎خصوص در یک سالی که نیروهای ائتلاف وضعیت کنوانسیون چهارم را به این افراد اطلاق کرده‎اند، مهم‎ترین مانع در برابر درک این موضوع که این افراد آزادند تا هر زمانی که می‎خواهند عراق را ترک کنند، گروه مجاهدین بوده است.
طی دو سال گذشته بارها از آنها تعهد گرفته شده است که به هیچ‎وجه عراق را ترک نکنند و این مخالف با روح حاکم بر بند نخست از امتیازاتی است که به این افراد داده شده است. آنجا که می‎گوید: ساكنان قرارگاه اشرف از حق حفاظت شدن از خطر، خشونت، اجبار و تهدید و از حفاظت ویژه در قبال حیثیت و حقوق زنان برخوردارند.
چه تهدید و اجباری از این بالاتر که افراد ملزم به ماندن در اشرف، علی‎رغم خواست خود بشوند؟
بند دوم از این حقوق که بر اساس قوانین بین‎المللی و انسانی به این افراد اعطاء گردیده است، حق آنها برای درخواست ملاقات با خانواده‎هایشان که در خارج از این اردوگاه هستند می‎باشد و این در حالی است که دست‎اندرکاران تشکیلات مجاهدین، صریحاً در مقابل این امر ایستاده و حتی اجازۀ ملاقات به خانواده‎هایی که خود به آن مکان مراجعت نموده‎اند را نداده‎اند. در صورتی‎که این نیز جزو حقوق آنها است!
بر اساس بندهای سوم و چهارم این امتیازات که توسط فرماندهی نیروهای ائتلاف به مسؤول مجاهدین گوشزد گردیده است آنها حق دریافت كمك از كمیته بین‎المللی صلیب‎سرخ، كمیساریای عالی پناهندگی و از سایر سازمان‎های انسان‎دوست بین‎المللی دارند. آنها از حق آزادی فكر، مذهب، بیان، تشكیل انجمنِ درون جامعه و آزادی عقیدۀ سیاسی، و همچنین از حق آزادی از آزار و اذیت و بیگاری برخوردار هستند.
این امتیازات به‎طور مستمر و سیستماتیک توسط مجاهدین از اعضاء سلب می‎شود. آنها نه تنها رأساً نمی‎توانند تماسی با صلیب‎سرخ و یا کمیساریای عالی پناهندگی داشته باشند، بلکه مستقلاً اجازۀ هیچ عملی را ندارند.
از سوی دیگر مجاهدین با تعالیم فرقه‎ای خود، حق آزادی فکر از این افراد را سلب و برای جلوگیری از آزادی‎های سیاسی و مذهبی، آنها را به بیگاری وادار می‎نمایند.
سایر شؤون دیگر این کنوانسیون که توسط سرفرماندهی نیروهای ائتلاف یادآوری شده، همان امتیازاتی است که طی یک سال گذشته اجراء گردیده است و استمرار آنها در آینده، نمی‎بایست مشوق، موجب و تضمین کنندۀ فعالیت‎های سوء مجاهدین که مختل کنندۀ حقوق اعطاء شده به این افراد است بشود.
بنابراین باید به نیروهای ائتلاف یادآور شد که در راستای وظیفه‎ای که قوانین بین‎المللی بر دوش آنها نهاده است باید با مافیای حاکم بر اردوگاه اشرف که جان و حیثیت تمامی این افراد را تهدید می‎کند، مبارزه کنند و در جهت احقاق این حقوق گام بردارند.

منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا