پایان یک تجمع شکست خورده

مدت‎ها بود بقایای رجوی بهدنبال بهانهای برای جمع کردن بساط بیخاصیت تجمع در ژنو بودند، اما بهدلیل انباشت بیش از اندازهی ناامیدی، سرخوردگی و مسألهداری نسبت به وضعیت افراد ساکن در اردوگاه اشرف، بقایای رجوی در صدد برآمدند تا با وانمود کردن دستیابی به یک "پیروزی دیگر"! و افزودن آن به سلسله پیروزیهای رجوی! که 27 سال مداوم است همچنان ادامه دارد، بساطشان را جمع کنند، و بیش از این عدهی قلیل هواداران خود را به نمایش عمومی نگذارند.

گردانندگان نمایش "پایان پیروزمند"، با پیام از پیش تهیه شده‎ی مریم رجوی و یک جین سخنران، مانند زمانی که رأی سیاسی دادگاه بدوی اروپا صادر شد، باز هم از سر دجالگری و البته از سر ناچاری برای راضی کردن نیروها برای ماندن در اردوگاه اشرف، خانهای را بر روی آب بنا کردند که حتی ظاهری مانند آن حکم نیز نداشت و عجب آن که سخنرانان چگونه با وقاحت تمام از آن بهعنوان یک پایان پیروزمند یاد میکنند، در حالی که اظهارات مقام کمیساریای عالی پناهندگان، یک شکست تمام عیار برای باند رجوی بود.

خواست بقایای رجوی در این تجمع که به سبب جلوگیری از فروپاشی و اضمحلال فرقه، برپا شده بود، عبارت از به رسمیت شناختن حق پناهندگی از سوی کمیساریا بود.

دار و دسته‎ی رجوی تلاش داشتند تا با فریفتن کمیساریا و اینکه بیست سال سابقهی پناهندگی در عراق دارند، آنها را وادار به پذیرش این امر نموده و از این طریق بر روی دولت عراق برای پذیرفتن حضور غیرقانونی و نامشروع خود در آن کشور فشار وارد آورند.

آنچه مجاهدین به‎نقل از آقای "کوشتل" نایب رییس بخش مراقبتهای بینالمللی کمیساریای عالی پناهندگان در اخبار خود آوردهاند این است:

« مایلم جمع بندی کوتاهی را برای روشن شدن مواضع کمیساریا در قبال ساکنان اشرف ارائه کنم. نخست آنکه کمیساریا با هر گونه اخراج مجاهدین از عراق به هرجای دیگر مخالف است. بر اساس قانون انساندوستانه بین المللی و قانون حقوق بشر بین المللی، هر گونه اخراج، استرداد، بازگرداندن و رفولمان مجاهدین مستقر در اشرف ممنوع است و ساکنان اشرف از کلیه مراقبت هایی که این قوانین برای آنان مقرر ساخته است، ازجمله ممنوعیت اخراج به خارج عراق یا جابجایی اجباری در داخل عراق، برخوردار هستند.کمیساریا از موضع انساندوستانه به ارتباطات خود با مقام های عراقی و نیروی چند ملیتی در عراق ادامه خواهد داد و آنها را نسبت به نگرانی های خود در مورد امنیت و سلامت مجاهدین مطلع خواهد نمود.کمیساریا با هر گونه جابجایی ساکنان اشرف مخالف است زیرا چنین اقدامی ریسک های جدی را برای آنها بدنبال خواهد داشت. »

این اظهارات ابداً حرف جدیدی نیست و از ابتدا نیز کمیساریا این حرف‎ها را تکرار کرده است.

در همین رابطه آقای کوشتل گوشزد می‎نماید که: « ما درک می کنیم که شرایط ویژه ای در اشرف وجود دارد و برای چنان وضعیت پیچیده ای، راه حل ساده وجود ندارد. »

آنچه کمیساریا و صلیب سرخ از ابتدا بر آن تأکید داشته‎اند این است که حال که کنوانسیون بشردوستانه شامل حال مجاهدین شده است، بر اساس آن با آنها رفتار شود و مؤکداً یادآور شدهاند که به هیچ وجه (حتی اگر بخواهند) نمیتوانند به ساکنان اردوگاه اشرف پناهندگی بدهند.

دلیل روشنی را هم برای آن ارائه نموده‎اند: تا وقتی گردانندگان اشرف بخواهند از وجود تک تک افرادی که آنجا حضور دارند بهعنوان طعمهای برای حفظ تشکیلات خود استفاده کنند، تشخیص کمیساریا این خواهد بود که همچنان آنان افراد نظامی هستند که در قالب یک گروه یک حرکت سیاسی را پیش میبرند و به هیچ وجه در این مسأله دخالتی نخواهند کرد.

اعلام نگرانی‎ها از جانب هر نهاد حقوقی بینالمللی طبیعی است، چرا که بقایای رجوی تهدید به بهراه انداختن یک فاجعهی انسانی نمودهاند.

وانگهی کمیساریا از دولت عراق خواسته و خواهد خواست که مطابق قوانین بشردوستانه‎ی بینالمللی با مجاهدین رفتار نماید، قوانینی که بر اساس آنها پس از پایان اشغال و استقرار دولت دائم در کشور اشغال شده، تعیین تکلیف چنین افرادی بر عهدهی دولت محلی بوده و اختیار دارد که شرایط خود را دربارهی آنها جاری سازد.

بنابراین و بر اساس تمام حقوق بین‎الملل عمومی و قوانین بشردوستانه، هیچ تغییری در وضعیت مجاهدین در عراق ایجاد نگردیده است و تصمیم دولت عراق دربارهی اخراج آنها کاملاً قانونی و حرکتی در مسیر استقرار آرامش و امنیت در این کشور است که مورد تأیید جامعهی جهانی هم میباشد.

ایراندیدبان

دیگر مطالب

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.