مجاهدین خلق

عضو مجاهدین در کانادا با چه سرنوشتی مواجه است؟

عضو مجاهدین در کانادا با چه سرنوشتی مواجه است؟
اندرو مایدا/ کانوست نیوز سرویس/ اتاوا سیتیزن/ 23 نوامبر 2006
این اتهام که او زمانی عضو سازمان تروریستی ایرانی بوده برای حسن صمیمیفر دغدغه‎ی اصلی نیست. انتظار است که عذابش میدهد.
صمیمیفر از زمان ورودش به کانادا در 21 سال پیش به‎عنوان پناهنده، منتظر حکم درباره‎ی وضعیت مهاجرتش بوده است.
او به همین زودی‎ها ممکن است به‎خاطر ارتباطش با سازمان مجاهدین خلق که توسط دولت کانادا یک سازمان تروریستی محسوب میشود، اخراج و به ایران استرداد شود. اما با این همه، پایان یافتن انتظار او را خوشحال خواهد کرد.
صمیمیفر 47 ساله در مصاحبه گفت: وقتی کسی متهم به قتل است و اعدام خواهد شد، انتظار برای مرگ گاهی از خود مرگ دشوارتر است. بهترین زمان عمرم برای استقرار یک زندگی خوب از دست رفته. چیزی که مرا عصبانی میکند این است که نمیتوانم این سالها را برگردانم.
صمیمیفر در تهران متولد شد و در نیروی دریایی ایران خدمت کرد. بعد از انقلاب اسلامی در سال 1979، او برای مطالعه‎ی علوم به هند رفت.
زمانی که در دانشگاه بود، در راهپیماییها و سخنرانیهای مخالف با رژیم آیهالله خمینی شرکت میکرد. دولت کانادا میگوید او در این زمان به مجاهدین خلق پیوست، گروهی مارکسیستی که تلاش میکند دولت ایران را سرنگون کند.
اتاوا میگوید مجاهدین خلق از استفاده از زور برای تصفیه‎ی نفوذ غرب در جامعه‎ی ایران حمایت میکند، و روابطی با صدام حسین و طالبان داشته است.
صمیمیفر به هم‎فکری با یک گروه دانشجویی مرتبط با مجاهدین خلق اعتراف میکند، اما عضویت در این سازمان را تکذیب مینماید.
در سال 1985، صمیمیفر وارد کانادا شد و ادعا کرد که وضعیت پناهندگی دارد.
سال بعد، به‎خاطر درگیری با یک افسر مهاجرت در فرودگاه تورنتو و نیز به‎خاطر نقض شرایط وثیقهاش، به ایجاد ناآرامی متهم شد.
این اتهامات مانع از تلاشهای وی برای تقاضای اقامت دائم شد. اما صمیمیفر مسؤولان مهاجرت کانادا را متهم میکند سالها به پرونده‎ی او بیتوجهی کردهاند.
در سال 1991، به او اطلاع داده شد که تقاضایش برای اقامات دائم رد شده و پرونده‎ی او به دادگاه مهاجرت ارسال خواهد شد.
پرونده‎ی او قرار بود به دفتر رسیدگی در اونتاریو فرستاده شود، اما در سال 1994 مسؤولان مهاجرت اعلام کردند که پرونده‎ی او هرگز ارسال نشده است.
در سال 1994، اصل تقاضای وی برای اقامت دائم مورد پذیرش واقع شد. اما او باید برای تصمیم نهایی 9 سال دیگر صبر میکرد.
در طول این مدت، او چندین بار با مسؤولان مهاجرت تماس گرفت و نمایندگان محلی را متقاعد کرد که درباره‎ی پروندهاش تحقیق کنند. باز هم خبری نشد.
یک‎بار، افسر مهاجرت مسؤول پرونده‎ی او فاقد مجوز امنیتی برای رسیدگی به پرونده‎ی صمیمیفر بود. او حتی یک‎بار گلهمند بود که به‎خاطر پروندههای دیگری که در دست دارد فرصت کافی ندارد که به پرونده‎ی صمیمیفر رسیدگی کند.
در سال 2003، حتی مسؤولان مهاجرت درباره‎ی زمان عادی رسیدگی بحث میکردند.
یکی از مسؤولان در ایمیلی گفت: عادی به‎معنای قرار دادن پرونده در قفسه و رسیدگی نکردن به آن به‎خاطر حجم زیاد کار نیست.
سرانجام در سال 2003، به صمیمیفر گفته شد که تقاضای اقامت دائم او به‎خاطر عضویت در یک سازمان تروریستی رد شده است.
صمیمیفر تأکید دارد که او از زمان ورودش به کانادا با مجاهدین خلق تماس نداشته. او در سال 1994 مورد مصاحبه‎ی سرویس اطلاعاتی امنیتی کانادا قرار گرفت، اما به گفته‎ی خودش از آن زمان به بعد با آنها تماسی نداشته است.
یک جلسه‎ی استماع توسط اداره‎ی مهاجرت برای اوایل ماه بعد مشخص شده، و او ممکن است در سال آینده به ایران اخراج شود. صمیمیفر میگوید فکر نمیکند در صورت اخراج شدن به ایران خطر جدی‎ای او را تهدید کند، اما به‎خاطر برچسب خوردن به‎عنوان یک عضو مجاهدین خلق ناخشنود است.
او میگوید محاکمه، فرصت وی برای داشتن یک زندگی خوب و مولد را از بین برده است.
تقاضای همسر عرفی او که یک شهروند ژاپنی است، برای دریافت اقامت دائم کانادا رد شده چرا که صمیمیفر واجد شرایط حمایت از او نیست. همسر او مدت دو دهه است که با ویزاهای موقت در کانادا زندگی کرده و نتوانسته به‎صورت قانونی به‎کار مشغول شود، و باید چندبار در سال به ژاپن سفر کند تا وضعیت خود را تجدید نماید.
صمیمیفر برای پشتیبانی از دو دختر جوانش که در کانادا به‎دنیا آمدهاند، در دو رستوران در تورنتو کار میکند و ساعت کار او در هفته گاهی به 70 ساعت میرسد. یک بررسی روانی نشان داد که او از نگرانی و افسردگی مزمن رنج میبرد.
وی میگوید: ای کاش هرگز به کانادا نیامده بودم، چون اینجا برایم مثل جهنم بوده. اگر خانواده نداشتم، کارم را دنبال نمیکردم.
صمیمیفر با متهم کردن مقامات مهاجرت به بیتوجهی، درصدد است دولت فدرال را برای 5 میلیون دلار خسارت، هزینهها و درآمد از دست رفته، مورد پیگرد قرار دهد.
وکیل او میگوید: اگر دلیلی برای اخراج صمیمیفر وجود داشت باید قبل از این اخراج میشد. غیرمنصفانه است که پروندهای را برای 20 سال مورد غفلت قرار دهند.
سخن‎گویان وزارت دادگستری و مهاجرت و شهروندی از اظهار نظر خودداری کرده‎اند و متذکر شدند که پرونده هنوز در دادگاه مفتوح است.

سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا