نگاهی به تمامیت خواهی رهبر عقیدتی مجاهدین
کردید در دوران چک امنیتی تعداد زیادی از اعضای مجاهدین را که در عراق بسر می بردند با طرح اتهام های واهی به زیر شکنجه بردند من نیز یکی از این افراد بودم که مورد اتهام قرار گرفتم و بشدت شکنجه شدم. در زمستان سال 73 یک شب داخل آسایشگاه بودم. هوشنگ دودکانی از فرماندهان قرارگاه اشرف سراغ من آمد و گفت: نصیر با من بیا و کمک کن تا یک بار را به داخل لندکروز بگذاریم، من با او رفتم تا کنار لندکروز که پشت آسایشگاه پارک شده بود. ناگهان هوشنگ دودکانی از پشت مرا گرفت و توسط دو تن دیگر که در آنجا بودند به نام حمزه رحیمی و منصور مداح مرا با زور و کتک داخل لندکروز انداختند و به مکانی به نام پی جی 11 بردند
پرواز در قفس – قسمت دوم
در قرارگاه اشرف هر فرد تشکیلاتی می بایست روزانه یک گزارش در مورد دیگران به مسئولین می نوشت که بین بچه ها معروف بود به زدن به این و یا آن فرد و این آتوی خوبی بود در دست مسئولین سازمان و آنان در نشست ها به عنوان یک نقطه ضعف بر علیه افراد بکار می گرفتند. یعنی افراد را بر علیه هم می شوراندند و نسبت به هم عقده ای می کردند. البته نفراتی نیز بودند که بخاطر خود شیرینی و تملق و چاپلوسی افراد دیگر را در دام مسئولین می انداختند تا چند صباحی از بی حرمتی مسئولین دور بمانند.
بررسی نقض حقوق بشر در فرقه ی رجوی – قسمت بیست و چهارم
در قرارگاه اشرف ما با کابوس مواجه بودیم. تحت وحشتناک ترین فشار های روحی و روانی بودیم. در چنین شرایطی من نوعی چگونه می توانم به عاطفه و احساسات خانوادگی فکر کنم؟ به نظر من اصلا جا ندارد شما وقتی از مهران سوال می کردید و ایشان توضیح می داد. ذهنم ناخود آگاه به موضوع عاطفه زوم کرد که آیا من در قرارگاه اشرف عاطفه ای داشتم یا شرایط قرارگاه اشرف طوری بود که عواطف را در وجود آدمی به مرور زمان خفه می کرد!!
روند انحطاط و پوسیدگی دار و دسته ی رجوی
رهبری عقیدتی مجاهدین و سایر سران کلیدی فرقه، تبحر و مهارت خاصی در وارونه نمایی مفاهیم دنیای مدرن و مخدوش کردن آرمان های متعالی و انسانی و مبارزاتی دارند. شخص است هر جریان و پدیده ی انسانی، اجتماعی و سیاسی اگر در مسیر تدارک بهزیستی انسانها گام بر ندارد و یا با قانونمندیهای حاکم بر تحولات تاریخی و اجتماعی سازگار نگردد به لحاظ ماهوی دچار دگردیسی و سپس روند انحطاط خویش را استارت خواهد زد.
خاطرات مرضیه قرصی – قسمت بیست و هفتم
روز آخر برای بچه های کمپ که به جهت کمک و همدلی به من پول داده بودند. نامه تشکر آمیز نوشتم و همچنین به مسئولین سازمان مجاهدین و به مریم رجوی هم نامه نوشتم که پولها و طلاهای مرا سر انجام ندادید و در نامه ی سراسر گلایه آمیزم اشاره کردم که او یعنی مریم هر روز در اروپا یک نوع لباس می پوشد، پشت تلویزیون ژست می گیرد و از کمک به خلق ایران به دروغ حرف می زند. در نامه به مریم گوشزد کردم شما دم از عاطفه می زنید اما عاطفه ندارید اگر واقعا بویی از عواطف انسانی برده بودید مرا چندین سال از فرزندم سعید دور نگه نمی داشتید.
گفتگو با آقای سیامک حاتمی – قسمت چهاردهم
بعد پروژه خوانیها و نوشتن فاکتها و اعتراف به اشتباهات و خطاها شروع شد. این مرحله واقعا خیلی سخت و ناراحت کننده برای اغلب نیروها بود. باید 100% این پروسه را طی می کردی و بر علیه خودت می نوشتی. فقط مجاز بودی اشکالات، انتقادات و نظرات را در برگه بنویسی و برای مسئول بالاتر بگویی. بدین صورت که نشست بصورت لایه ای در FM برگزار می شد فاکت ها را نفر می خواند. اسامی را مهناز می گفت. صمد کلانتری و زنان F قرارگاه و مسئولین برادر هم در نشست بودند. نفر، فاکت های خودش را می خواند. کارهای نکرده اش را می گفت؟!!
تاملی بر مصاحبه مریم عضدانلو با خبرگزاری فرانسه
مریم عضدانلو این روزها به جای تامل در وضعیت تراژیکی که فرقه ی تروریستی مجاهدین در آن قرار دارد در تلاش است با لاپوشانی حقایق و واقعیت های روشن و مشخص از سرنگونی نظام سیاسی حرف بزند. ایشان فراموش کرده است که فرقه ی تروریستی مجاهدین طی بیش از دو دهه اقدامات تروریستی و کشتار شهروندان غیر نظامی و بیگناه و نیز جاسوسی رهبران مجاهدین برای بیگانگان در بن بست دهشتناکی گیر کرده است.
گفتگو با خانم فاطمه امیری – قسمت هفتم
خوب مشخص است رهبران مجاهدین از خشونت و درگیری بین افراد اشرف و پلیس عراق نفع میبرند آنها می خواهند مظلوم نمایی کنند و همین که در سیمای آزادی مرتب تبلیغ می کنند چند نفر کشته دادند برای مظلوم نمایی است. بالاخره نیروهای عراق فکر می کنم قصد درگیری نداشتند ولی رهبران سازمان برخی از افراد اشرف را تحریک به درگیری می کردند و اوضاع را شلوغ کردند تا درگیری اتفاق بیافتد
انتقال افراد کمپ اشرف، فروپاشی دارودسته ی رجوی
دولت عراق مصمم است افراد مستقر در قرارگاه اشرف را به مکانی که موقعیت آن هنوز علنی نشده است انتقال دهد. شمارش معکوس برای جابجایی افراد تحت سیطره ی رهبری عقیدتی مجاهدین آغاز شده است. رهبران مجاهدین به خوبی واقف هستند اسارتگاه اشرف دیگر به مثابه ظرف ایدئولوِیک و سیاسی کارکرد و امکانی برای شستشوی ذهنی و فشار سیستماتیک بر کادرهای تشکیلاتی، نخواهد بود.
آرمان یا حماقت، شکنجه در قرارگاه اشرف – قسمت هشتم
وقتی از زندان مخوف اشرف به قرارگاههایمان منتقل و وارد یگانها شدیم مستمراً برایمان به اصطلاح به پا می گذاشتند و شدیدا تحت نظر بودیم در همین به پا گذاشتن ها یک نفر را فرستاده بودند از من حرف بکشد او کامبیز نام داشت. در یکی از روزها کامبیز به سوی من آمد و بعد از احوالپرسی گرم گفت: پرویز احمدی (در دوران چک امنیتی حین بازجویی و شکنجه کشته شد) خیلی آدم آقائی بود و خیلی مهربان.
پیام تسلیت به خانواده کاظم پور
خانم نرگس شریفی نظام آباد، پس از سالها انتظار و تحمل غم و اندوه در فراق فرزندانش حسین و محمد رضا کاظم پور، که تحت سیطره ی رهبران بیرحم و بی احساس مجاهدین بسر میبرند، متاسفانه دار فانی را وداع گفت. بی تردید، این مادر فداکار و صبور در همه ی لحظات از فکر فرزندانش غافل نبود و بازگشت عزیزان دلبندش به کانون گرم خانواده آرزوی ایشان بود. خانم نرگس شریفی نظام آباد به همراه همسرش در دیدار با مقامات صلیب سرخ و در ارتباط تنگاتنگ با انجمن نجات خواهان رهایی فرزندانش از اسارت رهبران بی رحم فرقه ی مجاهدین بود.
خاطرات مرضیه قرصی – قسمت بیست و ششم
در قرارگاه اشرف مسئولین سازمان مرا به خاطر بازگشت به ایران خیلی ترسانده بودند به من مدام تلقین می کردند: اگر به ایران بازگردی شکنجه خواهی شد به زندان خواهی رفت و فرزندت را به تو نخواهند داد. به این جهت به نماینده صلیب از دغدغه هایم گفتم: در صورت بازگشت به ایران اتفاقی برای من نخواهد افتاد؟ آیا شما در ایران دفتر نمایندگی دارید؟ اگر بلایی به سرم آمد کسی است که کمک کند یا در آنجا کشته خواهم شد؟ واقعیت این بود هنوز تاثیر القائات مسئولین سازمان از بین نرفته بود. گاهی اینگونه تصور می کردم و به اصطلاح برای خودم بریده بودم که یک بار سعید را می بینم و می میرم و دیدن فرزندم حتی برای یک بار ارزش مردن را دارد.




















