هراز گاهی رجوی خیانت پیشه بنا بر احتیاجات دوره‌ای خود،گماشتگانی را مامور مینماید تابا تمهیدات مختلف از جمله پول، افرادی را که دارای عناوینی در این آشفته بازار خارج کشوری هستند به اردوگاه خود فرا خوانده تا بلکه آنان بتوانند به درمان درد لاعلاج وی که چیزی جز تنفر بحق مردم از او نمیباشد بپردازند، در این میان بعضی هاکه حاضر نبوده و نیستند با درهم ودینار استخبارات عراق وکلا با پول اجنبی ارتزاق کنند و چند صباحی صندلی ‌سالن‌های برنامه ‌هنریشان با بچه جاسوسهای رجوی تبهکار و با شعار فاشیستی ایران رجوی،رجوی ایران که یاد آور شعار هیتلر آلمان، آلمان هیتلر سازمان جوانان فاشیسم هیتلری است پرشود

بقایای رجوی که به‎شدت از آزادی این نظامیان از جانب ایران گزیده شده و در طرحی که به‎منظور بحران‎سازی در این‎باره آماده کرده بودند به کلی با شکست مواجه شدند، با آه و فغان و حسرت بسیار و در واکنش‎های تبلیغاتی خود سعی دارند که اظهارات مسؤولین ایران درباره‎ی دفاع از مرزهای آبی کشور را مغایر با آزادسازی نظامیان انگلیسی قلمداد کرده و به این نحو خفت و بور شدگی خود را کمی التیام بخشند.

دستگاه منگول تبلیغاتی مجاهدین که روزانه با ده‎ها نقد از سوی جداشدگان مواجه است و جوابی برای آنها ندارد، با توسل به خبر دستگیری و آزادی نظامیان انگلیسی که پس از آزادی مدعی شدند تحت فشار بوده‎اند، از جریانی تحت عنوان”صنعت تواب‎سازی” سخن به‎میان آورده و سایت‎های جداشدگان را در این راستا مورد ارزیابی قرار داده و اینگونه* می‎نویسد:

ویدئوی سخنا ن مهدی ابریشچمی را در نروژ می دیدم. در حدود 5 دقیقه میکروفن را گرفت و در مورد برابری زن ومرد صحبت کرد. البته صحبت آن چنان عمیق و فلسفی بود که نروژی ها که از ترجمه اش چیزی نفهمیدند. زنان عضو باند مریم رجوی هم به همدیگر نگاه می کردند که این بابا چی می گه؟ ما که دو کلمه فهمیدیم که ایشان خیلی” مفت خر” است و از انجا که انسان هست قول می دهد که بعدا ز سرنگونی هم”مفت خر” باشد و برابری زن و مرد را قبول داشته باشد و آنجا به زنان نروژی قول داد که زیر آن هم نخواهند زد

“به آخر خط رسیدن” که تؤام با دست و پا زدن برای نپذیرفتن آن باشد، شخص به انتها رسیده را یا دچار جنون می‎کند و یا وادار به خودکشی، این سرنوشت بسیاری از دیکتاتورهای ورشکسته بوده و در آینده نیز خواهد بود. اما رجوی که جرأت و مردانگی خودکشی را نیز ندارد، جنون را انتخاب کرده است.

در روزهای گذشته چند هزار تظاهرکننده ایرانی که از مناطق مختلف اروپا به بروکسل آمده بودند، در نزدیکی محل برگزاری اجلاس سران دولتهای اروپایی دست به تظاهرات زده و شعار « خروج از لیست » سر دادند. مریم رجوی رهبر مجاهدین خلق نیز به عنوان رئیس منتخب مقاومت ایران در تظاهرات شرکت داشت. ولی فعلاً 27 کشور عضو اتحادیه اروپایی با موضوع خروج Mek از فهرست سازمانهای تروریستی مخالفت کرده اند.

طی رپرتاژ خوارکننده یی از « سی.ان.ان » در مورد فرقه تروریستی رجوی، چه بی ثمر با گستاخی و وقاحت اعلام آن، به فرافکنی بی فایده یی شتافته اند، در قلعه ی تاریک رجوی با غلط های زیادی دیگری از فرقه، مواجه می شویم که – دو هزار در صد (میانگینی که رجوی ها بر علیه دشمنان خویش در ورق پاره ی سخیف « مجاهد » بکار می بردند) منافقانه، عکسی از « شاملو » آویزان کرده است.

روزنامه Die Welt در هشتم آپریل 2007 مصاحبه ای با خانم مریم رجوی (سومین همسر آقای مسعود رجوی) را به چاپ رسانده که متن ترجمه شده آن در سایت رسمی مجاهدین (همبستگی) قابل مشاهده است ؛ سئوالات حساب شده است ولی پاسخها کاملا کلیشه ای و تکراری است، تنها نکته ای که توجه مخاطب را جلب می نماید به سانسور قسمت اول این مصاحبه که توسط روزنامه نوشته شده است ؛ معطوف میگردد!

سران مجاهدین از این ضربالمثل بعنوان شعاری کلیدی بطور فراوان در نوشته ها و سخنرانیشان استفاده کرده، و بآن استناد میکنند. مثال روشن، بیانیّه های ۵فروردین ۱۳۸۶و ۳دیماه ۱۳۸۵آقای مسعود رجوی هستند. زمان استفاده از این ضربالمثل در بخشی از نوشته ها و گفتار ها است که کمیّت تعین کننده است، مانند تظاهرات. مسئولین مثلاً در اینجا مصرّانه از دوستداران میخواهند که از آشنایانشان یاری بگیرند، مثلاً هر کس باید ۵نفر را به یک تظاهرات بیاورد. معمولاً در این فاز بعضی از بچه ها صحبت از تلاشهای ناکام قبلی میکنند و قولی مساعدی در این مورد نمیدهند. اینجاست که این مثل وارد کار میشود و تلویحاً بآنها دلداری میدهد، که بلی ما هم اینرا کم و بیش میدانیم،”کس نخارد پشت من جز ناخن انگشت من”.

شاید تفاوت پیام اخیر رجوی با دیگر پیام های قبلی وی پیشگویی های وی باشد، جایی که اشاره می کند:” مقاومت ایران از ربع قرن پیش گفته بود که دیکتاتوری مذهبی و تروریستی کانون تنش و صدور تروریسم و ارتجاع در این منطقه از جهان است، حقیقتی که امروز آن را همگان به چشم می بینند” و” آخوندها بر لبه تیغ تحریم تسلیحاتی و مالی قرار گرفتند که از ربع قرن پیش خواستار آن بودیم”.

توجه دوباره به پیام اخیر رجوی نیز این واقعیت را روشن می‎سازد که قرار داشتن نام مجاهدین در لیست گروه‎های تروریستی، شدیداً به آنها فشار آورده و بدجوری آنها را در منگنه قرار داده است. عمده تلاش مجاهدین برای خارج شدن از لیست به این دلیل است که گمان می‎کنند خارج شدن از این لیست، مانعی در برابر تصمیم دولت عراق برای اخراج آنها ایجاد خواهد کرد! اما قبل از این، انگیزه و علت‎العلل تلاش‎های سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک (از همه نوع آن) مجاهدین برای خروج از لیست گروه‎های تروریستی، بحران بی‎اعتباری و عدم مقبولیت این دار و دسته است که همچون صخره‎ای سترگ در مقابل آرزوها، توهمات و ادعاهای واهی و بی‎اساس آنها خودنمایی می‎کند.

رجوی در پیام نوروزی‎اش چند واژه‎ی دیرینه که از زیرساخت‎های تفکر مجاهدین در قبال روحانیت و به‎تبع آن در قبال انقلاب ایران و نظام جمهوری اسلامی می‎باشد را با غلظت بیشتری تکرار کرده است. واژه‎هایی منبعث از ایدئولوژی رجوی که ذات و جوهره‎ی آن چیزی جز خودبرتربینی و استکبار نیست. گویی رجوی راه نجات خود را در فرو رفتن هرچه بیشتر در ایدئولوژی‎ای می‎بیند که به‎سبب اعتقاد به آن، گرفتار منجلاب کنونی شده و غرق در بحران‎های کنونی است. در این نیز عبرتی است که بر اساس سنن الهی، طغیان‎گران را کور و کر می‎سازد که از فهم نفع و ضرر خود نیز ناتوان هستند و تشنگی آنها در پی هر سراب بیش از پیش می‎شود.