فرقه گرایی مجاهدین

سوء استفاده مریم رجوی از محرم و سایر شعائر

نکاتی که در خصوص سوء استفاده و بهره برداری فرقه ای از شعائر دینی و مذهبی به ویژه نماز – روزه – محرم و مناسبت های عزا و شادی گفته می شود ماحصل سالها حضور عینی و اجرا و انجام صوری آن در فرقه مجاهدین است.
تا سال های حدودأ 73 یا 74 محرم در فرقه رجوی معنا و مفهومی نداشت و رجوی آنرا خاص رژیم ایران و آنرا نوعی مناسک و مراسمات ارتجاعی و عقب برنده توصیف می کرد و نیروها هم مجبور بودند آنرا بپذیرند.
رجوی درخصوص نماز و روزه اما در مناسبات خود طور دیگری حرف می زد و به قانون دیگری از آنها بهره برداری می کرد.
رجوی معتقد بود هر شعائری که جمعی نباشد در راستای منافع سازمان نیست مثلا نماز بایستی توسط تشکیلات و جمعی باشد تا فرد مطیع جمع باشد وهیچ کس به تک روی عادت نکند واگر در نماز هدف سازمان که همان کنترل فرد گرایی است محقق نشود نماز قبول نیست.
رجوی می گفت مهم اعتقاد هیچ کس در نماز نیست اگر حتی کسی پیش نماز باشد ویا مکبر در نماز باشد که حتی در مسلمان بودن او شک دارید مهم نیست بلکه آن جوهر و انسجامی است که آن جمع را دور هم جمع کرده وبه سمت خواسته سازمان سوق می دهد وکانالیزه می نماید. مهم نیست آن فرد آیه می خواند ویا شعر و شعار دلخواه خود در ذهن می گذراند مهم همان تجمع است که فرد را مجبور به پذیرش جمع کرده ولاغیر.
در روزه هم به عنوان یکی از شعائر مهم رجوی می گفت این مناسک هم دقیقأ بایستی با یک رژه نظامی صرف مقایسه کرد و یک سرو نهار و شام نظامی که یک نیروی نظامی را متقاعد به نظم و نظام و زمانبندی برای رفع احتیاج در موعد مقرر می نماید از بی نظمی وهرج و مرج فردی و لیبرالیزم غذایی جلوگیری کند.
دریک کلام رجوی تمامی شعائر را ابزاری در جهت کنترل نیرو و انداختن آنها در وادی که خود می خواهد بود و یک گرم اعتقاد و ایمان قلبی انسان ها را مد نظر نداشت.
درخصوص محرم وعزاداری هم رجوی می گفت ما ماه ها و سالها انرژی صرف می کنیم تا یک محملی برای تولید یک بند از انقلاب درونی بدست آوریم وبا آن نیروها را در یک راستا قرار دهیم. عزا و محرم از قضا اینکه ملت ایران هم به شدت روی آن حساس هستند پس بایستی ولو صد روی صد صوری آنرا از رژیم پس بگیریم وآنرا به یک بند انقلاب برای کنترل ملت به طرف خود مبدل سازیم.
یادم هست در اولین سال شروع عزاداری در فرقه رجوی از کانال تشکیلات دست اندر کاران محرم را این گونه توجیه نمود که:
از آنجا که سازمان ما روی بحث هژمونی خواهران در انقلاب کوک است پس بایستی شعار های محرمی فقط حول زینب زینب باشد ونه سمت وسوی هژمونی مردانه در عزاداری ها. می بینید که چگونه رجوی حتی امام حسین وحضرت زینب را ابزار فرقه ای قرار می دهد.
واقعأ رجوی وسران رده بالا به شکل محتوایی به محرم اعتقادی نداشتند وصرفأ آنرا به ابزاری برای فریب مبدل ساخته بودند.

همایش انجمن نجات مرداد 1400

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا