عملکرد سازمان مجاهدین خلق

بازهم استقلال و اخلاق حرفه ای بی بی سی، زیر علامت سئوال

مسلما حفظ عدالت و بی طرفی در حرفه رسانه ها و مطبوعات از الزامات اولیه هر رسانه ای است.
بر طبق معیارهای انسانی، معیار رفتار حرفه ای و تضمین بهتر آزادی اطلاعات و مطبوعات و رسانه ها، می بایستی بر رعایت دقت و صحت به موازات احترام به حق مخاطبان بر دسترسی به اطلاعات صحیح بنا نهاده شود.
در دنیای امروزی بیشتر رسانه ها این بی طرفی و عدالت در گفتار و گزارش را رعایت نمی کنند و با اهداف مغرضانه گزارشات یک طرفه تهیه و روی آنتن می برند.
در تاریخ 23 سپتامبر 2018(اول مهر ماه 1397)، رسانه بی بی سی گزارشی از یک گردهمائی سازمان مجاهدین در نیویورک منتشر ساخت. نفس قضیه انعکاس یک جلسه بود! اما واقعیت این است که سازمان مجاهدین یک پیکره است که در معرفی آن می بایستی با حفظ بی طرفی، تمام ابعاد آن را معرفی نمود. این سازمان در طی پروسه خود، صدها و بلکه هزاران نفر از کادرهای اصلی خود را بعنوان جداشده، ازدست داده است. مسبب ریختن خونهای بسیاری است، تعداد کل جدا شده ها وسربه نیست گردیده از تعداد کل کادرهای موجود کمتر نیست. پس اگر این رسانه (بی. بی. سی) سعی در انعکاس عادلانه چنین جلساتی دارد، باید در کنار آن به دلایل جداشدگی، تعداد زیادی از جداشده ها نیز بپردازد! رسالت یک رسانه رعایت بی طرفی است ونه تبلیغ یک جریان و یک فرقه.
اگر واقع بینانه و منصفانه به قضیه مجاهدین نگاه شود، با سازمانی تروریستی، با سابقه نظامی گری و مسلحانه، با روابط فرقه ای و سکتاریستی و با انبوهی جداشده و ناراضی مواجه هستیم.
اگر رسانه بی بی سی، مدعی بی طرفی است! که عملش بیانگر این نیست! باید با جداشده های این فرقه در رسانه خود نیزمصاحبه کافی داشته باشد.
بر طبق قانون مطبوعات می بایستی در بیان یک جریان با همه طیف های موجود آن جریان مصاحبه گردیده و سپس در کلیت روی آنتن برود. اگر مسئولین رسانه بی بی سی سراغ منابع مالی این گونه جلسات بروند، بی شک بر همگان روشن خواهد شد که چه کسانی و چه گروه هائی پشت اجرای این برنامه ها می باشند.
می بایستی حق دفاع جداشده ها از حقوق شان در برابر این فرقه و رهبر خود منتسب فرقه؛ مریم عضدانلو محفوظ باشد. کسانی که عمرشان را در این فرقه تلف کردند، حق دارند در مقابل این تبلیغات یک طرفه بی بی سی در همان تلویزیون به افشای ماهیت فرقه ای این سازمان بپردازند.
دسترسی به اطلاعات صحیح و درست از حقوق اسـاسی انـسان ها اسـت و معیاری برای همه آزادیهای‌ مندرج ‌‌در‌ منشور ملل متحد و اعـلامیه ی جـهانی حقوق بشر می‌باشد و برای ترویج و حفظ‌ صلح‌ ضروری‌ است.
این آزادی هنگامی بهتر تضمین می‌گردد که خدمه مطبوعات و سایر رسانه‌های جمعی بطور مستمر و داوطـلبانه‌ سـعی کـنند که بیشترین حس مسئولیت را داشته باشد،عمیقا به تعهدات‌ اخلاقی ناشی از‌ لزوم راسـت‌گوئی و جست‌وجوی‌ حقیقت‌ در گزارشات خود و در توجیه و تفسیر حقایق پای‌بند باشند. اما گزارش دیروز بی بی سی بر خلاف این بود.
به همین جهت این قواعد اخلاق حرفه‌ای بین المللی، به عنوان معیار رفـتار حـرفه‌ای بـرای‌ همه افراد دست اندر کار جمع‌آوری، ارسال، پخش و تفسیر اخبار‌ و اطلاعات و تشریح وقایع‌ معاصر تـوسط کـلمات، مطالب شفاهی و کلیه طریق بیان، اعلام می‌گردد.
خدمه مطبوعات و رسانه‌های اطلاع‌رسانی باید جهت حصول اطمینان از این‌که‌ اطلاعات واصله تـوسط عـموم، واقعا صـحیح، باشد.هر‌ کاری‌ در توان آنهاست انجام بدهند.آنها بایستی همه اقلام اطلاعات را با حداکثر تـوان خـود بـازبینی نمایند.هیچ حقیقتی عمدا تحریف‌ نشود و هیچ گونه حقایق ضروری عمدا مخفی نگاه داشته نشود.
بکار بردن استاندارد لازم از رفـتار حـرفه‌ای مـستلزم اعتقاد قوی به حصول منافع عمومی است. پی‌جوئی‌ امتیازات شخصی و تشویق منافع خصوصی مغایر رفاه عـامه، به هـر دلیلی، ناقض رفتار حرفه‌ای‌ است.
حسن نیت نـسبت بـه عـموم، اساس روزنامه‌نگاری صحیح است.هرگونه اطلاعات منتشره که‌ مضرّ و نادرست باشد بایستی فورا و بلافاصله تکذیب شود.شایعات و اخـبار تـائید نشده بایستی‌ مشخص گردد‌ و رفتاری‌ مناسب با همین حالت با‌ آنها‌ شود.
سفید نمایی جریان مجاهدین در بی بی سی، خلاف نظر هزاران نفری است که از این سازمان لطمه دیده اند و می بایستی فرصتی برای پاسخگویی به این افراد و یا نمایندگان آنها داده شود.
خبرنگاری و کار رسانه ای، به‌ عـنوان‌ حـرفه‌ای که بدون هیچ تردید و خواه ناخواه با اجتماع و حقوق‌ شهروندان ارتباط دارد، نیازمند ترسیم حدود‌ و قواعدی‌ است که مراعات آنها از سویی موجب‌ تضمین‌ حقوق‌ جامعه‌ و از‌ سـوی‌ دیـگر موجب فراغت خیال و آزادی عمل اهـل آن حـرفه در مرزهای‌ تعیین شده گردد، ضرورتی که هیچ یک از حرفه‌ها و مشاغل اجتماعی بی‌نیاز از آن نیست.
دست اندرکاران رسانه بی بی سی نیز باید توجه داشته باشند که عده زیادی از مردم ایران از این سازمان زخم های بسیاری بر پیکر دارند. تبلیغ این فرقه جهنمی که سالیان، عمر هزاران انسان را در بیراهه های جهالت رهبرانشان بر باد دادند، یک جنایت علیه بشریت و یک عمل بغایت سودجویانه است. نمایشات فرمایشی و مضحک این فرقه هم، دردی از دردهای بی درمان شان را دوا نخواهد کرد و این سرمایه گذاری روی اسب بازنده ای بیش نیست…
فرید

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا