مجاهدین خلق

شکست توطئه فرقه مجاهدين

شکست توطئه فرقه مجاهدين در روز پنجشنبه 12 آبان در شهر آمستردام
09.11.2005/ هادي شمس حائري
روز پنجشنبه 3 نوامبر 2005 مطابق با 12 آبان خانم يوديت خبر نگار روز نامه سراسري هلند به نام تراو، در سالن روده هود آمستردام سميناري برگزار نمود تا کتاب خود را به نام شهيدان گمراه شده که در رابطه با تروريسم مجاهدين نوشته بود به مدعوين معرفي نمايد.
خانم يوديت از طريق امايل تمامي افراد مورد نظر خود را براي شرکت در اين سمينار دعوت نموده بود و تعدادي جا نيز براي شرکت کنندگان داوطلب در نظر گرفته بود و از متقاضيان شرکت در اين نشست خواسته بود به خاطر محدوديت جا از قبل نام و آدرس خود را به وي اطلاع دهند و نيز متذکر شده بود که اسامي افراد با کارت هويت آنان چک مي شود تا از ورود افراد غير مجاز جلوگيري بعمل آيد.
مجاهدين براي آنکه به خيال خود صندلي هاي سالن را پر کنند و بتوانند جلسه را بهم بزنند به هواداران خود دستور داده بودند که تعداد زيادي نام نويسي کنند تا جا براي ديگران کمتر باشد.
اما از آنجا که اين هواداران بي خبر نمي خواستند هويت تروريستي آنان و نام و آدرسشان معلوم شود با اسامي و آدرس هاي جعلي جا رزو کرده بودند که هنگام ورود به سالن اين توطئه کشف گرديد و مأمورين، مانع از ورود آنان به سالن شدند.
هواداران تروريسم که به حدود 20 نفر مي رسيدند (البته بيش از اين در هلند نيرو نداشتند) چون نتوانستند وارد سالن شوند و سمينار را بهم بزنند، به تلافي آن تا پايان سمينار که به مدت دو ساعت طول کشيد پشت درب سالن و در خيابان با کمال خفت و خواري معطل ماندند و هنگام خروج افراد از سالن شروع به فحاشي که فرهنگ والاي!! رجوي را به نمايش مي گذاشت عليه شرکت کنندگان نمودند که با برخورد پليس مواجه شدند.
اين خواري و خفت البته از ديد مجاهدين يک پيروزي بزرگ و يک شکست براي برگزار کنندگان بود که 2 ساعت سرپا در خيابان ماندند. و پيروزي دوم اين بود که با لاخره مراسم با آرامش تمام شد و نتوانستند آن را بهم بزنند. پيروزي سوم اين بود که چهره تروريستي و خشونت آميز مجاهدين براي شرکت کنندگان هلندي روشن شد، و پيروزي چهارم اين بود که صحت مطالب کتاب خانم يوديت بلافاصله و در همان مراسم به اثبات رسيد.از پيروزي هاي ديگر مجاهدين در اين نوشته فاکتور مي گيريم.
حال چرا مجاهدين از ارائه نام و آدرس واقعي و از بيان هويت سازماني خود وحشت دارند و چرا هميشه پشت اسامي مجعول مخفي مي شوند؟.
آيا اين خود دليل تروريست بودن آنان نيست؟ زيرا اگر اين سازمان يک سازمان تروريستي و بد نام نيست چرا افراد و هواداران آنها از بيان هويت سازماني خود ترس دارند؟.
چرا اعضاي سازمانهاي سياسي ديگر از تعلق گروهي خود به يک سازمان و يا يک ايدئولوژي احساس غرور مي نمايند و مجاهدين برعکس، نمي خواهند که با نام واقعي خود وارد ميدان شوند و سعي مي کنند با ساختن انجمن ها و کانون هاي کاذب برنامه هاي خود را پيش ببرند؟.
پيام اين شکست به هواداران بي خبر اين گروه تروريستي اين است که بيش از اين آلت دست اين فرقه نشويد و در گروهي براي مبارزه با رژيم جمهوري اسلامي ثبت نام کنيد که لااقل اگر عضويت شما باعث افتخار نباشد باعث ننگ نباشد و بتوانيد در بيرون از گروه خود هويت سازماني خود را علني کنيد.
شما حتما روزي به صف مخالفين اين سازمان خواهيد پيوست و از روزهائي که وجودتان سرشار از کينه و عداوت و خود خوري و تقلب و چماقداري بوده است شرمگين خواهيد شد.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا