ماشین سازی! در پادگان های اشرف و اورسورواز

فرقه ها در عین کثرت، در عملکردهای بیرونی و درونی تماما از قانونمندیهای واحدی پیروی میکنند، مطابق با آخرین متدهای روانشناسانه، هویت فردی را سلب و هویت تشکیلاتی (فرقه ای) را به جای آن می نشنانند.مجاهدین تلاش دارند تا سکت بودن خود را با پنجه کشی به صورت این و آن نفی کنند! هم می خواهند منطبق بر قوانین فرقه ها عمل کرده و مناسبات را براساس آن تنظیم نمایند و هم توان پذیرفتن اینکه فرقه هستند را نداشته و آن را برچسبی بیش نمی دانند و آنوقت دائما شعار می دهند که نبایستی تناقضی حمل شود!

متخصصان در تلاشند تا ربات هایی شبیه انسان بسازند و سعی دارند  برای ربات های ساخته شده ایجاد حس نمایند تا آنها بتوانند عاطفه، عشق و دوست داشتن را از خود بروز دهند، در همین حال عده ای سعی دارند تا انسان را شبیه ربات کنند و صدالبته در ابتدا بایستی وی را بی حس کنند تا منبعد اراده ای بر خود و اعمالش نداشته باشد، در چنین فضایی که اقدام ضد بشری برای تبدیل "انسان" به "ماشین" صورت می گیرد تا زمینه بهره کشی از آن بوجود آید، واضح است که عده ای هم از مجموع این ماشینها برای نیل به اهداف خود استفاده ابزاری می نماید (اشاره ای صریح به رابطه فرقه مجاهدین با اسرائیل)

در چنین فضایی که اقدام ضد بشری برای تبدیل "انسان" به "ماشین" صورت می گیرد تا زمینه       بهره کشی از آن بوجود آید، واضح است که عده ای هم از مجموع این ماشینها برای نیل به اهداف خود استفاده ابزاری می نماید

از زمانی که مجاهدین خلق متوجه این واقعیت شدند که قرارگاههای آنان در عراق و فرانسه زیر ضرب رفته، تلاش مضاعفی دارند تا پادگانهای اروپایی خود را افزایش دهند که سفرهای خانم مریم رجوی  به ایتالیا، آلمان و چند کشور دیگر که احتمالا صورت خواهد پذیرفت، می تواند برای تحقق این خواسته باشد.

قابل درک است که عنصر خارجی با نگاهی کاملا فرصت طلبانه و ابزاری (و نه با نگاه آلترناتیوی) به مجاهدین نگاه می کند و این موضوع  باعث گردید که رجوی ها در توهم فرورفته و امر به آنها مشتبه شود که کسی بوده اند و خود خبر نداشته اند!

طرف خارجی نیز به صورت حساب شده عمل می کند تا از مجاهدین برای فشار روی ایران، استفاده ابزاری نماید، در این میان می ماند نیروهایی که در فرقه رجوی ها به گروگان گرفته شده اند که ملعبه دست سیاست بازان اروپایی و خودخواهانی مثل خانم و آقای رجوی شده اند، نیروهایی که اگر از اسارت ذهنی خارج شوند به جرگه منتقدان از فرقه خواهند پیوست و مارک مزدوری را می پذیرند و با رفتارهای ضد انسانی فرقه مقابله کرده و تلاش خواهند نمود تا مانعی اساسی بر سر راه ماشین سازی رجوی ها در پادگانهای اشرف و اورسورواز بوجود آورند.  

اسیر کردن ذهن = تسلط روانشناسانه روی فرد = کنترل ذهن = جنایات علیه بشریت 

فرقه ها در عین کثرت،  در عملکردهای بیرونی و درونی تماما از قانونمندیهای واحدی پیروی میکنند، مطابق با آخرین متدهای روانشناسانه، هویت فردی را سلب و هویت تشکیلاتی (فرقه ای) را به جای آن می نشنانند.

مجاهدین تلاش دارند تا  سکت بودن خود را با پنجه کشی به صورت این و آن نفی کنند!   هم می خواهند منطبق بر قوانین فرقه ها عمل کرده و مناسبات را براساس آن تنظیم نمایند و هم  توان پذیرفتن اینکه فرقه هستند را نداشته و آن را برچسبی بیش نمی دانند و آنوقت دائما شعار می دهند که نبایستی تناقضی حمل شود!

برخوردهای لمپنی مجاهدین با اعضای ناراضی فرقه و سنگسار سیاسی منتقدین، مانع از آن نگردید که بساط نقد آنها جمع گردد، استالینیزم رجوی و ماکیاولیسم فرقه ای وی نیز نتوانست مانع از ریزش بیش از هزاران نفر گردد.

با فرض چنین احوالاتی است که عنصر خارجی خانم مریم رجوی را می پذیرد و هرگز سئوالی درباره نقض مستمر حقوق اولیه نیروهای اسیر شده در فرقه از او نمی کند؟ هرگز از او سئوال نمی شود که به چه دلیلی دستور دادید که زنان را با عمل جراحی عقیم نمایند؟ آیا از رجوی ها سئوال شده است که به چه حقی و منطبق بر چه قانونی مانع از ازدواج اعضاء شده اید؟ آیا پارلمانترهای آلمانی، ایتالیایی ؛ انگلیسی و.. که ادعای دمکراتیک دارند از خانم رجوی درباره وضعیت اسفبار کودکان آواره مجاهدین، سئوالی کرده اند؟ آیا بهتر نبود وقتی خانم  مریم رجوی به موزه هولوکاست رفت، از او می پرسیدید شما که در نسل کشی اکراد عراقی و حذف ناراضیان خود، هیتلر را شرمنده خود کرده اید، چرا به این موزه پا گذاشته اید؟ و… آیا استفاده ابزاری معنایی غیر از این دارد؟!

داو

  • برچسب ها

    وقتی رجوی خود را مالک واقعیت می‌داند

    مجاهدین خلق و انحصار حقیقت وقتی رجوی خود را مالک واقعیت می‌داند

    چرا رجوی اجازه تماس به اعضای خود نمی‌دهد؟

    انزوا برای حفظ روحیه جنگندگی؟! چرا رجوی اجازه تماس به اعضای خود نمی‌دهد؟

    نشست‌های طعمه، غسل هفتگی و سلب اراده

    نگاهی به سازوکار کنترل در مجاهدین نشست‌های طعمه، غسل هفتگی و سلب اراده

    وقتی رجوی خود را مالک واقعیت می‌داند 27 آبان 1405
    مجاهدین خلق و انحصار حقیقت

    وقتی رجوی خود را مالک واقعیت می‌داند

    موضوع مورد بحث در این یادداشت به نظرم از نقدهای رایج درباره مجاهدین خلق فاصله دارد. نه بحث خشونت مسلحانه، نه شخصیت مسعود رجوی، نه مناسبات درونی تشکیلات و نه لابی‌گری سیاسی. در این نوشته از زاویه‌ای به سازمان نگاه کنیم که کمتر به آن پرداخته شده است. به باور من یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها […]

    چرا رجوی اجازه تماس به اعضای خود نمی‌دهد؟ 26 آبان 1405
    انزوا برای حفظ روحیه جنگندگی؟!

    چرا رجوی اجازه تماس به اعضای خود نمی‌دهد؟

    یکی از تاکتیک‌های سازمان مجاهدین خلق برای حفظ نیرو، ایجاد یک فضای ایزوله است. وقتی اعضاء از خانواده و دنیای خارج جدا شده و پیوندهای عاطفی‌شان با خانواده از اساس قطع گردد، تنها سازمان باقی می‌ماند. وقتی فرد از دنیای بیرون دور باشد راحت‌تر تحت مغزشوئی و آموزش‌های ایدئولوژیک قرار می‌گیرد، در نتیجه از سران […]

    نشست‌های طعمه، غسل هفتگی و سلب اراده 25 آبان 1405
    نگاهی به سازوکار کنترل در مجاهدین

    نشست‌های طعمه، غسل هفتگی و سلب اراده

    روایت‌های جداشدگان از مجاهدین خلق، تصویر نسبتاً یکدستی از سازوکارهای درونی این سازمان در دوره مسعود رجوی ارائه می‌دهند. آنچه در این روایت‌ها برجسته می‌شود، نه صرفاً چند جلسه سخت و فشارآور، بلکه یک نظام سازمان‌یافته برای سلب حق اندیشیدن مستقل و تبدیل افراد به نیروهای مطیع و بی‌اراده است. نشست موسوم به “طعمه” در […]

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.