همایش قهرمانانه خانواده های اسیران اشرف در مقابل قلعه رجوی
گزارشات این تحصن ها را که از سایتهای مختلف خبری خواندم بسیار بسیار آنها را تحسین کردم و به آنها درود فرستادم. از طرف دیگر سوز و گداز باند رجوی از این تحصن خود گویای کارآمد بودن این تحصن می باشد. سوز و گدازی که شب و روز ادامه دارد از نمایشهای دلقک وار برخی سرسپردگان خود که در تلویزیون خود می آورند گرفته تا دست به دامن صلیب سرخ و سازمان ملل و عفو بین الملل و غیره شدن.
اسارتگاه اشرف، دوزخ مجاهدین
نوع برخورد و نگرش سران مجاهدین در رابطه با حضور خانواده ها در درب ورودی اسارتگاه اشرف نشانگر ماهیت تفکر دگم و نابالغی ست که از درک ساده ترین رویدادها و مفاهیم ذهنی و عینی عاجز و ناتوان است. به تاکید سران فرقه ی مجاهدین در ایجاد مرزهای بازدارنده و محدودیت کننده آگاهانه گام بر می دارند و سعی دارند تا وجود و حضور مستمر و مداوم اعضای خانواده ها را در ماههای اخیر فریبکارانه انکار و یا به خواسته های قانونی و مشروع آنان مبنی بر ملاقات و دیدار با عزیزان تحت اسارتشان در اشرف کمترین اهمیتی ندهند.
نامه سرگشاده انجمن ایران سبز به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در عراق
فرقه مجاهدین برای به اسارت نگه داشتن این افراد از شیوه های معمول دیکتاتورها به روشهای استالینی و اعترافگیری های خود ساخته و با عملیات شستشوی مغزی و شوراندن آنها برعلیه خانواده های خود مجبور به شرکت در برنامه های تلویزیونی و از هر اقدام و شیوه های ضد انسانی برعلیه همه کسانی که در جهت آزادی این افراد تلاش میکنند، دریغ نمی کنند. امروز مجاهدین با سوء استفاده از عدم پیگیری جدی سازمان های بین المللی بر سرنوشت افراد اسیر و معترض در درون این فرقه به افراد خواهان جدایی القاء میکنند که خانواده های آنها عضو وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی میباشند تا از پاسخ گویی به سئوالات این افراد فرار کنند.
نامه آقای میلاد آریایی به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در بغداد
مدت هشت ماه است که پدران و مادران سالخورده ای با چشمانی گریان و قلب هایی شکسته درانتظار ملاقات با فرزندانشان در مقابل در قرارگاه اشرف متحصن شده اند تا رهبران مجاهدین خلق بگذارند این خانواده ها به فرزندانشان که در داخل کمپ هستند دسترسی یافته و با آنها صحبت کنند. اما سازمان مجاھدین مانع ملاقات این خانواده ھا با فرزندانشان شده
افشای توطئه مجاهدین نسبت به دیدار خانواده ها در فرانسه
علیرضا نصراللهی ضمن افشای اعمال ضد انسانی مجاهدین در رابطه با خانواده ها می گوید؛”چندی پیش با یکی از اعضای خانواده خود در مسافرت به پاریس قرار دیدار و ملاقات داشته است.اما مجاهدین مطلع شده و توسط”جمشید مجیدی” با تهدید و ارعاب مانع از ملاقات او با خانواده اش شده اند.مجاهدین ضمن”دشمن” خواندن”علیرضا نصراللهی” تهدید کرده اند که اگر در پاریس به دیدار”دشمن” ما بروید چنین و چنان خواهیم کرد…”و در نهایت این تهدیدات کارساز شده و مانع از ملاقات علیرضا با خانواده اش در پاریس شده اند.
نامه ای به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در عراق
نزدیک به هشت ماه است که گروهی از خانواده های سالمند در بیرون درب پادگان اشرف به امید دیدار با بستگان خود تجمع کرده اند و خواستار دیدار و ملاقات با عزیزان خود هستند. مسئولین و گردانندگان فرقه رجوی نه تنها درخواست بحق این خانواده ها را نادیده گرفته است بلکه با زور و فشار و با ترساندن اعضای در بند خود از دستگیری و شکنجه توسط پلیس عراق در صورت ملاقات با خانواده ها و استرداد به ایران و یا کشته شدن بدست همین خانواده ها!!، آنها را مجبوربه حضور در برنامه تلویزیونی خود موسوم به سیمای آزادی کرده است که به این پدران ومادران سالخورده فحش و ناسزا بگویند.
نامه سرگشاده کانون ایران قلم به آقای اد ملکرت نماینده سازمان ملل متحد در بغداد
با عرض احترام در ابتدا مایل هستیم به اطلاع برسانیم که کانون ایران قلم از آن دسته اعضای سابق سازمان مجاهدین خلق تشکیل شده که توانسته اند خود را از حصارهای ذهنی و فیزیکی این فرقه رها سازند. هدف ما کمک به دوستان سابق خود می باشد که آنان نیز بتوانند خود را از حصار ذهنی و فیزیکی فرقه سازمان مجاهدین خلق رها ساخته و وارد جامعه شوند تا در کنار خانواده و عزیزانشان زندگی جدیدی را آغاز نمایند.
نهادهای رسانه ای خواستار اخراج سازمان مجاهدین خلق از عراق شدند
سازمانهای جامعه مدنی فعال در زمینه حقوق بشر در یک کنفرانس پر ازدحام در سالن نمایش السلام بغداد از سازمان های بین المللی درخواست کردند سازمان (مجاهدین خلق) را از خاک عراق اخراج کرده و طبق قوانین و عرف بین المللی به خانواده های زندانیان که در برابر دروازه اردوگاه عراق نوین (اشرف سابق) تحصن کرده اند اجازه ملاقات با فرزندانشان در داخل اردوگاه داده شود.
گزارش تکمیلی شرکت خانواده ها در همایش کاظمیه بغداد
دومین همایش مؤسسه فرهنگی بلدی تحت عنوان”منافقین خلق یک بیماری در بدن کشور عراق” در سالن فرهنگ و هنر شهر کاظمیه در بغداد در روز شنبه 25 سپتامبر 2010 برابر با 3 مهر 1389 برگزار گردید. در این همایش مباحث مختلفی مورد بحث قرار گرفت که همگی بر لزوم برچیدن پادگان فرقه ای اشرف و خروج عناصر این فرقه از عراق و محاکمه سران آن تأکید داشتند. این مطالب توسط رسانه های گروهی حاضر در جلسه منعکس شد.
دیدار مسئولین وزارت حقوق بشر عراق با خانواده های متحصن در برابر پادگان اشرف
در این دیدار که دو ساعت به طول انجامید خانواده ها مفصلا شرایط و خواسته های خود را مطرح نمودند. آنها گفتند:”رهبران فرقه می گویند که ما جزو نیروهای مسلح ایران هستیم که برای تهاجم به پادگان اشرف و نابود کردن آن به اینجا آمده ایم در حالیکه خودتان شاهد هستید که ما جمعی افراد عادی و عمدتا سالمند و کاملا غیر مسلح هستیم و جز دیدار با عزیزانمان چیز دیگری نمی خواهیم”.
نگاهی به نتایج تحصن هشت ماهه خانواده اسیران فرقه رجوی
این خانواده ها با شایستگی توانستند مسئله نقض حقوق انسانی اسیران فرقه رجوی را از یک مسئله داخلی در مناسبات ضد انسانی محدود در یک پادگان دربسته ومحصور را به گونه ای گسترده به افکارعمومی ایران وجهان بکشانند _ این کار بزرگ درحالی انجام گرفته که دستگاه تبلیغی و دروغزن رجوی تمامی امکانات رسمی و پوششی خود را برای مخدوش نمودن این اقدام به صحنه آورده بودند.
طوفانی که به جان فرقه رجوی افتاده است
یکی از خنده دارترین کارهای فرقه رجوی این بوده که در خارجه مزدورهای اجیر شده و حقوق بگیرش را زیر پوش خانواده برای اعزام و دیدار با ساکنان اشرف آماده کرده است واز سازمان های بین المللی درخواست ملاقات با فرزندانشان در پادگان اشرف را خواستار شده اند و مدعی شده اند که: ما خواستار ملاقات با فرزندانمان هستیم ولی دولت عراق به ما ویزا نمی دهد!!! آیا اصلا خانواده ای در خارجه وجود دارد که تمایل داشته باشد با فرزندش ملاقات کند و کشور عراق به آن ویزا ندهد؟