آخرین میخ ها بر تابوت مجاهدین

آخرین میخ ها بر تابوت  مجاهدین

 

خبرگزاری ایرنا
دومین گروه از اعضاى بریده و جدا شده از مجاهدین شامل۱۳ تن روز۲۳ دى ماه جارى از بغداد به تهران منتقل شدند.
۳۰ آذر ماه سال جارى نیز اولین گروه از این افراد شامل ۲۸ نفر با یک فروند هواپیماى کمیته جهانى صلیب سرخ وارد تهران شدند و قرار است بازگشت این افراد همچنان ادامه یابد.
۱۷ سال پیش ، زمانى که مسوولان گروه تروریستى مجاهدین بعد از ملاقات با طارق عزیز معاون ریاست جمهورى رژیم سابق عراق تصمیم گرفتند که تشکیلات از هم پاشیده خود را به این کشور منتقل کنند ، شاید تصور چنین روزهایى رانمی کردند.
آنان هرگز در سال1363 به روزهاى اضمحلال خود فکر نمی کردند و همواره سعى داشتند ایدئولوژى التقاطى خود را از طریق بمباران شدید تبلیغاتى در اذهان یکایک اعضاى فریب خورده القا کنند.
براى مسوولان خانه به دوش و فرارى مجاهدین در زمانى که سرنوشت خودرا به نظام در حال فروپاشى صدام پیوند می زدند ، هرگز تصور نمی کردند که سردار قادسیه و شهسوار عرب و پشتیبان آنان ،به حقیرانه ترین شکل به خاک مذلت کشیده شود.
امروز خبرهایى مبنى بر جدا شدن عناصر مجاهدین ، نشانگر اضمحلال این گروه است.
بر اساس آخرین آمارهایى که بعداز سقوط صدام و جمع آورى ۹ پایگاه گروهگ تروریستى مجاهدین در عراق تهیه شده تا شش ماه پیش زمان شورش برخی از اعضاى این گروه شمار آنان به سه هزار و۸۰۰ تن می رسید اما بعد از این شورش ،شمار آنان به سه هزار و۳۰۰ تن کاهش یافت.
گزارش ها حاکیست که نیروهاى آمریکایى پس از سقوط صدام از تمام این سه هزار و۸۰۰ نفر بازجویى و انگشت نگارى کرده و ضمن شناسایى براى همه آنان کارت ویژه صادره کرده است.
در پى شورش شش ماه پیش ، پادگان اشرف در۱۱۵ کیلومترى شمال شرق بغدادو نزدیک شهر خانقین عراق که تنها محل اسکان باقى ماندگان مجاهدین است ، به دو بخش تقسیم شد.
نیروهاى نظامى آمریکا کنترل بخشى از این پادگان را که در آن ۵۰۰ عضوبه تنگ آمده از ظلم و جور مسوولان این گروه  در چادرهاى نصب شده نگهدارى می شوند، برعهده گرفتند.
این بخش که اعضاى جدا شده از گروه مجاهدین در آن نگهدارى می شوند بانام کمپ شناخته می شود.
چندى پیش شمار زیادى از افراد جداشده از مجاهدین که در کمپ بسر می برند متقاضى بازگشت به وطن خود ایران شدند که تاکنون کمیته جهانى صلیب سرخ ۴۱ نفر از این افراد را در دو مرحله وارد کشور کرده است.
چهار تن از گروه ۱۳ نفرى پس از ورود به فرودگاه بین المللى مهرآباد تهران در مصاحبه با خبرنگار ایرنا آخرین اوضاع حاکم بر پادگان اشرف و کمپ را به ویژه پس از شورش اعضاى این گروه  تشریح کردند.
نحوه پیوستن به مجاهدین ، فضاى پلیسى و اختناق حاکم بر پادگان اشرف ، تلاش سردمداران مجاهدین براى حفظ افراد باقیمانده از طریق ایجاد بحران هویت براى آنان و ناامید ساختنشان از آینده و اشتیاق شمار زیادى از ساکنان کمپ و اقامت کنندگان در پادگان اشرف براى بازگشت به وطن مهمترین محورهایى بودند که این چهار تن به آنها تاکید کردند.
على مرادى با حدود ۵۰ سال سن ، به علاقه جداشدگان از مجاهدین ساکن کمپ براى بازگشت به کشور اشاره کرد و افزود : بعد از اینکه اولین سرى به ایران بازگشتند بقیه الان براى برگشتن به میهن لحظه شمارى می کنند و تا آنجایى که من می دانم هفته گذشته یک ثبت نام جدید براى بازگشت به ایران انجام شد که بیش از۱۹۰ تن آمادگى خود را براى مراجعت به وطن اعلام کردند.
مرادى که به گفته خودش نزدیک به ۱۵ سال از بهترین دوران عمر خود را در بین مجاهدین بوده است ، تصریح کرد : ساکنان کمپ براى هر جداشده اى که به ایران می آید، جشن می گیرند و ساعت ۴ بامداد ، زمانى که گروه دوم براى بازگشت به ایران آماده می شدند ، سایر جداشدگان در پشت سیم هاى خاردار با نگاهى حسرت آمیز نظاره گر بودند و حاضر نبودند به چادرهاى خود
بازگردند.
این عضو جداشده از مجاهدین درحالیکه ناباورانه به اطراف خود نگاه می کرد، گفت : هرگاه یکى از ساکنان کمپ فرار می کرد، نیروهاى آمریکایی براى آمارگیرى و بازرسى به کمپ هجوم می آورند اما جداشدگان از گروه مجاهدین بازهم حاضر بودند براى فراهم شدن فرار دیگران هر سختی و برخوردى را به جان بخرند و از این بابت خوشحال می شدند.
روناک دشتى دختر۲۰ ساله ، یکى از۱۳ جدا شده از گروه مجاهدین  است که ۲۳ دى ماه به ایران بازگشت.
او سال۱۳۸۱ به قصد تحصیل از کشور خارج شد اما در ترکیه بدون اطلاع خودش به عراق منتقل شد و به تشکیلات مجاهدین پیوست.
روناک که برادرش نیز از این گروه جدا شده و به کشور بازگشته است در خصوص اوضاع پادگان اشرف و کمپ تحت نظارت نیروهاى آمریکایى گفت : مسوولان گروه مجاهدین مرا که می خواستم از آنان جدا شوم به اسم بیمار روانىدر بیمارستان بسترى کردند تا مانع فراهم شدن مقدمات بازگشتم به ایران شوند.
وى که بارها تاکید می کرد من اصلا بااختیار خود به عراق نرفتم و اکنون از بازگشت خوشحال هستم ، افزود : در کمپ تحت نظارت آمریکایی ها فقط چهار زن بودند که قبل از بازگشت ما به ایران دو تن از آنان قصد داشتند با ماشین فرار کنند.
این عضو جدا شده از مجاهدین تاکیدکرد : از میان زنان عضو مجاهدین که در پادگان اشرف اقامت دارند ،۸۰ درصد قصد دارند تا از شر این گروه نجات یابند و۲۰ درصد بقیه نیز تصور می کنند چون بخش زیادى از عمرشان را آنجا بوده اند ، مجبور هستند که از مجاهدین جدا نشوند.
روناک اشک شوق ورود به ایران را از گونه هاى خود پاک کرد و از بستگان افرادى که عزیزان آن ها هنوز مجبورند در میان مجاهدین در عراق زندگى کنند خواست تا بااستفاده از فرصت فراهم شده براى بازگشت عزیزانشان تلاش کنند.
وى به بستگان اعضاى  مجاهدین که قصد تلاش براى رهایى عزیزانشان از چنگ این گروه را دارند، هشدارداد که مراقب ترفندهاى سردمداران مجاهدین باشند تا مبادا در دام آنان گرفتار شوند.
این عضو بریده از مجاهدین ، خاطر نشان کردند که مسوولان گروه تروریستی مجاهدین ابتدا با ملاقات بستگان اعضاى این گروه با عزیزانشان موافقت می کنند اما با ترفند و بویژه زور و ارعاب از خروج آنان جلوگیرى می کنند و برخی از این افراد اکنون در میان مجاهدین هستند.
روناک با بیان اینکه نیروهاى آمریکایى از بسیارى از اقدامات خلاف مسوولان مجاهدین در پادگان اشرف مطلع نیستند، گفت : مسوولان این گروه براى ساکنان این پادگان که شامل افراد با سن بالا ، افراد با سن متوسط و بستگان اعضاهستند ، کارت شناسایى صادر کرده اند.

فرهاد شیرانى نیز که پس از۱۹ سال از مجاهدین جدا شده و به ایران بازگشته است ، به خبرنگار ایرنا گفت : انگیزه جداشدگان از مجاهدین که ساکن پادگان اشرف و یا کمپ تحت نظارت آمریکایی هاهستند ، براى بازگشت به کشور زیاد است و بچه ها تاکید داشتند که فیلم هاى گرفته شده از ما در ایران چندین بار از سوى شبکه هاى تلویزیونى پخش شود.
وى که خوشحالى بعد از ورود به کشور در چهره اش موج می زد، افزود : شمار زیادى از بچه ها منتظر بازگشت به ایران هستند و به من تلفن داده اند تا پس از ورود به ایران با بستگان آنها تماس بگیرم و شرایط بازگشتشان فراهم شود.
شیرانى با تاکید به اینکه مسوولان این گروه همواره در صدد ایجاد فضایىاز ترس و خوف در میان اعضاى متمایل براى بازگشت به کشور هستند تا از این قصد خود منصرف شوند، تصریح کرد : پس از این که گروه قبلى به ایران بازگشت با آنها تماس برقرار کردم و سپس تصمیم گرفتم که به ایران بازگردم.

اردشیر درویشى ۴۵ ساله که پس از ورود به فروگاه مهرآباد حیرت زده شده بود، گفت : من فقط به گناه تمایل به بازگشت به ایران از سوى مسوولان این گروه شکنجه شدم ، لبم پاره و دندانهایم شکسته شد.
وى با بیان اینکه در کمپ تحت نظارت آمریکایی ها حدود۲۰۰ نفر آماده بازگشت به ایران هستند و اسامى آنان نیز موجود است ، افزود : آنان اکنون منتظرتماس براى کسب اطمینان و بازگشت به ایران هستند.
یک منبع آگاه اظهار داشت : از مجموع سه هزار و۳۰۰ نفر از اعضاى گروه مجاهدین که در زمان حاضر ساکن پادگان اشرف هستند ، سه هزار و۲۰۰ تن که مرتکب جرمى نشده اند، می توانند به ایران بازگردند.
وى که خواست به نامش اشاره نشود ، مشکل یکصد نفر دیگر براى بازگشت به کشور را داشتن شاکى خصوصى، ارتکاب اقدامات تروریستى و کلاهبرداریهاى مالی در داخل کشور دانست و گفت : این افراد به همین علت ها به دامن مجاهدین پناه برده اند.
على یونسى وزیر اطلاعات دوم دى ماه درباره عفو اعضاى مجاهدین اعلام کرد : جمهورى اسلامى ایران همواره بین سران جنایتکار مجاهدین و بدنه این گروه تفاوت قایل است و تلاش دارد که بدنه مجاهدین از سران جدا شوند وآنها خود را از این گروه نجات دهند.
وى تاکید کرد : ایران همواره اعلام کرده که آماده پذیرش تمام کسانى است که می خواهند خود را از شر سرکردگان مجاهدین خلاص کنند و بیش از۱۰۰ نفر ازاعضاى مجاهدین به کشور بازگشته اند و به راحتى زندگى می کنند.
فضاى اختناق حاکم در پادگان اشرف ، بمباران شدید تبلیغاتى براى القاى مطالب غیرمنطقى به اعضاء، ایجاد فشارهاى روانى به افراد و اجبار آنان براى اثبات گفته هایشان از طریق اجراى اوامر ، از جمله مواردى است که از سوى سرکردگان این گروه  اعمال می شود.
روناک دشتى در این خصوص گفت : اجبار و ترس تنها جو حاکم در بین مجاهدین است و آنان به قول معروف می خواهند مخ آدم را بزنند و همه چیز را القا کنند تا فرد مجبور شود برغم تمایل نداشتن گفته هاى آنان را باور کند.
وى افزود : می گفتند تو کارى نکرده اى اما چون این انتقاد به تو شده است باید با اعلام این مطلب که فلانى درست می گوید و من اشتباه کرده ام ، اثبات کنى که فرد سالمى هستى.
عضو جدا شده مجاهدین تصریح کرد : از زمانى که وارد پادگان اشرف شدم اگرچه یک زندانى بیشتر نبودم اما همواره زیر فشار روانى بودم. آنان مرا کتک نمی زدند،ولى می گفتند که تو مزدور ایرانى و به همین علت مرا یک ماه زندانى کردند.
روناک گفت : زمانى که رژیم صدام هنوز سقوط نکرده بود از من تعهدات زیادى گرفتند اما هنگامى که زیر آنها زدم ، گفتند که باید دو سال دیگر اینجا بمانى و بعد از آن تحویل مقام هاى عراقى خواهى شد.
وى درباره روند ایجاد ترس در میان اعضاى بریده از مجاهدین براى جلوگیرى از بازگشت آنان به ایران گفت : تنها منبع خبرى ما اخبار خود مجاهدین بود و افراد حتى از داشتن رادیویى کوچک محروم بودند و به ما گفته می شد که درصورت بازگشت به ایران دست شما را می برند، ولى من با توجه به این که تازه از کشور خارج شده بودم با اوضاع آشنا بودم و حرف آنان را باور نکردم.
فرهاد شیرانى نیز گفت : شلاق ، شکنجه و اعدام در ایران تنها مطالبى بودکه سرکردگان مجاهدین براى ترساندن ساکنان پادگان اشرف القا می کردند وهدفشان ایجاد فضاى ترس بود.
وى افزود : مسوولان پادگان اشرف براى این که افراد به واقعیت ها پی نبرند،استفاده از منابع خبرى مختلف را ممنوع کرده بودند و به همین علت من قبلاز ورود به ایران از طریق افرادى که پیشتر بازگشته بودند از اوضاع با خبرشدم.
على مرادى نیز در ارتباط با فضاى حاکم بر پادگان اشرف گفت : قبل از این که اولین گروه از افراد جداشده به ایران بازگردند سرکردگان این گروه همواره بحث تهدیدها در ایران را مطرح می کردند و می گفتند اگر بروید شمارا اذیت می کنند.
به گفته مرادى ، مهمترین مشکل بچه هاى حاضر در پادگان اشرف و کمپ تحت  نظارت آمریکاییها بدون توجه به این تهدیدها مساله پیگردهاى قانونى ومشکلات مالى است که در صورت روشن شدن این موضوع بسیارى از آنان مایل به بازگشت هستند و از من خواسته اند تا در این خصوص با طرف هاى ایرانى صحبت کنم.
وى افزود : سرکردگان مجاهدین به افراد اجازه نمی دهند تا از رادیوها وشبکه هاى تلویزیونى مختلف استفاده کنند و اگر کسى این کار را بکند، مخفیانه است ،ولى در کمپ آمریکاییها افراد می توانند از شبکه هاى مختلف رادیویى وتلویزیونى استفاده کنند و به همین دلیل خواستار پخش اظهارات افراد بازگشته به ایران براى کسب اطمینان هستند.
عضو جداشده از مجاهدین تصریح کرد : تبلیغات مسموم و تمام وقت سرکردگان مجاهدین در ارتباط با اوضاع ایران ذهن همه افراد را احاطه کرده است و الان که من در فرودگاه مهرآباد هستم ، هنوز باور این موضوع برایم مشکل است.
اردشیر درویشى هم درباره تبلیغات سرکردگان مجاهدین به خبرنگار ایرنا گفت : سال۱۳۷۳ که ما از سوى مجاهدین در زندان رمادى عراق شکار شدیم ، آنان ما را در گروه هاى ۱۵ نفرى نزد مسعود رجوى می بردند تا بگوییم ، ما اشتباه کرده ایم.
وى افزود : زمانى که نوبت به گروه ما رسید، به رجوى گفتم که اگر فکرمی کنى، می توانى با اختناق و سرکوب ما را نگهدارى ، سخت در اشتباهى.
عضو جدا شده از مجاهدین که چندین بار از سوى این گروه زندانى شده است ، تصریح کرد : کار اصلى سرکردگان مجاهدین ایجاد اختناق و سرکوب افراد است تا اعضا مجال یافتن واقعیت و حقیقت را نداشته باشند.
درویشى گفت : در پادگان اشرف بحث واقعیت و حقیقت نیست بنابراین تلاش می شود اعضا را آنگونه که می خواهند، بسازند.
ایجاد بحران هویت و ترسیم افقى تاریک براى آینده و زندگى ساکنان کنونى در پادگان اشرف و کمپ تحت نظارت آمریکاییها،از دیگر مسایلى است که همواره
اعضاى جدا شده از گروه تروریستى مجاهدین هنگام بازگشت به میهن در لابلاى اظهارات خود به آنها اشاره و تاکید مى کنند.
على مرادى در این باره گفت : اگر چه بچه ها الان در کمپ و پادگان اشرف ، آینده و سرنوشتى براى خود نمى بینند اما در چنین فضایى باز هم دلشان براى وطن لک زده است.
وى افزود : من در بین مجاهدین افراد زیادى را سراغ دارم که با هم اسیرشدیم واز دوستانم هستند، ولى درد مهمشان این است که نمى توانند آینده اى براى خود تصور کنند.
عضو جدا شده از گروه مجاهدین تصریح کرد : این افراد در پى اخبار موثق مى باشند و اگر پیام هاى مورد نیاز آنها از طریق رسانه هاى دولتى منتشر شود، از این وضعیت رها خواهند شد و مى توانند تصمیم درست بگیرند.
مرادى اظهار داشت : بچه ها مى توانند کمبود آب ، مواد غذایى و امکانات رادر پادگان اشرف و کمپ تحت نظارت آمریکاییها تحمل کنند ولى به لحاظ روحى و روانى فضاى حاکم براى آنها خردکننده و غیرقابل تحمل شده است.
به گفته مرادى ، فضا در کمپ تحت نظارت آمریکایى ها تا دو ماه پیش خیلى نامناسب بود و بچه ها فشارهاى زیادى را تحمل مى کردند ولى بعد از آن با  تغییر کادر حفاظتى، مختصرى وضع بهتر شد ولى همچنان افراد با توجه به برخوردهایى که با آنان مى شود در شرایط روحى بدى بسر مى برند.
وى درباره علت تغییر چهره و نحوه برخورد افرادى که در بین مجاهدین بوده اند و از آنان جدا شده اند، گفت : چهره همه بچه ها اینگونه است و این تفاوت علاوه بر چهره در فرهنگ ، حرف زدن و حرکات و رفتار افراد نیز مشهود است که همه اینها به علت سختى هاى۲۴ سال دورى از ایران و تحمل فضاى اختناق و ترس است.
اردشیر درویشى نیز گفت : زندگى در میان مجاهدین معنى ندارد و نمى شود به اقامت در پادگان اشرف و کمپ نام زندگى گذاشت بلکه باید گفت زندان تمام عیار.
به گفته درویشى ، یکى دیگر از نگرانى بچه ها ، نحوه ادامه کار و زندگى بعد از سالها دورى از وطن و زندگى در میان مجاهدین است ، بویژه اینکه برخى از آنان داراى زن و بچه هستند.
روناک دشتى نیز با بیان این که من اصلا این گروه را نمى شناختم و با فریب یکى از اقوام خود در ترکیه ، بجاى ایتالیا سر از عراق در آوردم ، گفت :
بیشترین مشکل من در مدت اقامت در بین مجاهدین مشکل روحى بود و آنها به من تحمیل مى کردند که تابع مطلق شرایط و جو باشم.
وى افزود : در طول پرواز همواره در ذهن خود این سئوال را مطرح مى کردم که به راستى آزاد شده و از شر سرکردگان مجاهدین نجات یافته ام ؟
قرار است در روزهاى آینده ،۱۳ عضو جدا شده از دام مجاهدین با برگزارى مراسمى خاص به خانواده هاى خود تحویل داده شوند تا بار دیگر گرمى زندگى در آغوش خانواده را احساس کنند. 
 

برچسب ها
سرویس محتوا

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن