بازی جدید رجوی: «نقشه مسیر»

تلویزیون فرقه رجوی شب گذشته برنامه ای پخش كرد كه درآن اسیران فرقه را در حال نوشتن و خواندن تعهدنامه جدیدی برای پایبندی به بازیهای سیاسی رجوی نشان می داد. این البته نه اولین از نوع خود و نه آخرین آن خواهد بود. تا رجوی نفسش در می آید این بدبختهای فلك زده را وادار به نوشتن تعهدنامه میكند تا به نام نامی «مسعود» و «انقلاب خواهر مریم» قسم یاد كنند كه او را تنها نگذارند. جالب اینجاست كه فرارهای مكرر در گروههای ده نفره و سی نفره كه اخیرا راه افتاده حاصل همین تعهد است و نشان دهنده میزان پایبندی اسرا به تعهداتشان می باشد.
رجوی اینبار نام «نقشه مسیر» را برای این تعهدگیریاش انتخاب كرده است. همانطور كه خوانندگان محترم به یاد دارند «نقشه مسیر» نام طرحی بود كه آمریكا برای حل و فصل اختلافات فلسطین و اسرائیل و طرح صلح خاورمیانه انتخاب كرد. این طرح كه سالها در جریان بود و تلاش و تقلاهای زیادی برای آن صورت گرفت و نهایتا به شكست منجر شد. حال اینكه رجوی برای تعهدنامه های كتبی اش این اسم را انتخاب كرد اقتباسی مضحك از نامگذاری ارباب بزرگش میباشد. شاید هم میخواهد میزان نوكری و سرسپاری اش را نسبت به اربابش نشان دهد. البته در این ده سالی كه از اشغال عراق میگذرد بخوبی دیده ایم كه باند رجوی از هیچ چیزی فروگذار نكردند تا بتوانند توجه دولت آمریكا را برای نوكریشان جلب كنند ولی ظاهرا بسیار بی ارزشتر از آن بودند كه بتوانند كاری كنند.
تلویزیون رجوی نفرات را در سالنهای غذاخوری نشان میداد كه روی میزهای غذاخوری نشسته بودند و مثل دانش آموزان خوب در حالی كه یك عضو شورای رهبری به مثال مبصر بالای سرشان ایستاده بود داشتند تعهدنامه هایشان را می نوشتند. تعهد نامه هایی كه «از عمق وجودشان» در می آمد!!! این داستان رجوی بی انتهاست بیست و پنج سال است كه همین سناریو را تكرار میكند به مصداق ضرب المثل از این ستون تا آن ستون فرج است، هر دو سال یك بار تعهد میگیرد كه تا دو سال دیگر همه چیز تمام است اگر «پیروز» نشدیم هركس دنبال زندگی اش برود و قتی هم كه دوسال سر می رسد با یك بامبول جدید وارد می شود و ساعتها و روزها نشست میگذارد تا بتواند برای دو سال دیگر تعهد بگیرد. این داستان بی پایان سی سال است كه ادامه دارد از شروع عملیات مسلحانه كه قول شش ماه سرنگونی رژیم را داد و هی آن را شش ماه به شش ماه و یك سال به یكسال و دو سال به دوسال تمدید كرد تا وقتی كه آمریكا، عراق را اشغال كرد و دوران دو ساله «پایداری پرشكوه پیروزی» شروع شد. از آن موقع هم دو سال به دوسال شروع به تمدید كرد تا «سی خرداد 84» و پس از آن تا سال 86 و بعد تال 88 و الی آخر و الان هم كه اواخر سال 90 هستیم دوباره تعهد….
راستی باید از فلك زده هایی كه این دروغ ودغل را تحت عنوان «سرنگونی»، «خون شهدا»، «جامعه بی طبقه توحیدی» و … دائم می شنوند و باور میكنند تا كی میخواهند زندگی و عمر خود را به شنیدن این خزعبلات سركنند.

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.