جز شکست دستاورد دیگری برای فرقه تروریستی رجوی در ویلپنت وجود ندارد
هر سال در پاریس مریم قجر داعشی خیمه شب بازی اجرا می کند برای این کار وی دو هدف را دنبال می کند ابتدا سعی دارد به هواداران خود وانمود کند قدرت سیاسی وی نسبت به سال قبل بیشتر شده و دوم به صحنه آوردن یک مشت سناتور و نماینده از دور خارج شده با […]
اصابت موشک ایران به شوی مسخره مریم قجر در ویلپنت فرانسه
بعد از چند روز از برنامه سراسر مسخره مریم قجر در ویلپنت گذشته است که قلم بدستان رنگارنگ فرقه تروریستی رجوی (داعشی های دهه شصت ایران) به صحنه آمده و برای تسکین درد مریم قجر به تعریف و تمجید از برنامه و اینکه خانم خیالت راحت باشد سرنگونی خیالی در دسترس بوده، دست بکار شدند. […]
نشستی برای هیچ توسط سران فرقه رجوی
سران سازمان تروریستی مجاهدین خلق که به منتهی الیه اهداف پلیدشان رسیدند و در این مسیر پر از خشونت و ترور و خیانت چیزی جز پوچی عایدشان نشد، برای آنکه بتوانند اذهان عناصر فرتوت خود را بیشتر و بیشتر مشغول کنند به راهکارهای غیر معمول دست میزنند تا بتوانند آنها را چند صباحی مشغول نگه […]
در کهکشان سالمندان!
در نشست امسال ویلپنت به این نتیجه رسیدم که واقعا سازمان مجاهدین خلق ایران و شخص خانم مریم رجوی یک سمبل تمام عیار رعایت موازین حقوق بشری است!؟ از روز اول هم، آقای مسعود رجوی و خانم مریم رجوی، بسیار پایبند به اصول انسانی و پرنسیب های بین المللی بوده و هستند! تاریخ ایران باید […]
اشک های پنهان مریم رجوی در پی شکست سنگین اتحاد تروریست ها در سوریه
از اولین حامیان این عقب افتادگان و متحجرین دنیای وحشی،همین مجاهدین مدعی دمکراسی در ایران و آزادی دروغین، به رهبری مریم رجوی بودند که از آنان به عنوان « عشایر انقلابی عرب » نام برده و تمام قد به حمایت از آنان برآمدند تا شاید آنکه در امتداد ارتباطات گروهی و سازمانی و همکاری اطلاعاتی و عملیاتی بتواند با بهره جویی از آنان خود را از باتلاق عراق نجات دهد.
مجاهدین تروریست برگشتی های نمره آلبانی
تفاوت استراتژی در عراق و استراتژی پلاک آلبانی در این است که رجوی آنموقع هارت و پورت سرنگونی می کرد ولی اکنون مریم می گوید مجاهدین فقط آرزویشان مردن با پلاک مجاهد بودنشان است. خط کنونی و شعار کنونی مبنی بر مجاهد مردن ته خط است وهیچ گونه مسئولیتی برای مریم قجر ندارد وقول پیروزی نمی دهد ونقطه ضعفی دست اسیران در فرقه نمی دهد وهمه را به استراتژی ماندن ومردن در فرقه وعده می دهد.
از چه باید کرد؟ تا چه کنم چه کنم های فرقه رجوی؟!
در طی ارتباط های تلفنی اعضای جداشدۀ فرقه در آلبانی با خانواده هایشان بعد از مدت ها اسارت وعدم هرگونه تماس حاکی از این می باشد که شرایط بسیار نگران کننده و بدور از رعایت حقوق انسانی با حضور مریم قجر در تیرانا پایتخت کشور آلبانی در تشکیلات فرقه حاکم است
۹ دی ماه تجلی اسلام و شکست فرقه رجوی
بعد از آنکه عناصر فرقه رجوی با همکاری برخی جیره خواران در روزهای عزیز محرم ان گستاخی را انجام داده و به ساحت مقدس اسلام و مسلمین انگونه بی حرمتی نمودند، امت شهیدپرور و همیشه در صحنه کشور عزیزمان در روز 9 دی ماه همان سال بطور خود جوش به خیابانها ریخته
اگر ضربه ای درکار است، متوجه دوستان باند رجوی است بیشتر!
منظور باند رجوی این است که مثلا دولت سوریه محاکمه خواهد شد که درجوابش باید گفت: زمان اینگونه محاکمات، دوران پس از فروپاشی شوروی و یک قطبی شدن جهان بود واین کارها دریوگسلاوی وعراق اتفاق افتاد، با سرعت زیاد سپری میشود!!
چه آینده ای برای فرقه رجوی متصور است؟
رجوی که با رفتن به عراق و سوار کردن استراتژی اش روی جنگ ایران و عراق می خواست بقول خودش سرنگونی را محقق بکند ؛ اکنون با از دست دادن حمایتهای همه جانبه صدام حسین و خلع سلاح و از دست دادن پایگاه استراتژیکی اشرف و نهایتا هم با خروج خفت بار از عراق و رفتن به کمپ پناهندگی تیرانا عملا دیگر این تشکیلات به مرده متحرک تبدیل گشته است و نه تنها دیگر هیچ کارایی ندارد بلکه بی آیندگی و فروپاشی اش در چشم انداز بسیار نزدیکی قرار گرفته است
صد نفر از فرقه مجاهدین جدا شدند (فاز ساندویچ و فست فود برای سرنگونی؟!)
آنچه از اخبار عناصر جداشده مجاهدین برمی آید این است که بیش از صد نفر از اعضای ناراضی تا کنون از تشکیلات از هم گسیخته فرقه در آلبانی جدا شده و جدایی همچنان ادامه دارد.
آلبانی٬ایستگاه آخر فرقه رجوی
بعد از سی و چند سال که از شروع فاز نظامی مجاهدین در سی خرداد سال 1360 میگذشت٬ سرانجام کار رهبری”بی مثال” رجوی برای این فرقه٬ باین جایی رسیده است که می بینیم! نه تشکیلات منسجم٬ نه قدرت نظامی ٬نه حمایت مردمی ٬نه محبوبیت داخلی و بین المللی و در یک کلام هیچ! و این وضعیت محصول رهبری مسعود رجوی است! رهبری بی خردانه که در یک کلام نام مجاهدین را با کلمه تباهی پیوند میدهد! در یک کلام میتوان سازمان را مجاهدین را اینگونه جمعبندی کرد. تکیه کردن به قدرت خارجی و مزدروی برای آنها بزرگترین اشتباه سازمان طی سی و چند سال گذشته بوده است!