فرقه گرایی مجاهدین

قلب های تسخیر شده در فرقه رجوی

همانطور که می دانید سازمان تروریستی فرقه ای رجوی با متدهای کنترل ذهن و سیستم مغزشویی پیشرفته، قربانیان فرقۀ خود را سالیان طولانی در اسارت گرفته و افکار و ذهن اسیران را با شعارهای انقلابی تصرف کرده است، اما جدا از اذهان، فرقه رجوی برای تصرف کامل بر روح و جسم توانسته عواطف و احساسات انسانی افراد را نیز مورد هدف قرار بدهد.

تسخیر قلب ها در پروسه نشست های جمعی داخل مناسبات و توجیه اینکه خانواده و وابستگی ها به زندگی سد راه مبارزه می باشد، مقاصد پلید خود را تئوریزه کرده . از اینرو همواره در نشست های جمعی عبارت زندگی و خانواده کانون فساد می باشد را به همه تحمیل می کرد. دور نگه داشتن افراد از خانواده ها و تسخیر قلب آنها از جمله آموزش های ایدئولوگ رجوی می باشد که پس از اقدامات القائات ذهنی و دستکاری باورها بر اینکه سازمان یک جنبش انقلابی است انجام میگردد. پس از آن در گام بعدی برای اینکه نیروها برای سنگدلی و عملیات های تروریستی و انتحاری آماده شوند از شیوه های پیچیده تری استفاده مینماید که آنهم با فشارها و شکنجه های روانی میسر میشود .

فرقه گرایی

توهین به جایگاه مقدس خانواده همچون نامگذاری القاب کثیف نمونه ای از آن است، برای مثال در فرقۀ رجوی نیروها مجبور هستند به شوهر و جنس مرد ” ملعون و نرینه وحشی ” بگویند و همسر خود و زن را “عفریته ” خطاب نمایند و خانواده هم که کانون فساد تعریف شده است . آری تسخیر شدگان اصلی فرقه رجوی نیروهایی هستند که افکار و عواطف آن ها ناخواسته و در یک اقدام بسیار پیچیده و مرموز به تصرف کامل فرقه در آمده است. اطاعت بی چون و چرا از دستورات رهبری فرقه و توهین به خانواده گواهی است براین بحث.

در سالهای اخیر خانواده ها اقدامات زیادی برای برقراری تماس با فرزندانشان در بستر اینترنت و فضای مجازی انجام داده اند و در موتورهای جستجوگر و سایت ها پیام آنها قابل مشاهده است و این خانواده ها که بیشتر پدران و مادران سالخورده میباشد تنها خواسته شان فقط و فقط یک ارتباط تلفنی و یا یک پیام تصویری با عزیزانشان می باشد. اما فرقه مخرب رجوی با توجه به اینکه پیام های خانواده ها را دریافت نموده به هیچ عنوان اجازه ارتباط به آنها که نداده هیچ! با سنگدلی تمام ، اسیران خود را وادار مینماید که در تلویزیون فرقه حاضر بشوند و مادران خود را نامادری و پدران خود را مزدور خطاب نمایند. البته در سالهای قبل نیز مواردی همچون فحاشی ، اهانت و پرتاب اجسام سخت همچون سنگ و فلز در مراجعه مادران به مقر فرقه انجام شده بود که توسط خانواده این اقدام های کثیف انعکاس داده شد. و این همان تسخیر کامل روح و قلب قربانیان است.

به آرزوی آزادی اسیران و شادی دلها
بیژن

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا