برادری محروم از آزادی گفتگو با مجتبی نوری برادر حمید رضا نوری اسیر در کمپ آلبانی
مادری در فراق درگذشت تسلیت به مناسبت درگذشت مادر علی ابریشمکار
به یاد مادر فرزان پورعابد مادران، منتظران بدرود یافته – قسمت سی ام
ابراز نگرانی خانواده مهربان بالایی از وضعیتش
خانواده مهربان بالایی – از مجروحان و دستگیرشدگان درگیریهای اخیر پادگان اشرف – بشدت نگران سلامت و آینده وی بوده و بمنظور بازگشت وی به وطن و کانون گرم و پر مهر خانواده از دولت ایران وعراق و از تمامی مجامع حقوق بشری استمداد طلبیدند
گفتگو با خانم فاطمه امیری – قسمت سوم
آنها اجازه تماس تلفنی به برادرم ندادند و متاسفانه پس از درج نامه های ما در سایت انجمن نجات و یا ارسال آن به مقامات صلیب سرخ و نهادهای حقوق بشری، برادرم را در تلویزیون سازمان وادار به گفتن حرف هایی کردند که ابدا واقعیت نداشت. برادرم منکر حرف ها و خواسته ی اعضای خانواده اش شد و گفت این نامه ها را خواهر یا مادر من ننوشته است و خواهر و مادرم را تحت فشار قرار داده اند او سپس منکر همه چیز شد.
درخواست خانواده های گلستانی مبنی بر اعتصاب غذای دروغین رجویها
بین فرقه مجاهدین حتی از خانواده ها نیز خواستند استفاده کنند و با به میان آوردن نام آنها شکست مفتضحانه خود را درخواست خانواده ها قلمداد نمایند ولی خانواده های کشور عزیزمان ایران و علی الخصوص استان گلستان آگاه بوده و با ارسال درخواستهای خود مبنی بر اینکه اعتصاب غذا یک عمل غیر انسانی بوده که بر روی فرزندان خانواده ها از سوی سران جنایتکار مسعود و مریم رجوی خائن تحمیل شده آنرا به شدت محکوم کردند.
نگرانی مادر علی تولمی مقدم از اسارت فرزندش
اخیرا مطلع شدم که فرزندم دردرگیریهای پادگان اشرف که با تحریک سران سازمان تروریستی مجاهدین صورت گرفته است، به اسارت نیروهای عراقی درآمده است.ازاین بابت من بسیارنگران هستم وازشما مسولین صلیب سرخ ودولت عراق خواهان سلامت وبازگشت فرزندم به وطن وآغوش خانواده را دارم.
نامه خانواده های عضو انجمن نجات گلستان به سفیر عراق در تهران
در شرایط بوجود آمده که محاصره پادگان نظامی اشرف توسط پلیس دولت عراق ضربه کاری به پیکره فرقه ظالم رجوی وارد آورده و نیز افراد اسیر داخل آن که مورد شستشوی مغزی قرار گرفته اقدام به اعتصاب غذا نموده اند، ترتیبی اتخاذ نمائید تا ما خانواده ها در شرایط مناسب و با حضور مسئولین صلیب سرخ و دولتمردان عراقی ملاقاتی با فرزندانمان در محیط امن و آرام و بدون حضور جنایتکاران فرقه مجاهدین انجام دهیم
درد دل مادری رنج کشیده (مادر مهری، ناهید و محمود سعادت)
حالا بچه هایم در بند اسیر مسعود ومریم هستند. بعداز چند سال رنج ودرد و نگرانی و اضطراب حالا مصیبت دیگری گریبان گیر بچه های من شده اول از خدای رحمان ورحیم بعد، ازسازمان حقوق بشر وصلیب سرخ جهانی و از سازمان ملل متحد ویا هر سازمان دیگر که می توانند کاری برای بچه ها بکنند دریغ ننمانید خودشان رایک لحظه جای ما خانواده بگذارد ومارا از نگرانی ودرد وزخم چندین ساله برهانند.
گفتگو با خانم فاطمه امیری – قسمت دوم
برادرم در مقر پذیرش دو نوبت می ماند و به ارتش منتقلش نمی کنند چون او مقاومت می کرد و حاضر نبود به ارتش آزادیبخش منتقل شود. من در نامه های خویش به مقامات صلیب سرخ و رهبران مجاهدین اشاره به خودکشی برادرم کردم و اینکه او و خیلی از افراد دیگر را به زور در اشرف نگه داشته اند
در خواست کمک خانواده های انجمن نجات اراک از سفیر سوئد
رفتار فرقه رجوی در طول سالیان گذشته با خانواده های اعضای این سازمان گویای بسیار شفاف از ایدئولوژی این فرقه در برابر منطق وقوانین می باشد. خانواده هایی که سالها از فرزندانشان بدور بودند و سازمان این حق را به خانواده ها نمی دهد که با فرزندانشان ملاقاتی صورت گیرد. ما از دولت سوئد به عنوان یک کشور مدعی بیطرفی و حامی حقوق بشر انتظار داریم به جای حمایت از یک فرقه تروریستی از حقوق خانواده ها برای دیدار مجدد فرزندانشان دفاع کنید. دیداری که موجب دمیده شدن مجدد روح زندگی می شود.
حضور خانواده براتعلی ریگی در دفتر انجمن نجات گلستان
چند روز قبل بعد از اینکه حسینعلی در جریان آخرین تحولات پادگان نظامی اشرف قرار گرفت، به دفتر انجمن نجات آمده و در مورد اعتصاب غذای تحمیلی که سران مجاهدین به سرکرده گی مسعود و مریم رجوی بر اعضاء آن به خصوص براتعلی ریگی تحمیل کرده بودند سئوال می کرد و مدام زیر لب بر سران جنایتکار و خوانخوار رجویها لعنت می فرستاد و از اینکه آن ظالمان خبیث باعث شده بودند که برادر وی در پادگان نظامی اشرف هرگونه سوء رفتاری را از طرف سازمان مجاهدین قبول کنند، از خداوند می خواست که سران فرقه مجاهدین را به خاک سیاه بنشاند.
پرسش های بنیادین خانواده ها از رهبران مجاهدین
اعضای خانواده ی آقای علیرضا امیری با مراجعه به دفتر انجمن نجات ارومیه و تقاضای انعکاس دیدگاههایشان در واقع در جستجوی راهکارهایی برای نجات و رهایی علیرضا امیری از حصارهای ذهنی و فیزیکی رهبری عقیدتی مجاهدین هستند.تامل در سخنان خانم فاطمه امیری که برادرش مدت ده سال است با فریبکاری به اشرف منتقل شده است، می تواند ذهنیت، نگاه و بینش خانواده ها را نسبت به رویدادهای تلخ اخیر و بیزاری آنان را از رهبران مجاهدین بوضوح به تصویر کشد.
خانم سلمه امیر علی پور: مجاهدین قصد اخاذی از ما را داشتند
ناامیدی او از پدرم باعث شد که به طرف من بیاید تا با برقراری رابطه تلفنی به من فشار آورده تا پدر را متقاعد کنم که سهم او را برایش بفرستد عدم توجه به درخواست او اندک اندک او را عصبانی کرد و شروع به اتهام زنی و همکاری خانواده مان با رژیم می کرد او در آخرین تماس که کاملا از دریافت کمک و سهم الارث ناامید شده بود خیلی عصبانی شد و با جیغ و داد می گفت که چرا با انجمن نجات همکاری می کنید چرا اسم تو در سایت انجمن نجات و در لیست درخواست ملاقات و کمک برای آزادی اسرای اشرف از صلیب سرخ می باشد.
نامه خانواده های عضو انجمن نجات اراک به سفیر عراق در ایران
ما تعدادی از خانواده های رنج کشیده در استان مرکزی (اراک) هستیم که فرزندانمان چندین سال است به دستور شخص رجوی تحت شستشوی مغزی قرار گرفته و در پادگان موصوف به اشرف به اسارت گرفته شده اند. طی این چندین سال سازمان ظالم مجاهدین ملاقات ما را با فرزندانمان منع کرده حتی یک تماس تلفنی هم با فرزندانمان نداشتیم. لذا از شما تقاضا داریم ترتیبی اتخاذ فرمایید که هر چه سریعتر ضمن ملاقات با فرزندان عزیزمان زمینه آزادی آنها را از بند فرقه رجوی را مهیا کنیم.

