” نقض عهد” و “مراجعه ی مشکوک “

درخواست دیدار با اعضای خانواده و نگرانی از بابت آنان که در زندان مانز موسوم به کمپ اشرف 3، در اسارت هستند ، از طرف سازمان مجاهدین یک عمل مجرمانه ، نقض عهد و مراجعه ی مشکوک نامیده می شود!

فرید شاه کرمی

در همین راستا، آقای فرید شاه کرمی که تقریبا از بدو ورود به آلبانی، تن به اجبارات برده ساز سازمان نداده و از سازمان جدا شده و در تیرانا زندگی می کند، تصمیم می گیرد به زندان مانز( اشرف 3 ) مراجعه کرده و از احوال خواهر خود خانم طیبه شاه کرمی، مطلع شود که با وحشیگری گاردهای حفاظتی که در اطلاعیه سازمان ” سکوریتی آلبانی ” نامیده شده است، روبرو شده و طرد می شود و سازمان اجازه ی این ملاقات را نمی دهد.
سازمان در اطلاعیه خود، آقای فرید شاه کرمی را متهم به پایبند نبودن به مرزبندی های سیاسی و پرنسیب های اخلاقی و اجتماعی نموده است !!! در ادامه نیز افزوده شده است که هرگونه رابطه و کمک مالی سازمان مجاهدین خلق ایران به نامبرده قطع می شود!
این تصویر اطلاعیه ی ننگین سازمان است که در سایت هایش درج شده است :


کدام مرزبندی های سیاسی در نوردیده شده است ؟
کدام کار غیراخلاقی و غیراجتماعی انجام شده است ؟
جداشده ها از همان اول خواستار دریافت کمک مالی و حق و حقوق پناهندگی خود، بصورت مستقیم از کمیساریای ملل متحد بوده و هستند، این سازمان است که با این اقدامات کثیف حق وحقوق جداشدگان را می خواهد از کانال خودش پرداخت کرده و نبض آنان را در اختیار بگیرد.
خواهرش را هم در فضای بسته ی مانز، مجبور کردند که اعلام کند خواهان این ملاقات نیست!
این کثیف ترین و رذیلانه ترین کاری است که یک سازمان مدعی انقلابی گری می تواند انجام دهد. کجای این درخواست ملاقات نقض عهد و مراجعه ی مشکوک است ؟
اسارت در سازمان یک برده داری ابدالدهر شده است، چرا چنین جداسازی و ایزوله کردن هائی، در آلبانی ادامه پیدا می کند. چرا سران دولت آلبانی اجازه ی چنین اعمال ضدانسانی را به سازمان می دهد؟
در سازمان به صراحت می گفتند: رابطه با دنیای بیرون برای هر مجاهد خلق سم است، زهر است ، ضدارزش است ! چرا ؟
چرا باید هر گونه تماسی با دنیای بیرون اینقدر زشت و سیاه جلوه داده شود ؟
اگر یک ایدئولوژی فقط بدون رابطه با دنیای بیرون پابرجاست ، باید به ارکان آن شک کرد، باید به حقانیت و درستی آن شک کرد. البته شک که نه، باید یقین حاصل کرد که این ایدئولوژی گمراه کننده، ناحق و نادرست است .
کدام عضو سازمان می خواست که از اسارت در لیبرتی به اسارتی بزرگ در آلبانی منتقل شود؟ سازمان با وعده و وعید همه را مجبور به این انتخاب کرد و هرگز متصور نبود که سازمان در یک زدو بند سیاسی و کثیف دست به یک اشرف سازی دیگردر یک کشور فقیر و دست نشانده ی آمریکا بزند.
الان هم انگار آینده ی همه ی اعضاء را خریده است . انگار قباله ی ششدانگ زندگی همه باید تا به ابد در دستان مریم رجوی باشد! تکلیف کسی که از سبک غلط مبارزه ی رجوی ها به تنگ آمده چیست؟ رهبران سازمان ، سالها در یک بیراهه ی غلط درجا زده و به قهقراء رفتند، انتظار هم دارند که همه با آنها تا به ابد همراهی کنند! چرا کسانی را که از سازمان جدا می شوند، در شرایط سخت نگه داشته می شوند ، تا مجبور به بازگشت به زندان مانز بشوند؟
ما جدا شدگان ضمن محکوم کردن این رفتارهای شنیع و ضدانسانی، از همه جوامع حقوق بشری وافراد و ارگان های مدافع حقوق بشر می خواهیم از هر گونه اقدام انسانی در راستای آزادی عمل جداشدگان، حمایت کرده و این اقدامات برده ساز سازمان کذابین رجوی را محکوم کنند.
فرید

برچسب ها
سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن