مجاهدین خلق

نگاهی به نمایش ژنو

 

نگاهی به نمایش ژنو
 

ایران‎دیدبان

یکی از دلایلی که کشورهای غربی وقعی به دست و پا زدن‎های باند رجوی نمی‎نهند، برپایی تجمعاتی است که در کشورهای اروپایی برگزار می‎کنند!
دولت‎مردان اروپایی اگر هم سواد خواندن و نوشتن داشته باشند و فقط چهار عمل اصلی ریاضی را بلد باشند، با مشاهده‎ی تجمعاتی که به نفع مجاهدین برگزار می‎شود و حداکثر 150 نفر در آن شرکت می‎کنند که آنها هم غالباً غیرایرانی هستند، اطمینان حاصل می‎کنند که درباره‎ی بی‎ارزش بودن این گروه و بی‎اعتباری آنها نزد ایرانیان اشتباه نکرده‎اند، بنابراین با توجه به این‎که اهمیت فراوانی به افکار عمومی می‎دهند، دلیلی برای تغییر رفتار با این گروه نمی‎بینند.
بلافاصله پس از اظهارات نخست‎وزیر عراق مبنی بر تصمیم دولت این کشور برای اخراج مجاهین از این کشور، باند رجوی برای جلوگیری از این تصمیم و جلب توجه کشورهای اروپایی، سازماندهی یک تجمع در برابر مقر اروپایی ملل متحد در ژنو را آغاز کرد و نیروهایش را از سرتاسر اروپا به آنجا گسیل داشت. از آن تاریخ تا امروز به‎طور میانگین بین 30 تا 100 نفر از اعضاء و هواداران و سمپات‎های مجاهدین، عکس‎هایی از مسعود و مریم رجوی را به نشانه‎ی به‎خطر افتادن منافع تشکیلاتی این گروه در عراق، حمل می‎کنند.
اما رویکرد غرب در بی‎توجهی به این گروه (به‎همان دلیلی که در بالا ذکر گردید) داد و هوار مجاهدین را در آورده است. این موضوع در پیام مریم رجوی به این تجمع، که توسط محمدعلی توحیدی به نحو پرخاشگرانه‎ای خطاب به دولت‎مردان اروپایی قرائت گردید به خوبی متبلور بود.
اضافه بر بی‎اعتباری مجاهدین، دلیل مهم‎تری که باعث بی‎اعتنایی دولت‎مردان اروپایی و نهادهای مرتبط با امور پناهندگی و حقوق بشر نسبت به این قبیل تجمعات می‎شود، آن است که با یک حساب سرانگشتی و ساده درمی‎یابند که عامل محرک این افراد برای چنین تجمعی، نه دفاع از حقوق افراد مستقر در اردوگاه اشرف و تلاش برای نجات جان آنها است، بلکه دست و پا زدن رهبران مجاهدین برای حفظ موقعیت تشکیلاتی خود در عراق می‎باشد که در حقیقت عاملی برای پیشی گرفتن در رقابت با سایر گروه‎های مخالف ایرانی است.
از این نظر، این حرکت یک پراتیک سخیف سیاسی و سوءاستفاده از شعارهای انسانی برای رسیدن به مقاصد یک باند خرابکار برآورد می‎شود که بیش از پیش برای مجاهدین منفوریت به همراه می‎آورد. مفاهیمی که مریم رجوی قادر به درک آن نیست و بر اساس ماکیاولیسم حاکم بر دیدگاه‎های فرقه‎ی رجوی و با عربده‎کشی سعی نمود توجه کشورهای غربی را به وضعیت اسفناک گروهش جلب کند.
وانگهی معلوم نیست که وقتی مریم رجوی صراحتاً مماشات کشورهای اروپایی را عامل بدبختی‎ها و فلاکت‎های خود می‎داند، چرا این‎گونه برای جلب نظر آنها صیحه می‎کشد؟ مگر مجاهدین روزی که در نوک پیکان تکامل جای گرفته بودند، برای گشودن یک جبهه‎ی ضدامپریالیستی تمام عیار، مبارزه با ارتجاع را در اولویت قرار ندادند؟ اکنون نیز با اصلی و فرعی کردن تضادها که البته فقط در حوزه‎ی تخصص نان به نرخ روز خورها است، بهتر است برای راه‎گشایی به سمت داخل کشور، مبارزه با کشورهای اروپایی را سرلوحه‎ی کار خود قرار دهند!
 

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا