مرگ در سازمان یک ارزش است

روزگار غریبی شده است! دگنگ را در چشم خود نمی بینند، اما یک کاه را در چشم دیگران می بینند .
بارها خودم در اشرف مریض می شدم ، اما در مراجعه به امداد قرارگاه ، دست به سر کرده و می گفتند برو ، کارت را انجام بده ولی مواظب باش .
کسی نبود بپرسد ، حالت چطور است ؟ سرما خوردگی که اصلا مریضی تلقی نمی شد . خیلی ازمریضی با برچسب ” تمارض ” مواجه می شد . هرطور شده باید کشان کشان سراغ کارمان می رفتیم . می گفتند استراحت کردن تحت عنوان مریضی نداریم . استراحت یعنی رفتن سراغ افکار جنسی و زن و زندگی .
در بدترین بیماری ها ، اجازه نداشتیم استراحت کنیم . این در سازمان یک ارزش تلقی می شد ، که حین انجام مسئولیت بیهوش شوی یا بمیری .
بله درست شنیدید ، مرگ در سازمان یک ارزش بود! الگویی برای دیگران می شد .
آقای کاظم نعمت الهی عزیز هم یکی از این نمونه ها بود . ماهها از درد کلیه به خود می پیچید . اما باید به روی خود نمی آورد . از چهره های مشهور و بسیار متناقض بود . بیماری حادی داشت ، اما اعتنایی به او نمی شد . عاقبت هم رجوی ها ، به جای اعزام او به خارج ، آنقدر در شرایط غیرعادی عراق او را نگه داشتند ، تا مرگ را در آغوش کشید . سازمان بجای اعزام او برای درمان ، سعی در بهره برداری تبلیغاتی از کاظم داشت و کاظم فدای بی مبالاتی ها و تبلیغات رجویها شد .
سئوال این است که اگر بجای کاظم مظلوم ، یکی از خواص بود . یکی از میلیشیاها بود! اگر فرزند خود مسعود بود! آیا اجازه می دادند که در یک مرگ تدریجی در اشرف یا لیبرتی بمیرد ؟!
مسئول مستقیم این مرگ هم مسعود و مریم هستند .
آقای کاظم نعمت الهی ، همرزم عزیزم ، در اشرف بر اثر عدم رسیدگی مسئولین سازمان و مخالفت با اعزام او به خارج از عراق ، مثل دهها مجاهد دیگر ، سرانجام پس از دیالیزهای پی در پی و درد و رنج بسیار در ۸ خرداد۹۰ ، پرپر شد …
اما امروز خانم مریم عضدانلو ، در توئیتی که منتشرکرده است ، وقیحانه مدعی شده است :
” بیرون آوردن کلیە و قلب برای فروش در ایران …”.
در هر جامعه ای آدم ربایانی شیاد و جانی ، پیدا می شوند که از فروش اعضای بدن دیگران و دلالی از این طریق ، سودهای نامشروع کلانی به جیب می زنند .
اما هستند انسان هایی نیز که با اهدای رایگان اعضایشان ، جانی تازه به دیگران می بخشند .
هستند انسان های والائی که در زمان زنده بودن شان ، رضایت می دهند که در صورت بروز حادثه ، اعضایشان به دیگر انسان ها ، اهدا شده و جان تعدادی را نجات دهد .
اما در فرقه رجوی ، همه چیز سیاسی است . حتی از مرگ افراد که می شد به راحتی جانشان را نجات داد ، بهره برداری های سیاسی و تبلیغاتی می کردند .
خانم مریم عضدانلو باید پاسخ دهد که چرا باعث مرگ آقای کاظم نعمت الهی در اشرف بخاطر مشکل پزشکی اش شد ؟ مگر در تشکیلات نمی گویند ما مسئول همه چیز شما هستیم . چرا نوبت به رسیدگی های پزشکی که می شود ، همه مسئولین خود را کنار می کشند ؟
امروز در آلبانی هم کم نیستند ، اعضایی که در اثر بی توجهی و دیدگاههای فرقه ای رجوی جانشان را از دست می دهند.
چرا جان انسان ها در فرقه رجوی اینچنین بی ارزش است ؟
فرید

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.