اقدام جسورانه ات در سفر به عراق به بسیاری از ذهنیت ها در مورد ورود به عراق و تلنگور زدن به تشکیلات آهنین هم خاتمه داد و راه کار جدیدی در پیشرو گذاشت، اگر چه که در ابتدای راه ولی آغازگر حرکت بزرگی بوده ای که در کوتاه مدت و به سادگی امکان پذیر نبود و همانطور که گفته بودی و دوستان دیگر هم بر آن تاکید کرده اند این حرکت صرفا به تحت پوشش قرار دادن افراد جدا شده که هم اکنون در شرایط نابهنجار و نا معلوم که بی هیچ امکانی در شهرها و بیابانهای عراق پراکنده اند ختم نخواهد شد
مسعود گرامی با سلام و خسته نباشی
گزارشات، ملاقاتها و فعالیتهای گسترده و پیگیرت را که یک تنه اقدام به حرکتی بی مانند کرده ای تقریبا بطور روزانه پیگیری می کنیم، دست مریزاد و با آرزوی موفقیت هر چه بیشتر در عراق بی صدام و احتمالا در آینده ای نه چندان دور در عراق بی مجاهد را برایت داریم. اقدام جسورانه ات در سفر به عراق به بسیاری از ذهنیت ها در مورد ورود به عراق و تلنگور زدن به تشکیلات آهنین هم خاتمه داد و راه کار جدیدی در پیشرو گذاشت، اگر چه که در ابتدای راه ولی آغازگر حرکت بزرگی بوده ای که در کوتاه مدت و به سادگی امکان پذیر نبود و همانطور که گفته بودی و دوستان دیگر هم بر آن تاکید کرده اند این حرکت صرفا به تحت پوشش قرار دادن افراد جدا شده که هم اکنون در شرایط نابهنجار و نا معلوم که بی هیچ امکانی در شهرها و بیابانهای عراق پراکنده اند ختم نخواهد شد. اقدام به تاسیس مکانی که بتواند همین تعداد افراد جدا شده را در عراق و بغل گوش پادگان اشرف تحت پوشش قرار دهد به تنهایی کاری است کارستان و بدون شک تشکیل چنین بنیاد یا تدارک ایجاد چنین مکانی نیاز به حل قانونی، هماهنگی و گذشتن از هزار توی مسئولین سطح بالای عراقی داشته و دارد، عراقی که در حال حاضر تحت اشغال ارتش بیگانه است و کم و بیش با مجاهدین مستقر در پادگان اشرف هم بده بستانهایی دارند کار سهل و آسانی نیست و لزوما نخواهد بود. یقین دارم که کارها و فعالیت هایت نادیده نخواهد ماند و آنانکه دستی در فعالیت های حقوق بشری دارند قدر دانی کرده و به شما و کارتان ارج می نهند. در همین راستا ما هم در حد توان و ظرفیت خود ودر هماهنگی با کارهایی که شما در آنجا پیش می برید اخبار و گزارشات وضعیت افراد جدا شده را چه از طریق گزارشاتی که شما می فرستید و چه از طریق تماسهایی که مستقیما با خود این افراد در عراق داریم (و میگیریم) را انعکاس داده و در گفگوها و ملاقاتهایمان با مجامع حقوق بشری پیش می بریم. سعی و تاکید ما "شناساندن موقعیت اضطراری" این افراد که فاکتور بسیار با اهمیت و مهمی از نظر سازمانهای حقوق بشری است در حال حاضر میباشد، قبول یا شناسایی این موضوع که افراد جدا شده در موقعیتی خطرناک و اضطراری قرار داشته و دارند در شق ایده ال راه به حل انتقال عاجل و سریع این افراد به یک یا چند کشور اروپایی خواهد برد که همانطور که گفته شد این ایده ال خواهد بود در حداقل ها انتقال به محل امن در کشورههای همجوار و در همین راستا تدارک امکاناتی موقت و مناسب در عراق برای این افراد می باشد. در همین رابطه و با توجه به شناختی که از وضعیت این افراد و شرایط عراق داشته و داریم راهکارها و پیشنهاداتی را در گفتگوهها و ملاقاتهایمان به این ارگانها داده ایم. پیشنهاد یا طرح اعزام "هیئت ترکیبی" به عراق تحت نظارت و یا به سرپرستی سازمان عفو بین الملل و یا یکی از سازمانهای حقوق بشری که از اولین روزهها و هفته های بحران کمپ تیپف از طرف "انجمن صلح" عنوان و مطرح شده بود مورد استقبال ویژه ای قرار گرفته و بنا به اطلاعاتی که اخیرا بدست ما رسیده احتمال زیادی هست که با اعزام "هیئت ترکیبی" پیشنهادی از طرف این انجمن موافقت شود، در حال حاضر جنبه های اجرایی این هیئت مورد بررسی و ارزیابی است و منتظر خبرههای مثبت و خوشحال کننده ای در روز های آینده خواهیم بود. مسعود عزیز ما همچنان مشتاق و منتظر خبرها و فعالیتهای بی وقفه و بی دریغت هستیم و از راه دور دستت را به گرمی می فشاریم، با این امید که حاصل زحماتت را ما هر چه زودتر با حضور تعدادی از بچه های جدا شده در اروپا شاهد باشیم.
پیروز باشید
قاسم قزی
سایت انجمن صلح، نروژ، شانزدهم فوریه 2008
برچسب ها
تخت بیمارستان هم پناهگاه نبود وقتی فشارهای تشکیلاتی مجاهدین مرا به مرز خودکشی رساند
توبه‌ای که اعتقاد نبود روایت دو سال مهمانخانه، تا شکنجه و توبه اجباری
استحاله هویت فردی وقتی خواب دیدن هم باید مطابق میل تشکیلات مجاهدین باشد
20 آبان 1405وقتی فشارهای تشکیلاتی مجاهدین مرا به مرز خودکشی رساند
در مقطعی از حضورم در قرارگاه بنیاد علوی، در قرارگاه یازدهم و در یگان توپخانه سازماندهی شدم. فرمانده دسته ما عباسعلی دارایی و فرمانده یگان نیز فرشاد پورکشکول بود. دو نفر به نامهای محمود دادوند و مسلم محمدی هم به‌عنوان “تن واحد” در کنار من قرار داشتند. در آن مقطع، بحث‌های موسوم به “دیگ و […]
19 آبان 1405روایت دو سال مهمانخانه، تا شکنجه و توبه اجباری
یکی از تلخ‌ترین تجربه‌های من در دوران حضور در تشکیلات مجاهدین خلق، مربوط به نشست‌های موسوم به “طعمه” در دوران مسعود رجوی است؛ نشست‌هایی که به نام مقابله با نفوذ و حفظ امنیت تشکیلات برگزار میشد، اما در عمل به ابزاری برای سرکوب مخالفان، تحقیر اعضا و درهم‌شکستن اراده کسانی تبدیل شده بود که جرئت […]
16 آبان 1405وقتی خواب دیدن هم باید مطابق میل تشکیلات مجاهدین باشد
وقتی وارد تشکیلات رجوی شدم. یکی از موضوعاتی که از طرف مسئولین و هم در کلاس های ایدئولوژیک روی آن تاکید و برای ما آن را تکرارمی نمودند این بود که “اصالت با بیان است”. به ما می‌گفتند شما باید هر آنچه در ذهن و ضمیرتان می‌گذرد، بدون پنهان‌کاری گزارش کنید. حتی خوابی را که […]
ثبت دیدگاه
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.